Surat Abasa — He frowned

Surat Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

Dheweke (Muhammad) mrengut lan mlengos

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

Amarga katekan wong kang wuta (asma Abdullah bin Ummi Maktum)

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

Saka apa sira weruh karepa si wuta mau, bok menawa bakal suci atine

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

Utawa nganggep wewulang mau migunani

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

Dene wong kang sugih bandha

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

Sira resep marang wong mau

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

Wong kang sugih banda mau anggone ora bisa resik atine ora mekewuhi sira

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

Dene wong wuta kang gagancangan sowan

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

Iku wong sing taat (tunduk)

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

Sira klewa - klewa marang wong wuta mau

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

Aja mangkono, iku weweulang, marang prakara dumadi

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Sing sapa gelem ngistokake

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

Kasebut sajeroning Kitab kang mulya (al-Qur'an)

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

Linuhurake, sinucekake

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

Ing tangen juru tulis

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

Minulya, tulus

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

Binendon manungsa iku! saiba olehe ora weruh panarima

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

Saka barang apa ta kadadeyane

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Saka nutfah, Panjenengane kang dadekake lan aparing kekuatan marang dheweke

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

Dene (prakara) dalan, Panjenengane anggampangake tumrap dheweke (dalan lahire bayi)

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

Sawise dadi manungsa Allah banjur mateni nuli dipendhem

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Ing tembe manawa Allah ngersakake banjur nguripake wong sing wis mati mau

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Temen dheweke iku ora ngestokake parentahe Allah

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Manungsa padha delenga pangane kang padha dipangan

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

Ingsun ngesokake banyu udan saka mega

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

Sawise udan tumurun, bumi banjur padha pecah metu thetukulane

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

Ingsun banjur nukulake wiji ana bumi

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

Lan anggur sarta woh kang migunani

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

Lan wit zaitun, apa dene wit kurma

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

Lan palemahan kang ana kayone gadhe

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

Lan warna - warna woh - wohan, lan suket panganing raja kaya

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Kabeh dadi bebungah, panganira lan raja kayanira

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Ing besuk nalika teka peteking dina qiyamat

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

Dinane wong aninggal lumayu sadulure

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

Lan ngedohi bapa - biyunge

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

Lan ngedohi bojone apadene anak - putune

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

Ing dina iku siji-sijining wong padha golek selamete awake dhewe - dhewe, ora mikir liyane

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

Akeh rahi kang mencorong cahyane

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

Gumuyu tur katon bungah (hiya iku para mukmin)

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

Ing dina iku uga akeh rahi kang kaya geluprut lemah

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

Saking dening ireng lan petening hulate

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

Hiya iku wong kang padha kafir lan anglakoni panggawe ala

Ayah 42