Surat Al-Haaqqa — The Reality
Surat Al-Haaqqa (The Reality) — 69/114 · 52 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.
ٱلۡحَآقَّةُ
Dina Qiyamat
Ayah 1مَا ٱلۡحَآقَّةُ
Apa kang aran dina qiyamat
Ayah 2وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ
Lan sapa kang aweh weruh marang sira bab kahanane dina qiyamat mau
Ayah 3كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ
Wong tsamud lan wong 'Aad biyen padha maido dina qiyamat kang gegirisi
Ayah 4فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ
Wong Tsamud padha disirnakake dening Allah kalawan siksa kang banget anggegeteri
Ayah 5وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةࣲ
Dene wong 'Aad padha disirnakake sarana prakara gedhe kang suwarane gegirisi
Ayah 6سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالࣲ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومࣰ اۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةࣲ
Angin mau nempuh marang wong 'Aad lawase nganti wolung dina pitung wengi kang tumaruntun, ing kono wong 'Aad padha mati, hanggalasah kaya wit kurma padha rungkat
Ayah 7فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةࣲ
Apa sira weruh wong 'Aad mau ana kang keri isih urip
Ayah 8وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
Fir'aun lan para umat sadurunge tuwin kutha - kutha sing padha ambruk iku (sebabe) padha nglakoni kaluputan
Ayah 9فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِيَةً
Padha duraka ora manut utusane Pangeran (Musa lan Luth) mulane dipatrapi siksa dening Allah kelawan patrapan abot
Ayah 10إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ
Nalika, kena topan bareng banyu wis munggah, sira Ingsun tunggahake perahu
Ayah 11لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِيَهَآ أُذُنࣱ وَٰعِيَةࣱ
Kang mangkono supayapa dianggo wewulang supaya dieling - elinga dening wong kang duwe kuping/pangrungu ben krungu iki
Ayah 12فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
Besuk nalika slomprete (Israfil) dinamu sapisan
Ayah 13وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ
Bumi lan gunung - gunung padha digulung lan dijunjung tuwin remuk kelawan pangremuk sapisan
Ayah 14فَيَوۡمَئِذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
Ing dina iku dina qiyamat kelakon
Ayah 15وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذࣲ وَاهِيَةࣱ
Langit banjur bengkah bakal dadi ringkih
Ayah 16وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ ثَمَٰنِيَةࣱ
Para Malaikat padha nisih lan ing sadhuwure dheweke ing dina iku wowolu bakal nyangga damparing Pangeranira
Ayah 17يَوۡمَئِذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةࣱ
Ing dina iku padha diajokake marang panjenenganing Allah ditimbang hala-becike, Allah ora kasamaran marang samu barang kang padha sira singidake
Ayah 18فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ
Sing sapa dielungi layang cathetane lelakune ssaka ing tengen (saking dening bungahe) banjur bakal kondho, "wacanen kitab cathetan lelakonku
Ayah 19إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ
Sayekti aku wis weruh, yen aku bakal ketemu petunganku
Ayah 20فَهُوَ فِي عِيشَةࣲ رَّاضِيَةࣲ
Dadi wong iku mau uripe netepi keparenging Allah
Ayah 21فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ
Manggon ana suwarga kang luhur
Ayah 22قُطُوفُهَا دَانِيَةࣱ
Wowohane cendhek - cendhek (tumiyung cepak)
Ayah 23كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ
(He wong ing suwarga) Sira padha mangan lan ngombea kelawan enak iku ganjarane kebecikan kang padha sira lakone ing dina - dina kang wis kliwat
Ayah 24وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ
Dene wong kang dielungi layang cathetan saka ing kiwa padha ngucap, "Adhuh, bok aja dielungi layang cathetane lelakonku wae
Ayah 25وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ
Aku ora weruh kapriye panimbange hala - becikku
Ayah 26يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ
O, mbok ya iki didadekake wekasanku
Ayah 27مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ
Bandhaku ora pisan bisa mardikake aku
Ayah 28هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ
Kasantosanku wis sirna kabeh
Ayah 29خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
(Dhawuhing Allah): Dheweke cekelen, nuli sira belenggu
Ayah 30ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ
Tumuli cemplungna ing geni murub
Ayah 31ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰ ا فَٱسۡلُكُوهُ
Banjur tikungen ing rante kang dawane pitung puluh hasta
Ayah 32إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ
Sayekti dheweke iku biyen ora angestu ing Allah ingkang Agung
Ayah 33وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
Lan ora gelem tetulung ngluari pangan wong miskin
Ayah 34فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمࣱ
Mulane ing dina iku dheweke ora duwe mitra tuhu
Ayah 35وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينࣲ
Sarta ora entuk pangan kajaba rereged
Ayah 36لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ
Ora ana wong mangan (rereged) kejaba wong kang anglakoni panggawe luput
Ayah 37فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ
Ingsun supata kelawan barang kang sira weruhi
Ayah 38وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ
Sarta barang kang ora sira weruhi
Ayah 39إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ
Sayekti iku temen pangandikaning utusan kang mulya
Ayah 40وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تُؤۡمِنُونَ
Lan iku dudu tembunge juru kidung, sathitik anggonira padha angestu
Ayah 41وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تَذَكَّرُونَ
Sarta dudu tembunge juru pethek, sathithik anggonira padha ngangen - angen
Ayah 42تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Iku wewedhar (kang dhumawuh) saka pangeraning ngalam kabeh
Ayah 43وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ
Lan saupama dheweke agawe - gawe sawenehing tetembungan (diwadekake) atas (saka) Ingsun
Ayah 44لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ
Amasti dheweke bakal Ingsun candhak tangan tengene
Ayah 45ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ
Banjur bakal Ingsun pedhot tatalining jantunge
Ayah 46فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ
Lan ora ana siji - sijia saka antaranira kang bisa anduwa Ingsun saka dheweke
Ayah 47وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِينَ
Lan sayekti temen, iku pepeling tumrap wong kang padha anjaga dirine (saka ala)
Ayah 48وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
Satemene Ingsun nguningani yen sira ana kang maido (al-Quran)
Ayah 49وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
Satemene (al-Quran) bakal andadekake getune dheweke anggone padha maido
Ayah 50وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ
Lan sayekti (al-Quran) iku temen sajati - jatining kasunyatan
Ayah 51فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
Mulane sira nyebuta Maha suci ing Allah kelawan ngucapake asmane Pangeranira kang Maha Agung
Ayah 52