سوره Al-Mutaffifin — Defrauding
سوره Al-Mutaffifin (Defrauding) — 83/114 · 36 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.
وَيۡلࣱ لِّلۡمُطَفِّفِينَ
واى بر كمفروشان
Ayah 1ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ
آنان كه چون از مردم كيل مىستانند آن را پُر مىكنند؛
Ayah 2وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ
و چون براى مردم مىپيمايند يا مىكشند از آن مىكاهند
Ayah 3أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ
آيا اينان نمىدانند كه زنده مىشوند
Ayah 4لِيَوۡمٍ عَظِيمࣲ
در آن روز بزرگ؟
Ayah 5يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
روزى كه مردم به پيشگاه پروردگار جهانيان مىايستند
Ayah 6كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينࣲ
آگاه باشيد كه اعمال بدكاران مكتوب در سِجّين است
Ayah 7وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينࣱ
تو چه مىدانى كه سجين چيست؟
Ayah 8كِتَٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ
كتابى است نوشته
Ayah 9وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
در آن روز واى بر تكذيبكنندگان
Ayah 10ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
آنان كه روز جزا را دروغ انگاشتند
Ayah 11وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ
و آن روز را جز متجاوزى گناهكار دروغ نينگارد
Ayah 12إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
چون آيات ما بر او خوانده شد، گفت: افسانههاى پيشينيان است
Ayah 13كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
حقا، كه كارهايى كه كرده بودند بر دلهاشان مسلط شده است
Ayah 14كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذࣲ لَّمَحۡجُوبُونَ
حقا، كه در آن روز از پروردگارشان محجوب باشند
Ayah 15ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ
پس ايشان به جهنم درآيند
Ayah 16ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
و آنها را گويند: اين است آنچه دروغش مىشمرديد
Ayah 17كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
حقا، كه اعمال نيكان در عِلّيّين مكتوب است
Ayah 18وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ
و تو چه مىدانى كه عِلّيّين چيست؟
Ayah 19كِتَٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ
كتابى است نوشته،
Ayah 20يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
كه مقربان خدا در آن مىنگرند
Ayah 21إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ
هر آينه نيكان در نعمتند،
Ayah 22عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
بر تختها نشسته و نظاره مىكنند
Ayah 23تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ
بر چهرههاشان طراوت نعمت را بشناسى
Ayah 24يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقࣲ مَّخۡتُومٍ
از شرابى خالص كه بر سر آن مُهر نهادهاند سيراب مىشوند
Ayah 25خِتَٰمُهُۥ مِسۡكࣱۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ
مُهر آن از مشك است و پيشدستىكنندگان در آن بر يكديگر پيشدستى مىكنند
Ayah 26وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ
آميزه آن تَسنيم است
Ayah 27عَيۡنࣰ ا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ
چشمهاى است كه مقربان خدا از آن مىآشامند
Ayah 28إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ
گناهكاران به مؤمنان مىخنديدند
Ayah 29وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ
و چون بر آنها مىگذشتند، به چشم و ابرو اشاره مىكردند
Ayah 30وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ
و چون نزد كسانشان بازمىگشتند، شادمانه بازمىگشتند
Ayah 31وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ
و چون آنان را مىديدند، مىگفتند كه اينان گمراهند
Ayah 32وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ
و حال آنكه آنان را به مواظبت اعمال مؤمنان نفرستاده بودند
Ayah 33فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ
و امروز مؤمنان به كافران مىخندند
Ayah 34عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ
بر تختها تكيه زدهاند و مىنگرند
Ayah 35هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ
آيا كافران برابر اعمالشان پاداش يافتهاند؟
Ayah 36