سوره An-Naba — The Announcement
سوره An-Naba (The Announcement) — 78/114 · 40 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.
عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ
از چه چيز مىپرسند؟
Ayah 1عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ
از آن خبر بزرگ،
Ayah 2ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ
كه در آن اختلاف مى كنند
Ayah 3كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
آرى، به زودى خواهند دانست
Ayah 4ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ
باز هم آرى، به زودى خواهند دانست
Ayah 5أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا
آيا ما زمين را بسترى نساختيم؟
Ayah 6وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا
و كوهها را ميخهايى؟
Ayah 7وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا
و شما را جفت جفت آفريديم
Ayah 8وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا
و خوابتان را آسايشتان گردانيديم
Ayah 9وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا
و شب را پوششتان قرار داديم
Ayah 10وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا
و روز را گاه طلب معيشت
Ayah 11وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا
و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا كرديم
Ayah 12وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا
و چراغى روشن آفريديم
Ayah 13وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا
از ابرهاى بارانزاى آبى فراوان نازل كرديم،
Ayah 14لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا
تا بدان دانه و نبات برويانيم،
Ayah 15وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا
و بستانهاى انبوه
Ayah 16إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا
هر آينه روز داورى روزى است معين
Ayah 17يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا
روزى كه در صور دميده شود و شما فوجفوج بياييد
Ayah 18وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا
آسمان شكافته شود و هر شكاف درى باشد
Ayah 19وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
و كوهها روان شوند، و سراب گردند
Ayah 20إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا
جهنم در انتظار باشد
Ayah 21لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا
طاغيان را بازگشتنگاهى است
Ayah 22لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا
زمانى دراز در آنجا درنگ كنند
Ayah 23لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا
نه خُنكى چشند و نه آب؛
Ayah 24إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا
جز آب جوشان و خون و چرك
Ayah 25جَزَآءࣰ وِفَاقًا
اين كيفرى است برابر كردار
Ayah 26إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا
زيرا آنان به روز حساب اميد نداشتند
Ayah 27وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا
و آيات ما را به سختى تكذيب مىكردند
Ayah 28وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا
و ما همه چيز را در كتابى شماره كردهايم
Ayah 29فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا
پس بچشيد كه جز به شكنجه شما نخواهيم افزود
Ayah 30إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا
پرهيزگاران را جايى است در امان از هر آسيب؛
Ayah 31حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا
بستانها و تاكستانها،
Ayah 32وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا
و دخترانى همسال، با پستانهاى برآمده،
Ayah 33وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا
و جامهاى پر
Ayah 34لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا
نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ
Ayah 35جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا
و اين پاداشى است كافى، از جانب پروردگارت
Ayah 36رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا
پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست. آن خداى رحمان، كه كس را به او ياراى خطاب نباشد
Ayah 37يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا
روزى كه روح و فرشتگان به صف مىايستند، و كس سخن نمىگويد مگر آنكه خداى رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گويد
Ayah 38ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
آن روز روزى است آمدنى. پس هر كه خواهد به سوى پروردگارش بازگردد
Ayah 39إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا
ما شما را از عذابى نزديك مىترسانيم: روزى كه آدمى هر چه را پيشاپيش فرستاده است مىنگرد و كافر مىگويد: اى كاش من خاك مىبودم
Ayah 40