Surat Al-Haaqqa — The Reality

Surat Al-Haaqqa (The Reality) — 69/114 · 52 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.

ٱلۡحَآقَّةُ

Dina Qiyamat

Ayah 1

مَا ٱلۡحَآقَّةُ

Apa kang aran dina qiyamat

Ayah 2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ

Lan sapa kang aweh weruh marang sira bab kahanane dina qiyamat mau

Ayah 3

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ

Wong tsamud lan wong 'Aad biyen padha maido dina qiyamat kang gegirisi

Ayah 4

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ

Wong Tsamud padha disirnakake dening Allah kalawan siksa kang banget anggegeteri

Ayah 5

وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةࣲ‏

Dene wong 'Aad padha disirnakake sarana prakara gedhe kang suwarane gegirisi

Ayah 6

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالࣲ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومࣰ اۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةࣲ‏

Angin mau nempuh marang wong 'Aad lawase nganti wolung dina pitung wengi kang tumaruntun, ing kono wong 'Aad padha mati, hanggalasah kaya wit kurma padha rungkat

Ayah 7

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةࣲ‏

Apa sira weruh wong 'Aad mau ana kang keri isih urip

Ayah 8

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ

Fir'aun lan para umat sadurunge tuwin kutha - kutha sing padha ambruk iku (sebabe) padha nglakoni kaluputan

Ayah 9

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِيَةً

Padha duraka ora manut utusane Pangeran (Musa lan Luth) mulane dipatrapi siksa dening Allah kelawan patrapan abot

Ayah 10

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ

Nalika, kena topan bareng banyu wis munggah, sira Ingsun tunggahake perahu

Ayah 11

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِيَهَآ أُذُنࣱ وَٰعِيَةࣱ‏

Kang mangkono supayapa dianggo wewulang supaya dieling - elinga dening wong kang duwe kuping/pangrungu ben krungu iki

Ayah 12

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَٰحِدَةࣱ‏

Besuk nalika slomprete (Israfil) dinamu sapisan

Ayah 13

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ‏

Bumi lan gunung - gunung padha digulung lan dijunjung tuwin remuk kelawan pangremuk sapisan

Ayah 14

فَيَوۡمَئِذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

Ing dina iku dina qiyamat kelakon

Ayah 15

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذࣲ وَاهِيَةࣱ‏

Langit banjur bengkah bakal dadi ringkih

Ayah 16

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ ثَمَٰنِيَةࣱ‏

Para Malaikat padha nisih lan ing sadhuwure dheweke ing dina iku wowolu bakal nyangga damparing Pangeranira

Ayah 17

يَوۡمَئِذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةࣱ‏

Ing dina iku padha diajokake marang panjenenganing Allah ditimbang hala-becike, Allah ora kasamaran marang samu barang kang padha sira singidake

Ayah 18

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ

Sing sapa dielungi layang cathetane lelakune ssaka ing tengen (saking dening bungahe) banjur bakal kondho, "wacanen kitab cathetan lelakonku

Ayah 19

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ

Sayekti aku wis weruh, yen aku bakal ketemu petunganku

Ayah 20

فَهُوَ فِي عِيشَةࣲ رَّاضِيَةࣲ‏

Dadi wong iku mau uripe netepi keparenging Allah

Ayah 21

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ‏

Manggon ana suwarga kang luhur

Ayah 22

قُطُوفُهَا دَانِيَةࣱ‏

Wowohane cendhek - cendhek (tumiyung cepak)

Ayah 23

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ

(He wong ing suwarga) Sira padha mangan lan ngombea kelawan enak iku ganjarane kebecikan kang padha sira lakone ing dina - dina kang wis kliwat

Ayah 24

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ

Dene wong kang dielungi layang cathetan saka ing kiwa padha ngucap, "Adhuh, bok aja dielungi layang cathetane lelakonku wae

Ayah 25

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ

Aku ora weruh kapriye panimbange hala - becikku

Ayah 26

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ

O, mbok ya iki didadekake wekasanku

Ayah 27

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ

Bandhaku ora pisan bisa mardikake aku

Ayah 28

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ

Kasantosanku wis sirna kabeh

Ayah 29

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

(Dhawuhing Allah): Dheweke cekelen, nuli sira belenggu

Ayah 30

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ

Tumuli cemplungna ing geni murub

Ayah 31

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰ ا فَٱسۡلُكُوهُ

Banjur tikungen ing rante kang dawane pitung puluh hasta

Ayah 32

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ

Sayekti dheweke iku biyen ora angestu ing Allah ingkang Agung

Ayah 33

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

Lan ora gelem tetulung ngluari pangan wong miskin

Ayah 34

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمࣱ‏

Mulane ing dina iku dheweke ora duwe mitra tuhu

Ayah 35

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينࣲ‏

Sarta ora entuk pangan kajaba rereged

Ayah 36

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ

Ora ana wong mangan (rereged) kejaba wong kang anglakoni panggawe luput

Ayah 37

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ

Ingsun supata kelawan barang kang sira weruhi

Ayah 38

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ

Sarta barang kang ora sira weruhi

Ayah 39

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ‏

Sayekti iku temen pangandikaning utusan kang mulya

Ayah 40

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تُؤۡمِنُونَ

Lan iku dudu tembunge juru kidung, sathitik anggonira padha angestu

Ayah 41

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تَذَكَّرُونَ

Sarta dudu tembunge juru pethek, sathithik anggonira padha ngangen - angen

Ayah 42

تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Iku wewedhar (kang dhumawuh) saka pangeraning ngalam kabeh

Ayah 43

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ

Lan saupama dheweke agawe - gawe sawenehing tetembungan (diwadekake) atas (saka) Ingsun

Ayah 44

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ

Amasti dheweke bakal Ingsun candhak tangan tengene

Ayah 45

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ

Banjur bakal Ingsun pedhot tatalining jantunge

Ayah 46

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ

Lan ora ana siji - sijia saka antaranira kang bisa anduwa Ingsun saka dheweke

Ayah 47

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِينَ

Lan sayekti temen, iku pepeling tumrap wong kang padha anjaga dirine (saka ala)

Ayah 48

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

Satemene Ingsun nguningani yen sira ana kang maido (al-Quran)

Ayah 49

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ

Satemene (al-Quran) bakal andadekake getune dheweke anggone padha maido

Ayah 50

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ

Lan sayekti (al-Quran) iku temen sajati - jatining kasunyatan

Ayah 51

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

Mulane sira nyebuta Maha suci ing Allah kelawan ngucapake asmane Pangeranira kang Maha Agung

Ayah 52