سوره An-Naba — The Announcement

سوره An-Naba (The Announcement) — 78/114 · 40 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

از چه چيز مى‌پرسند؟

Ayah 1

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ

از آن خبر بزرگ،

Ayah 2

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ

كه در آن اختلاف مى كنند

Ayah 3

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

آرى، به زودى خواهند دانست

Ayah 4

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

باز هم آرى، به زودى خواهند دانست

Ayah 5

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا

آيا ما زمين را بسترى نساختيم؟

Ayah 6

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا

و كوهها را ميخهايى؟

Ayah 7

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا

و شما را جفت جفت آفريديم

Ayah 8

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا

و خوابتان را آسايشتان گردانيديم

Ayah 9

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا

و شب را پوششتان قرار داديم

Ayah 10

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا

و روز را گاه طلب معيشت

Ayah 11

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا

و بر فراز سرتان هفت آسمان استوار بنا كرديم

Ayah 12

وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا

و چراغى روشن آفريديم

Ayah 13

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا

از ابرهاى باران‌زاى آبى فراوان نازل كرديم،

Ayah 14

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا

تا بدان دانه و نبات برويانيم،

Ayah 15

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا

و بستانهاى انبوه

Ayah 16

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا

هر آينه روز داورى روزى است معين

Ayah 17

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا

روزى كه در صور دميده شود و شما فوج‌فوج بياييد

Ayah 18

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا

آسمان شكافته شود و هر شكاف درى باشد

Ayah 19

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا

و كوه‌ها روان شوند، و سراب گردند

Ayah 20

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا

جهنم در انتظار باشد

Ayah 21

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا

طاغيان را بازگشتنگاهى است

Ayah 22

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا

زمانى دراز در آنجا درنگ كنند

Ayah 23

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا

نه خُنكى چشند و نه آب؛

Ayah 24

إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا

جز آب جوشان و خون و چرك

Ayah 25

جَزَآءࣰ وِفَاقًا

اين كيفرى است برابر كردار

Ayah 26

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا

زيرا آنان به روز حساب اميد نداشتند

Ayah 27

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا

و آيات ما را به سختى تكذيب مى‌كردند

Ayah 28

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا

و ما همه چيز را در كتابى شماره كرده‌ايم

Ayah 29

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا

پس بچشيد كه جز به شكنجه شما نخواهيم افزود

Ayah 30

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا

پرهيزگاران را جايى است در امان از هر آسيب؛

Ayah 31

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا

بستانها و تاكستانها،

Ayah 32

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا

و دخترانى همسال، با پستانهاى برآمده،

Ayah 33

وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا

و جامهاى پر

Ayah 34

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا

نه سخن بيهوده شنوند و نه دروغ

Ayah 35

جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا

و اين پاداشى است كافى، از جانب پروردگارت

Ayah 36

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست. آن خداى رحمان، كه كس را به او ياراى خطاب نباشد

Ayah 37

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا

روزى كه روح و فرشتگان به صف مى‌ايستند، و كس سخن نمى‌گويد مگر آنكه خداى رحمان به او رخصت دهد و او سخن به صواب گويد

Ayah 38

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

آن روز روزى است آمدنى. پس هر كه خواهد به سوى پروردگارش بازگردد

Ayah 39

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا

ما شما را از عذابى نزديك مى‌ترسانيم: روزى كه آدمى هر چه را پيشاپيش فرستاده است مى‌نگرد و كافر مى‌گويد: اى كاش من خاك مى‌بودم

Ayah 40