Surat Abasa — He frowned
Surat Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
Dheweke (Muhammad) mrengut lan mlengos
Ayah 1أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
Amarga katekan wong kang wuta (asma Abdullah bin Ummi Maktum)
Ayah 2وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
Saka apa sira weruh karepa si wuta mau, bok menawa bakal suci atine
Ayah 3أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ
Utawa nganggep wewulang mau migunani
Ayah 4أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
Dene wong kang sugih bandha
Ayah 5فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
Sira resep marang wong mau
Ayah 6وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
Wong kang sugih banda mau anggone ora bisa resik atine ora mekewuhi sira
Ayah 7وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ
Dene wong wuta kang gagancangan sowan
Ayah 8وَهُوَ يَخۡشَىٰ
Iku wong sing taat (tunduk)
Ayah 9فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
Sira klewa - klewa marang wong wuta mau
Ayah 10كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
Aja mangkono, iku weweulang, marang prakara dumadi
Ayah 11فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Sing sapa gelem ngistokake
Ayah 12فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
Kasebut sajeroning Kitab kang mulya (al-Qur'an)
Ayah 13مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
Linuhurake, sinucekake
Ayah 14بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ
Ing tangen juru tulis
Ayah 15كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
Minulya, tulus
Ayah 16قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ
Binendon manungsa iku! saiba olehe ora weruh panarima
Ayah 17مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ
Saka barang apa ta kadadeyane
Ayah 18مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
Saka nutfah, Panjenengane kang dadekake lan aparing kekuatan marang dheweke
Ayah 19ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
Dene (prakara) dalan, Panjenengane anggampangake tumrap dheweke (dalan lahire bayi)
Ayah 20ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
Sawise dadi manungsa Allah banjur mateni nuli dipendhem
Ayah 21ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
Ing tembe manawa Allah ngersakake banjur nguripake wong sing wis mati mau
Ayah 22كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ
Temen dheweke iku ora ngestokake parentahe Allah
Ayah 23فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
Manungsa padha delenga pangane kang padha dipangan
Ayah 24أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا
Ingsun ngesokake banyu udan saka mega
Ayah 25ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا
Sawise udan tumurun, bumi banjur padha pecah metu thetukulane
Ayah 26فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا
Ingsun banjur nukulake wiji ana bumi
Ayah 27وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا
Lan anggur sarta woh kang migunani
Ayah 28وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا
Lan wit zaitun, apa dene wit kurma
Ayah 29وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا
Lan palemahan kang ana kayone gadhe
Ayah 30وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا
Lan warna - warna woh - wohan, lan suket panganing raja kaya
Ayah 31مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
Kabeh dadi bebungah, panganira lan raja kayanira
Ayah 32فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
Ing besuk nalika teka peteking dina qiyamat
Ayah 33يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ
Dinane wong aninggal lumayu sadulure
Ayah 34وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
Lan ngedohi bapa - biyunge
Ayah 35وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
Lan ngedohi bojone apadene anak - putune
Ayah 36لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ
Ing dina iku siji-sijining wong padha golek selamete awake dhewe - dhewe, ora mikir liyane
Ayah 37وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
Akeh rahi kang mencorong cahyane
Ayah 38ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
Gumuyu tur katon bungah (hiya iku para mukmin)
Ayah 39وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ
Ing dina iku uga akeh rahi kang kaya geluprut lemah
Ayah 40تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
Saking dening ireng lan petening hulate
Ayah 41أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
Hiya iku wong kang padha kafir lan anglakoni panggawe ala
Ayah 42