Surah As-Saaffaat — Those drawn up in Ranks

Surah As-Saaffaat (Those drawn up in Ranks) is chapter 37 of the Quran, with 182 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفࣰّ ا

Савганд ба он фариштагон, ки барои Худо саф бастаанд

Ayah 1

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرࣰ ا

савганд ба он фариштагон, ки абрҳоро меронанд

Ayah 2

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا

савганд ба он фариштагон, ки зикри Худоро мехонанд

Ayah 3

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدࣱ‏

ки Худои шумо Худои яктост

Ayah 4

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ

Парвардигори осмонҳову замин аст ва ҳар чӣ дар миёни онҳост. Ва Парвардигори машрикҳост

Ayah 5

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ

Мо осмони дунёро ба зинати ситорагон биёростем

Ayah 6

وَحِفۡظࣰ ا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ مَّارِدࣲ‏

Ва аз ҳар шайтони нофармон нигаҳ доштем

Ayah 7

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبࣲ‏

То сухани сокинони олами болоро нашнаванд ва аз ҳар сӯй ронда шаванд

Ayah 8

دُحُورࣰ اۖ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ وَاصِبٌ

То дур гарданд ва барои онҳост азобе доим

Ayah 9

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ ثَاقِبࣱ‏

Ғайри он шайтон, ки ногаҳон чизе бирабояд ва ногаҳон шӯълаи сӯзандае дунболаш кунад

Ayah 10

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينࣲ لَّازِبِۭ

Пас, аз кофирон бипурс, ки оё офариниши онҳо душвортар аст ё он чӣ Мо офаридаем. Мо онҳоро аз гиле часпанда офаридаем

Ayah 11

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ

Ту дар тааҷҷуб шудӣ ва онҳо масхара мекунанд

Ayah 12

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ

Ва чун ба онҳо панд дода шавад, панд, намепазиранд

Ayah 13

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةࣰ يَسۡتَسۡخِرُونَ

Ва чун ояе бубинанд, аз якдигар мехоҳанд, то онро ба масхара гиранд

Ayah 14

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ مُّبِينٌ

Ва мегӯянд: «Ин чизе ғайри ҷодуи ошкор нест

Ayah 15

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

оё вақте ки мо мурдем ва хоку устухон шудем, моро зинда мекунанд

Ayah 16

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

ё падарони моро?»

Ayah 17

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ

Бигӯ: «Бале, ва шумо хору бечора мешавед!»

Ayah 18

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ

Ва онон худ хоҳанд дид, ки ба як фармон ҳамаро зинда мекунанд

Ayah 19

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

Мегӯянд: «Вой бар мо, ин ҳамон рӯзи ҷазост!»

Ayah 20

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Ин ҳамон рӯзи довари аст, ки дурӯғаш мепиндоштед

Ayah 21

۞ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

Ононро, ки зулм мекарданд ва ҳамроҳонашонро ва онҳоеро, ки ба ҷои Худои якто мепарастиданд, ҷамъ оваред

Ayah 22

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ

Ҳамаро ба роҳи ҷаҳаннам роҳ нишон диҳед

Ayah 23

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ

Ва нигаҳ доредашон, бояд бозхост шаванд

Ayah 24

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ

«Чаро якдигарро ёрӣ намекунед?»

Ayah 25

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

На, имрӯз ҳама таслимшавандагонанд

Ayah 26

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ

Ва он гоҳ рӯй ба якдигар кунанд ва бипурсанд

Ayah 27

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

Гӯянд: «Шумо будед, ки аз дари некхоҳӣ бар мо медаромадед»

Ayah 28

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Гӯянд: «На, шумо имон наёварда будед

Ayah 29

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمࣰ ا طَٰغِينَ

Моро бар шумо ҳеҷ ғолибияте набуд. Шумо худ мардумоне нофармон будед

Ayah 30

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Гуфтаи Парвардигорамон бар мо воҷид шуд. Акнун бояд бичашем

Ayah 31

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

Мо шуморо гумроҳ кардем ва худ низ гумроҳ будем»

Ayah 32

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

Дар он рӯз ҳама дар азоб шариканд

Ayah 33

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ

Мо бо гунаҳкорон чунин мекунем

Ayah 34

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ

Чун ба онон гуфта мешуд, ки ғайри Худои якто худое нест, такаббур мекарданд

Ayah 35

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرࣲ مَّجۡنُونِۭ

ва мегуфтанд: «Оё ба хотири шоири девонае худоёнамонро тарк гӯем?»

Ayah 36

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

На, он паёмбар ҳақро овард ва паёмбарони пешинро тасдиқ кард

Ayah 37

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ

Шумо азоби дардоварро хоҳед чашид

Ayah 38

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Дар баробари амалҳоятон ҷазо хоҳед дид

Ayah 39

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Ғайри бандагони мухлиси Худо

Ayah 40

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقࣱ مَّعۡلُومࣱ‏

ки онҳоро ризқе муъайян аст

Ayah 41

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ

аз меваҳо, ва гиромӣ доштагонанд

Ayah 42

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

дар биҳиштҳои пурнеъмат

Ayah 43

عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ

бар тахтҳое, ки рӯбарӯи ҳаманд

Ayah 44

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينِۭ

Ва ҷоме аз чашмаи хушгувор миёнашон ба гардиш дарояд

Ayah 45

بَيۡضَآءَ لَذَّةࣲ لِّلشَّٰرِبِينَ

сафед асту нӯшандагонашро лаззатбахш

Ayah 46

لَا فِيهَا غَوۡلࣱ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ

на дарди сар орад ва на нӯшанда маст шавад

Ayah 47

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينࣱ‏

Заноне фарохчашм, ки танҳо ба шавҳарони худ назар доранд, ҳамдами онҳоянд

Ayah 48

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضࣱ مَّكۡنُونࣱ‏

Ҳамонанди тухми мурғҳое дур аз дастрас

Ayah 49

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ

Рӯ ба якдигар кунанд ва гуфтугӯ кунанд

Ayah 50

قَالَ قَآئِلࣱ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينࣱ‏

Яке аз онҳо гӯяд: «Маро ҳамнишине буд

Ayah 51

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ

ки мегуфт: «Оё ту аз онҳо ҳастӣ, ки тасдиқ мекунанд

Ayah 52

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

Оё он гоҳ, ки мурдему хоку устухон шудем, ҷазоямон медиҳанд?»

Ayah 53

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

Гӯянд: «Метавонед аз боло бинигаред?»

Ayah 54

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

Аз боло бинигарад ва ӯро дар миёни оташи дӯзах бинад

Ayah 55

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ

Гуядаш: «Ба Худо савганд, наздик буд, ки маро ба ҳалокат афканӣ

Ayah 56

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ

Ва агар мавҳибати (бахшиши) Парвардигорам набуд, ман низ аз ҳозиршудагони азоб мебудам

Ayah 57

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ

Оё моро марге нест

Ayah 58

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

ҷуз он марги нахустин? Ва дигар азобамон намекунанд?»

Ayah 59

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

Ҳар оина (албатта) ин аст комёбии бузург

Ayah 60

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ

Амалкунандагон бояд барои чунин мукофоте амал кунанд

Ayah 61

أَذَٰلِكَ خَيۡرࣱ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

Оё хӯришро ин беҳтар ё дарахти заққум

Ayah 62

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةࣰ لِّلظَّٰلِمِينَ

Мо он дарахтро барои ибтилои (гирифтории) ситамкорон падид овардаем

Ayah 63

إِنَّهَا شَجَرَةࣱ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ

Дарахтест, ки аз қаъри ҷаҳаннам мерӯяд

Ayah 64

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

Мевааш монанди сари шайтонҳо аст

Ayah 65

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

дӯзахиён аз он мехӯранд ва шикам пур месозанд

Ayah 66

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبࣰ ا مِّنۡ حَمِيمࣲ‏

ва бар сари он омехтае аз оби сӯзон менушанд

Ayah 67

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

Сипас бозгашташон ба ҳамон ҷаҳаннам аст

Ayah 68

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ

Онҳо падарони худро пеш аз худ гумроҳ ёфтанд

Ayah 69

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ

ва аз паи онҳо шитобон мераванд

Ayah 70

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Ва пеш аз онҳо бештар пешиниён гумроҳ шуданд

Ayah 71

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

Ва Мо бимдиҳандагоне ба миёнашон фиристодем

Ayah 72

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ

Пас бингар, ки саранҷоми он бимёфтагон чӣ гуна буд

Ayah 73

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Ғайри бандагони мухлиси Худо

Ayah 74

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحࣱ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

Нӯҳ Моро нидо кард ва Мо чӣ нек посухдиҳандае будем

Ayah 75

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Ӯ ва касонашро аз андӯҳи бузург наҷот додем

Ayah 76

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ

Ва фарзандонашро боқӣ гузоштем

Ayah 77

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ ниҳодем

Ayah 78

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحࣲ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ

Салом бар Нӯҳ бод дар саросари ҷаҳон

Ayah 79

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Мо некӯкоронро чунин мукофот медиҳем

Ayah 80

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд

Ayah 81

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Сипас дигаронро ғарқ сохтем

Ayah 82

۞وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ

Иброҳим аз пайравони ӯ буд

Ayah 83

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبࣲ سَلِيمٍ

Он гоҳ ки бо диле холи аз шубҳа рӯй ба Парвардигораш овард

Ayah 84

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ

Ба падараш ва қавмаш гуфт: «Чӣ мепарастед

Ayah 85

أَئِفۡكًا ءَالِهَةࣰ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

Оё ба ҷои Худои якто худоёни дурӯғинро мехоҳед

Ayah 86

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Ба Парвардигори ҷаҳониён чӣ гумон доред?»

Ayah 87

فَنَظَرَ نَظۡرَةࣰ فِي ٱلنُّجُومِ

Нигоҳе ба ситорагон кард

Ayah 88

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمࣱ‏

ва гуфт: «Ман беморам!»

Ayah 89

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ

Аз ӯ рӯйгардон шуданд ва бозгаштанд

Ayah 90

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

Пинҳонӣ назди худоёнашон омад ва гуфт: «Чизе намехӯред

Ayah 91

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ

Чаро сухан намегӯед?»

Ayah 92

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ

Ва дар ниҳон дасте бақувват бар онҳо зад

Ayah 93

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ

Қавмаш шитобон наздаш омаданд

Ayah 94

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ

Гуфт: «Оё чизҳоеро, ки худ метарошед, мепарастед

Ayah 95

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ

Худои яктост, ки шумо ва ҳар чӣ месозед, офаридааст»

Ayah 96

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنࣰ ا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ

Гуфтанд: «Барояш биное оозед ва дар оташаш андозед»

Ayah 97

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰ ا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

Хостанд то бадандешӣ кунанд, Мо низ онҳоро зердаст (хору мағлуб) гардонидем

Ayah 98

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

Гуфт: «Ман ба сӯи Парвардигорам меравам. Ӯ маро роҳнамоӣ хоҳад кард

Ayah 99

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Эй Парвардигори ман, маро фарзанде солеҳ ато кун!»

Ayah 100

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمࣲ‏

Пас ӯро ба писаре бурдбор хушхабар додем

Ayah 101

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

Чун бо падар ба ҷое расид, ки бояд ба кор сар кунанд, гуфт: «Эй писаракам, дар хоб дидаам, ки туро забҳ мекунам. Бингар, ки чӣ меандешӣ». Гуфт: «Эй падар, ба ҳар чӣ фармон шудаӣ, амал кун, ки агар Худо бихоҳад, маро аз собирон (сабркунандагон) хоҳӣ ёфт»

Ayah 102

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

Чун ҳар ду таслим шуданд ва ӯро ба пешонӣ хобонид

Ayah 103

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

Мо нидояш додем: «Эй Иброҳим

Ayah 104

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

хобатро ба ҳақиқат паивастӣ», Ва Мо некӯкоронро чунин мукофот медиҳем

Ayah 105

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

Ин озмоише ошкор буд

Ayah 106

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمࣲ‏

Ва ӯро ба забҳе бузург бозхаридем

Ayah 107

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем

Ayah 108

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ

Салом бар Иброҳим

Ayah 109

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Мо некӯкоронро инчунин мукофот медиҳем

Ayah 110

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд

Ayah 111

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيࣰّ ا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Ӯро ба Исҳок — паёмбаре шоиста мужда додем

Ayah 112

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنࣱ وَظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينࣱ‏

Ӯ на Исҳоқро баракат додем. Ва аз фарзандонашон баъзе некӯкор ҳастанд ва баъзе ба ошкоро бар худ ситамкор

Ayah 113

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

Мо ба Мӯсо ва Ҳорун неъмат додем

Ayah 114

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Он ду ва мардумашонро аз ранҷе бузург наҷот бахшидем

Ayah 115

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Ононро ёрӣ додем, то ғолиб шуданд

Ayah 116

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ

Ва китобе равшангарашон додем

Ayah 117

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

Ва ба роҳи рост ҳидояташон кардем

Ayah 118

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ва номи некашонро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем

Ayah 119

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

Салом бар Мӯсо ва Ҳорун

Ayah 120

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Мо некӯкоронро инчунин мукофот медиҳем

Ayah 121

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Он ду аз бандагони мӯъмини Мо буданд

Ayah 122

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Ва Илёс аз паёмбарон буд

Ayah 123

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

Ба мардуми худ гуфт: «Оё аз Худо наметарсед

Ayah 124

أَتَدۡعُونَ بَعۡلࣰ ا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ

Оё Баълро ба худои мехонед ва Он беҳтарини офаринандагонро тарк мекунед

Ayah 125

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Парварднгори шумо ва Парвардигори падаронатон Худои яктост»

Ayah 126

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

Пас дурӯғаш бароварданд ва онон аз ҳозиркардагонанд, (дар азоб)

Ayah 127

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Ғайри бандагони мухлиси Худо

Ayah 128

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем

Ayah 129

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ

Салом бар хонадони Илёс

Ayah 130

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Мо некӯкоронро инчунин подош (мукофот) медиҳем

Ayah 131

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд

Ayah 132

وَإِنَّ لُوطࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Ва Лут аз паёмбарон буд

Ayah 133

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Ӯ ва ҳамаи касонашро наҷот додем

Ayah 134

إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

Ғайри пиразане, ки бо мардуми шаҳр бимонд

Ayah 135

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Сипас дигаронро ҳалок кардем

Ayah 136

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ

Шумо бар (маскани) онҳо мегузаред бомдодон

Ayah 137

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

ва шомгоҳон. Оё ақл намекунед

Ayah 138

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Ва Юнус аз паёмбарон буд

Ayah 139

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

Чун ба он киштии пур аз мардум гурехт

Ayah 140

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

қуръа заданд ва ӯ дар қуръа мағлуб шуд

Ayah 141

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمࣱ‏

Моҳӣ фурӯ бурдаш ва ӯ лоиқи сарзаниш буд

Ayah 142

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

Пас агар аз тасбеҳ гуён намебуд

Ayah 143

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

то рӯзи қиёмат дар шиками моҳӣ мемонд

Ayah 144

۞فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمࣱ‏

Пас ӯро, ки бемор буд, ба хушкӣ афкандем

Ayah 145

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةࣰ مِّن يَقۡطِينࣲ‏

Ва бар болои сараш бӯтаи кадуе рӯёнидем

Ayah 146

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

Ва ӯро ба пайғамбарӣ бар сад ҳазор кас ва бештар фиристодем

Ayah 147

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينࣲ‏

Онҳо имон оварданд ва то зинда буданд, бархурдорияшон додем

Ayah 148

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

Аз онҳо бипурс; «Оё духтарон аз они Парвардигори ту бошанд ва писарон аз они онҳо?»

Ayah 149

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثࣰ ا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ

Оё вақте ки Мо малоикаро зан меофаридем, онҳо медиданд

Ayah 150

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ

Огоҳ бош, ки аз дурӯғгӯияшон аст, ки мегӯянд

Ayah 151

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ

«Худо соҳиби фарзанд аст». Дурӯғ мегӯянд

Ayah 152

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ

Оё Худо духтаронро бар писарон бартарӣ дод

Ayah 153

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

Шуморо чӣ мешавад? Чӣ гуна ҳукм мекунед

Ayah 154

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

Оё намеандешед

Ayah 155

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنࣱ مُّبِينࣱ‏

Ё бар даъвои худ далели равшане доред

Ayah 156

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Агар рост мегӯед, китобатонро биёваред

Ayah 157

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبࣰ اۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

Ва миёни Худову ҷинниён хешовандӣ қоил шуданд ва ҷинниён медонанд, ки ҳозиркардашудагонанд. (дар азоб)

Ayah 158

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

Аз он сифат, ки меоварданд, Худо пок аст

Ayah 159

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

ғайри бандагони мухлиси Худо

Ayah 160

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ

Шумо ва бутоне, ки мепарастед

Ayah 161

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ

натавонистед гумроҳ кунед

Ayah 162

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

магар он касро, ки роҳии ҷаҳаннам бошад

Ayah 163

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامࣱ مَّعۡلُومࣱ‏

«Ва ҳар кас аз мо ҷое муъайян дорад

Ayah 164

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ

Албатта мо сафзадагонем

Ayah 165

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

Ва албатта мо тасбеҳгӯяндагонем»

Ayah 166

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ

Агарчи мегуфтанд

Ayah 167

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرࣰ ا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

«Агар аз пешиниён назди мо китобе монда буд

Ayah 168

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

мо аз бандагони мухлиси Худо мебудем»

Ayah 169

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

Онҳо ба он китоб кофир шуданд ва ба зуди, ки хоҳанд фаҳмид

Ayah 170

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Мо дар бораи бандагонамон, ки ба пайғамбарӣ мефиристем, аз пеш тасмим гирифтаем

Ayah 171

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ

ки албатта онон ёрӣ мешаванд

Ayah 172

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

Ва лашкари Мо худ ғолибанд

Ayah 173

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ‏

Пас то муддате аз онҳо рӯй бигардон

Ayah 174

وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

Оқибаташонро бубин, онҳо низ хоҳанд дид

Ayah 175

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

Оё азоби Моро ба шитоб металабанд

Ayah 176

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ

Чун азоб ба майдонашон фарояд, ин бимдодашудагон чӣ бомдоди баде хоҳанд дошт

Ayah 177

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ‏

Аз онҳо то чанде рӯй бигардон

Ayah 178

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

Пас оқибаташонро бубин, онҳо низ хоҳанд дид

Ayah 179

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

Муназзаҳ (покаст) аст Парвардигори ту — он Парвардигори пирӯзманд — аз ҳар чӣ ба васфи Ӯ мегӯянд

Ayah 180

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Ва салом бар паёмбарон

Ayah 181

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Ва ҳамд аз они Парвардигори ҷаҳониён аст

Ayah 182