Surah Al-Qiyaama — The Resurrection
Surah Al-Qiyaama (The Resurrection) is chapter 75 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Tajik translation, verse by verse.
لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ
Қасам мехӯрам ба рӯзи қиёмат
Ayah 1وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
ва қасам мехӯрам ба нафси маломатгар
Ayah 2أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
Оё одамӣ мепиндорад, ки Мо устухонҳояшро гирд нахоҳем овард
Ayah 3بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ
Оре, мо қодир ҳастем, ки сарангуштҳояшро баробар кунем
Ayah 4بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ
Балки одамӣ мехоҳад, ки дар оянда низ ба корҳои ношоиста пардозад
Ayah 5يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ
Мепурсад: «Рӯзи қиёмат чӣ вақт хоҳад буд?»
Ayah 6فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ
Рӯзе, ки чашмҳо хира шавад
Ayah 7وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ
ва моҳ тира шавад
Ayah 8وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ
ва офтобу моҳ дар як ҷой ҷамъ оянд
Ayah 9يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ
Инсон дар он рӯз мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»
Ayah 10كَلَّا لَا وَزَرَ
Ҳаргиз паноҳгоҳе нест
Ayah 11إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ
Қароргоҳи ҳама дар ин рӯз назди Парвардигори туст
Ayah 12يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
Дар ин рӯз одамиро аз ҳар чӣ пешопеш фиристода ва баъд аз худ гузоштааст, хабар медиҳанд
Ayah 13بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةࣱ
Балки одамӣ худро нек мешиносад
Ayah 14وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
ҳарчанд ба забон узрҳо оварад
Ayah 15لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
Ба шитоб забон ба хондани Қуръон наҷунбон
Ayah 16إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
ки ҷамъ овардану хонданаш бар ӯҳдаи Мост
Ayah 17فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
Чун хондемаш, ту он хонданро пайравӣ кун
Ayah 18ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
Сипас баёни он бар ӯҳдаи Мост
Ayah 19كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ
Оре, шумо ин ҷаҳони зудгузарро дӯст медоред
Ayah 20وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
ва охиратро тарк мекунед
Ayah 21وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ نَّاضِرَةٌ
Дар он рӯз рӯйҳое ҳаст зебову дурахшон
Ayah 22إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ
ки сӯи Парвардигорашон назар мекунанд
Ayah 23وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةࣱ
ва рӯйҳое ҳаст гирифтаву турш
Ayah 24تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ
ки медонад он азоби камаршикан бар ӯ фуруд ояд
Ayah 25كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ
Оре, чун ҷон ба гулӯ расад
Ayah 26وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقࣲ
ва гуфта шавад, ки чӣ касест, ки афсун бихонад
Ayah 27وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ
Ва яқин кунад, ки замони ҷудоӣ фаро расида
Ayah 28وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
ва соқҳои по дар ҳам печида шаванд
Ayah 29إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
он рӯз рӯзи ронданаш ба сӯи Парвардигори туст
Ayah 30فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
На тасдиқ кардааст ва на намоз гузоридааст
Ayah 31وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
Аммо дурӯғ бароварда ва рӯй гардондааст
Ayah 32ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
Он гоҳ хиромон назди касонаш рафтааст
Ayah 33أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
Вой бар ту, пас вой бар ту
Ayah 34ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
Боз ҳам вой бар ту, пас вой бар ту
Ayah 35أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
Оё инсон мепиндорад, ки ӯро ба ҳоли худ, вогузоштаанд
Ayah 36أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِيࣲّ يُمۡنَىٰ
Оё ӯ нутфае аз манӣ, ки дар раҳме рехта шуда, набудааст
Ayah 37ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
Сипас лахтае хун? Он гоҳ ба андоми дурусташ биёфарид
Ayah 38فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
Ва онҳоро ду синф кард: нару мода
Ayah 39أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
Оё Худованд қодир нест, ки мурдагонро зинда созад
Ayah 40