سوره Ad-Dukhaan — The Smoke

سوره Ad-Dukhaan (The Smoke) — 44/114 · 59 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.

حمٓ

حا، ميم

Ayah 1

وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ

سوگند به اين كتاب روشنگر

Ayah 2

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةࣲ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ

ما آن را در مبارك شبى نازل كرديم. ما بيم‌دهنده بوده‌ايم

Ayah 3

فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ

در آن شب هر فرمانى بر حسب حكمت صادر مى‌شود،

Ayah 4

أَمۡرࣰ ا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ

فرمانى از جانب ما. و ما همواره فرستنده آن بوده‌ايم

Ayah 5

رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

رحمتى است از جانب پروردگارت، و هر آينه او شنوا و داناست

Ayah 6

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

اگر به يقين دريابيد، اوست پروردگار آسمانها و زمين و هر چه ميان آنهاست

Ayah 7

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

نيست خدايى به جز او. زنده مى‌كند و مى‌ميراند. پروردگار شما و پروردگار نياكان شماست

Ayah 8

بَلۡ هُمۡ فِي شَكࣲّ يَلۡعَبُونَ

نه، آنها همچنان به شك خويش دلخوشند

Ayah 9

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانࣲ مُّبِينࣲ‏

چشم انتظار روزى باش كه آسمان به آشكارا دود بياورد

Ayah 10

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمࣱ‏

و آن دود همه مردم را در خود فروپوشد. و اين عذابى است دردآور

Ayah 11

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

اى پروردگار ما، اين عذاب را از ما دور گردان كه ما ايمان آورده‌ايم

Ayah 12

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولࣱ مُّبِينࣱ‏

كجا پند مى‌پذيرند؟ حال آنكه چون پيامبر روشنگر بر آنها مبعوث شد،

Ayah 13

ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمࣱ مَّجۡنُونٌ

از او رويگردان شدند و گفتند: ديوانه‌اى است تعليم يافته

Ayah 14

إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ

عذاب را اندكى بر مى‌داريم و شما باز به آيين خويش باز مى‌گرديد

Ayah 15

يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

روزى آنها را به صولتى سخت فروگيريم، كه ما انتقام‌گيرنده‌ايم

Ayah 16

۞وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولࣱ كَرِيمٌ

پيش از آنها قوم فرعون را آزموديم و پيامبرى بزرگوار نزدشان آمد،

Ayah 17

أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

كه بندگان خدا را به من تسليم كنيد كه من پيامبرى امينم،

Ayah 18

وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ‏

و نيز بر خدا برترى مجوييد، كه من با حجتى روشن نزد شما آمده‌ام،

Ayah 19

وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ

و اگر بخواهيد بر من سنگ بزنيد، من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم،

Ayah 20

وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ

و اگر به من ايمان نمى‌آوريد، از من كنار گيريد

Ayah 21

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمࣱ مُّجۡرِمُونَ

پس پروردگارش را خواند كه: اينان مردمى مجرمند

Ayah 22

فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

بندگان مرا شب‌هنگام روانه كن تا از پى شما بيايند

Ayah 23

وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندࣱ مُّغۡرَقُونَ

دريا را آرام پشت سر گذار، كه آن سپاه غرق‌شدگانند

Ayah 24

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

بعد از خود چه باغها و چشمه‌سارها بر جاى گذاشتند،

Ayah 25

وَزُرُوعࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ‏

و كشتزارها و خانه‌هاى نيكو،

Ayah 26

وَنَعۡمَةࣲ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ

و نعمتى كه در آن غرق شادمانى بودند

Ayah 27

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ

بدين‌سان بودند و ما آن نعمتها را به مردمى ديگر واگذاشتيم

Ayah 28

فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ

نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه به آنها مهلت داده شد

Ayah 29

وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ

و ما بنى‌اسرائيل را از آن عذاب خواركننده رهانيديم

Ayah 30

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيࣰ ا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

از فرعون برترى‌جوى گزافكار،

Ayah 31

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

و از روى علم بر اهل جهانشان برگزيديم

Ayah 32

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤࣱ اْ مُّبِينٌ

و آياتى به آنها عطا كرديم كه در آن امتحانى آشكار بود

Ayah 33

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ

هر آينه اينان مى‌گويند

Ayah 34

إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ

پايان كار جز همين مرگ نخستين نيست و ما ديگربار زنده نمى‌شويم؛

Ayah 35

فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

و اگر راست مى‌گوييد، پدران ما را به جهان باز آوريد

Ayah 36

أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعࣲ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ

آيا اينان بهترند يا قوم تُبّع و كسانى كه پيش از آن قوم بودند؟ همه را هلاك كرديم كه مجرمان بودند

Ayah 37

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ

ما اين آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست به بازيچه نيافريده‌ايم

Ayah 38

مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

آنها را به حق آفريده‌ايم، ولى بيشترين نمى‌دانند

Ayah 39

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ

وعده‌گاه همه در روز داورى، قيامت است

Ayah 40

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلࣰ ى شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

روزى كه هيچ دوستى براى دوست خود سودمند نباشد و از سوى كسى يارى نشوند

Ayah 41

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

مگر كسى كه خدا بر او ببخشايد، زيرا اوست پيروزمند و مهربان

Ayah 42

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ

هر آينه درخت زقّوم،

Ayah 43

طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ

طعام گناهكاران است

Ayah 44

كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ

همانند مس گداخته در شكمها مى‌جوشد

Ayah 45

كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ

همانند جوشيدن آب جوشان

Ayah 46

خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

بگيريدش و به سختى به ميان جهنمش بكشيد

Ayah 47

ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ

و بر سرش آب جوشان بريزيد تا شكنجه شود

Ayah 48

ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ

بچش، كه تو پيروزمند و بزرگوارى

Ayah 49

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ

اين همان چيزى است كه در آن شك مى‌كرديد

Ayah 50

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينࣲ‏

پرهيزگاران در جاى امنى هستند،

Ayah 51

فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

در باغها و چشمه‌سارها،

Ayah 52

يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ

لباسهايى از سندس و استبرق مى‌پوشند و روبه‌روى هم مى‌نشينند

Ayah 53

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ‏

همچنين حورالعين را به همسريشان درآوريم

Ayah 54

يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ

در ايمنى هر ميوه‌اى را كه بخواهند مى‌طلبند

Ayah 55

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

در آنجا طعم مرگ را نمى‌چشند، مگر همان مرگ نخستين. و آنها را خدا از عذاب جهنم نگه داشته است

Ayah 56

فَضۡلࣰ ا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

اين بخششى است از جانب پروردگارت، و اين پيروزى بزرگى است

Ayah 57

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ

ما اداى سخن خويش بر زبان تو آسان كرديم، باشد كه پند گيرند،

Ayah 58

فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ

تو منتظر باش كه ايشان نيز منتظرند

Ayah 59