سوره Al-Mutaffifin — Defrauding

سوره Al-Mutaffifin (Defrauding) — 83/114 · 36 آیه. با متن عربی و ترجمه فارسی بخوانید و گوش دهید.

وَيۡلࣱ لِّلۡمُطَفِّفِينَ

واى بر كم‌فروشان

Ayah 1

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ

آنان كه چون از مردم كيل مى‌ستانند آن را پُر مى‌كنند؛

Ayah 2

وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ

و چون براى مردم مى‌پيمايند يا مى‌كشند از آن مى‌كاهند

Ayah 3

أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ

آيا اينان نمى‌دانند كه زنده مى‌شوند

Ayah 4

لِيَوۡمٍ عَظِيمࣲ‏

در آن روز بزرگ؟

Ayah 5

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

روزى كه مردم به پيشگاه پروردگار جهانيان مى‌ايستند

Ayah 6

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينࣲ‏

آگاه باشيد كه اعمال بدكاران مكتوب در سِجّين است

Ayah 7

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينࣱ‏

تو چه مى‌دانى كه سجين چيست؟

Ayah 8

كِتَٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ‏

كتابى است نوشته

Ayah 9

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان

Ayah 10

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

آنان كه روز جزا را دروغ انگاشتند

Ayah 11

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ

و آن روز را جز متجاوزى گناهكار دروغ نينگارد

Ayah 12

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

چون آيات ما بر او خوانده شد، گفت: افسانه‌هاى پيشينيان است

Ayah 13

كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

حقا، كه كارهايى كه كرده بودند بر دلهاشان مسلط شده است

Ayah 14

كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذࣲ لَّمَحۡجُوبُونَ

حقا، كه در آن روز از پروردگارشان محجوب باشند

Ayah 15

ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ

پس ايشان به جهنم درآيند

Ayah 16

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

و آنها را گويند: اين است آنچه دروغش مى‌شمرديد

Ayah 17

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ

حقا، كه اعمال نيكان در عِلّيّين مكتوب است

Ayah 18

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ

و تو چه مى‌دانى كه عِلّيّين چيست؟

Ayah 19

كِتَٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ‏

كتابى است نوشته،

Ayah 20

يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

كه مقربان خدا در آن مى‌نگرند

Ayah 21

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

هر آينه نيكان در نعمتند،

Ayah 22

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

بر تختها نشسته و نظاره مى‌كنند

Ayah 23

تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ

بر چهره‌هاشان طراوت نعمت را بشناسى

Ayah 24

يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقࣲ مَّخۡتُومٍ

از شرابى خالص كه بر سر آن مُهر نهاده‌اند سيراب مى‌شوند

Ayah 25

خِتَٰمُهُۥ مِسۡكࣱۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ

مُهر آن از مشك است و پيشدستى‌كنندگان در آن بر يكديگر پيشدستى مى‌كنند

Ayah 26

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ

آميزه آن تَسنيم است

Ayah 27

عَيۡنࣰ ا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ

چشمه‌اى است كه مقربان خدا از آن مى‌آشامند

Ayah 28

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ

گناهكاران به مؤمنان مى‌خنديدند

Ayah 29

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ

و چون بر آنها مى‌گذشتند، به چشم و ابرو اشاره مى‌كردند

Ayah 30

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ

و چون نزد كسانشان بازمى‌گشتند، شادمانه بازمى‌گشتند

Ayah 31

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

و چون آنان را مى‌ديدند، مى‌گفتند كه اينان گمراهند

Ayah 32

وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ

و حال آنكه آنان را به مواظبت اعمال مؤمنان نفرستاده بودند

Ayah 33

فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ

و امروز مؤمنان به كافران مى‌خندند

Ayah 34

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

بر تختها تكيه زده‌اند و مى‌نگرند

Ayah 35

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ

آيا كافران برابر اعمالشان پاداش يافته‌اند؟

Ayah 36