Surat As-Saaffaat — Those drawn up in Ranks

Surat As-Saaffaat (Those drawn up in Ranks) — 37/114 · 182 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفࣰّ ا

Demi para Malaikat kang adha baris sap - sapan

Ayah 1

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرࣰ ا

Demi para Malaikat kang padha ngimpun mega

Ayah 2

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا

Demi kang padha maca al-Quran kelawan eling

Ayah 3

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدࣱ‏

He (Manungsa). Sesembahanira kang bener iku mung Allah kang sawiji

Ayah 4

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ

Hiya iku pangerane langit lan bumi, lan samu barang kang ana antarane langit lan bumi. Sarta Pangerane panggonan mletheke lan surupe srengenge

Ayah 5

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ

Ingsun ngrenggo - ngrenggo langit kang cedhak kanthi lintang pirang - pirang kang padha semlorot

Ayah 6

وَحِفۡظࣰ ا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ مَّارِدࣲ‏

Lan (ing kono ana) pangreksa saking sarupaning syetan kang amelwani

Ayah 7

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبࣲ‏

Syethan ora bisa ngrungokake guneme para Malaikat kang ana ing ngendi - endi panggonan

Ayah 8

دُحُورࣰ اۖ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ وَاصِبٌ

Syetan mahu dipatrapi siksa kang langgeng

Ayah 9

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ ثَاقِبࣱ‏

Kajaba syetan bisa sawetara bisa ngrungokake sakecap - rong kecap kelawan rikatan hewadene banjur katungka dibalang "Shihab" kang mubyar - mubyar lan natoni

Ayah 10

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينࣲ لَّازِبِۭ

Takono angel endi anggone gawe wong kafir karo gawe bui lan langit? Anggoningsun gawe dheweke (wong kafir) mung saka endhut

Ayah 11

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ

Balik sira (Muhammad) banjur gumun ana apa wong kafir ora bisa nerangake mung geguyu

Ayah 12

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ

Menawa dipituturi surasaning al-Quran ora manut

Ayah 13

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةࣰ يَسۡتَسۡخِرُونَ

Menawa padha handeleng tandha yekti kehelokan (kayata sigare rembulan) padha geguyu

Ayah 14

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ مُّبِينٌ

Pangucape, "Iki ora liwat mung sihir

Ayah 15

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

Apa besuk yen aku wis mati utawa wis dadi lemah lan balung, aku bakal diuripake dadi wing maneh

Ayah 16

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

Apa perlu para leluhurku zaman kuna biyen uga padha diuripake kabeh

Ayah 17

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ

(Muhammad) Dhawuha, "Padha diuripake kabeh dene kowe padha asor banget

Ayah 18

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ

Dhene tangine wong kang wis padha mati iku mung sarana pathake (malaikat Israfil) sapisan bahe, sarta handeleng hala beciking lakune

Ayah 19

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

Padha ngucap (wong kafir): "Hadhuh, cilaka temen aku", (Banjur malaikat dhawuh), "Iki buktine dina Qiyamat

Ayah 20

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Hiya iki dina pancasaning prakara kang padha kok paido biyen

Ayah 21

۞ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

(Malaikat banjur tampa dhawuh), Sarupane wong kafir para syetan kang dadi panuntun, brahala kang disembah padha klumpukna kabeh

Ayah 22

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ

Wong kafir padha nyembah liyane Allah, padha giringen marang dalan marang neraka jahannam

Ayah 23

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ

Kabeh padha sira dhawuhana ngadeg ana pinggiring neraka, perlu padha ditakoni panggaweyan kang wis dilakoni

Ayah 24

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ

Malaikat kang rumeksa neraka Jahannam banjur takon, "Yogene kowe padha ora tulung - tinulung karo kancamu

Ayah 25

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

Dino iku won gkafir ora bisa mangsuli mung pasrah bongkokan

Ayah 26

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ

Padha pandeng - pinandheng lan tutuh - tinutuh padha kancane

Ayah 27

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

Panutuhe won gkang manut kang dianut, "anggonku manut marang kowe biyen, marga anggonmu hambujuk aku dibondhani supata

Ayah 28

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Wong kang dianut mangsuli, "Hiya bener nanging kowe ora percaya marang rasul saka karepmu dhewe

Ayah 29

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمࣰ ا طَٰغِينَ

Aku ora kuwasa nyegah marang kowe. Tetela kowe kesasar saka karepmu dhewe

Ayah 30

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Dadi saiki kita kapeksa padha ngrasakake siksa kang wis diancamake biyen, tetep kaya pangandikaning Allah Pangeranku

Ayah 31

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

Aku nasarake marang kowe, nanging aku dhewe hiya kesasar

Ayah 32

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

(Pangandikaning Allah) dado dona iku wong kafir kang manut lan kang dihenut, kabeh padha disiksa

Ayah 33

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ

Kaya mangkono anggoningsun nindakake pangadilan marang para kafir

Ayah 34

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ

Wong kang padha nyembah brahala manwa krungu pangucap, "Laa Illaaha Illallah" banjur padha gumedhe

Ayah 35

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرࣲ مَّجۡنُونِۭ

Pangucape, "Apa aku padha mareni nyembah brahala, mung marga manut marang nganggit tembang edan

Ayah 36

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

(Pangandikaning Allah) (Muhammad) iku dhawuhake barang kang nyata, temen saka Ingsun cocok kang didhawuhake dening para rasul kang kuna - kuna

Ayah 37

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ

(Para wong kafir) Sira kabeh ora wurung bakal ngrasakake siksa kang ngelarani

Ayah 38

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Ora liwat kang mangono mahu tumanja patrapane kaluputan kang wis padha sira lakoni

Ayah 39

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Kajaba para kawulaning Allah kang resik mligi pracaya ing Allah

Ayah 40

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقࣱ مَّعۡلُومࣱ‏

Ana suwarga padha olelh rizki kang tinamtokake

Ayah 41

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ

Hya iku woh - wohan pirang - pirang lan nyenyamikan. Wong mukmin padha kajen banget

Ayah 42

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Ana ing suwarga kang akeh kanikmatan (Suwarga Na'im)

Ayah 43

عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ

Padha linggih ana ing dhampar kencana adhep - adhepan

Ayah 44

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينِۭ

Padha diladen gelas isi banyu bening saka sumber-sumber

Ayah 45

بَيۡضَآءَ لَذَّةࣲ لِّلشَّٰرِبِينَ

Rupane puth diombe enak banget

Ayah 46

لَا فِيهَا غَوۡلࣱ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ

Omben - omben mau ora marakake mumet (ora isi alkohol) uga ora marakake mendem

Ayah 47

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينࣱ‏

Ing suwarga padha marem handeleng rabine kang endah rupane mripate omba nyengsemake

Ayah 48

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضࣱ مَّكۡنُونࣱ‏

Kekulitane putih semu kuning memper endhok kang kasimpen becik

Ayah 49

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ

Wong ing suwarga padha pandeng - pinandheng lan takon tinakon padha kancane (bab lakune ing donya)

Ayah 50

قَالَ قَآئِلࣱ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينࣱ‏

Ana kang celathu mangkene, "Kala ing donya kula gadhah konca mahiben bab anggenipun tiyang badhe tangi saking pejah

Ayah 51

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ

Wicanten, "Apa kowe ngandel bakal tangine wong kang wis padha mati

Ayah 52

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

Besuk yen wis aku mati sarta wis dadi lemah lan balung, apa nyata aku bakal tampa ganjaran utawa nandhang siksa

Ayah 53

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

Won ging suwarga celathu marang kancane, "Manapa badhe sumerep kawontenipun tiyang ingkan mahiben

Ayah 54

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

Banjur padha ngungak, ing kono banjur handeleng wong kang maido mau ana telenging neraka jahannam

Ayah 55

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ

(Won ging suwarga) padha celathu, "Demi Allah, upama aku kena kok bujuk, kok jelemprongake, mesthi aku cilaka kaya kowe

Ayah 56

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ

Upama ora ana pitulunge Allah marang aku, mesthi aku melu digiring neraka kaya kowe

Ayah 57

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ

(Wong ing suwarga mahu) celathu, "Punapa kula badhe pejah maleh

Ayah 58

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

Kejawi pejah sepisan ing kang sampun kula lampahi rumiyin punapa kula boten badhe dipun siksa

Ayah 59

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

(Malaikat dhawuh), "Sampeyan boten badhe pejah maleh, langgeng wonten suwarga, punika kabegjan ingkang ageng

Ayah 60

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ

Wong kang padha ngelakoni kabecikan murih oleha kabegjan

Ayah 61

أَذَٰلِكَ خَيۡرࣱ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

Sesuguhing Allah suwarga kang mangkono mau becik hendi karo woh zaqqum? (hiya iku woh - wohan neraka)

Ayah 62

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةࣰ لِّلظَّٰلِمِينَ

Woh zaqqum mahu Ingsun sediyakake kanggo matrapi para wong kafir

Ayah 63

إِنَّهَا شَجَرَةࣱ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ

Kayu zaqqum iku tukhul ana telenge neraka Jahim

Ayah 64

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

Mancunge zaqqum mau memper hendasing syetan

Ayah 65

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

Wong kafir padha kapeksa mangan woh zaqqum mau, nganti kebak wetenge

Ayah 66

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبࣰ ا مِّنۡ حَمِيمࣲ‏

Sawise mangan banjur ngelak banget nuli padha ngome wedang kang luwih panas

Ayah 67

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

Banjur padha bali marang panggonane lawas ana ing neraka Jahim

Ayah 68

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ

Wong kafir mau padha katemu para leluhure kang uga padha kesasar

Ayah 69

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ

Anggone manut leluhure kelawan rerikatan tanpa dipikir

Ayah 70

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Pawa wong kuna sadurunge wong kafir mau kang akeh padha kesasar

Ayah 71

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

Tur Ingsun wis ngutus para nabi, nyurup - nyupake lan ngelingake marang para wong kafirm mau, nanging ora dipahelu

Ayah 72

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ

Mara sira delenga, kapriye kadadeyane wong kafir kang wis dielingake meksa ora mahelu

Ayah 73

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Kajaba kawulaning Allah mukmin lan resik atine (kalis saka siksa)

Ayah 74

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحࣱ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

Nuh wis matur marang Ingsun nyuwunake patrapaning para ummate kang padha maido. Ingsun iki kang marengake panyuwun kang becik dhewe

Ayah 75

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Insun paring selamet marang Nuh dalah para wargane selamat saka kasusahan gedhe

Ayah 76

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ

Ingsun dadekake turune Nuh wong kang nerusake ketrunane

Ayah 77

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ingsun ngelestarekake kanggo Nuh kahutamane, hangalembana dening para nabi lan ummate kang keri - keri

Ayah 78

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحࣲ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ

Sak isining alam kabeh padha memuji, "Allah muga paringa selamet marang Nuh

Ayah 79

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

Ayah 80

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Nuh iku kalebu hewone para kawulangsin kang padha percaya

Ayah 81

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Liyane Nuh dalah para wargane, kabeh padha Ingsun tumpes sarana banjir topan

Ayah 82

۞وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ

Dene kang kalebu ngleluri uwiting agamane Nuh iku Ibrahim

Ayah 83

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبࣲ سَلِيمٍ

Awit Ibrahim iku madhep ing Pangerane kelawan ati kang mulus (ora kaworan maro tingal)

Ayah 84

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ

Dhek samana Ibrahim matur marang Bapakne, lan pitutur marang ummate, "Sampyan punika sami nyembah punapa

Ayah 85

أَئِفۡكًا ءَالِهَةࣰ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

Kenging punapa sampeyan hanjarang wicanten dora, nyembah sanesipun Allah, inggih punika brahala

Ayah 86

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Kados pundi panginten sampeyan, punapa pangeraning jagad punika badhe kendel kemawon boten nyiksa

Ayah 87

فَنَظَرَ نَظۡرَةࣰ فِي ٱلنُّجُومِ

(Ibrahim) banjur handeleng lintag sak gebyaran (karepe nyatakake barang kang ghoib saka kaweruh palintangan)

Ayah 88

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمࣱ‏

Nuli celathu, "Kula punika badhe sakit

Ayah 89

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ

Banjur ummate (Ibrahim) padha ningal lunga ngungkurake

Ayah 90

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

(Ibrahim) nuli noleh marang brahala sesembahaning para ummate kang padha disajeni pangan, serta celahu, "Ya gene kowe padha ora gelem mangan

Ayah 91

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ

Ya gene kowe padha ora tahu celathu

Ayah 92

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ

(Ibrahim) tumuli hanggebug seru marang barahala nganti pecah

Ayah 93

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ

Para ummate (Ibrahim) banjur padha bali rerikatan

Ayah 94

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ

Ibrahim celathu, "Ya gene kowe padha nyembah brahala, gegaweyane tanganmu dhewe

Ayah 95

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ

Allah iku kang gawe awakmu lan samu barang gegaweyanmu

Ayah 96

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنࣰ ا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ

Ummate Ibrahim celathu, "Sarehne Ibrahim iku makewuhi anggonku padha nyembah brahala, saiki gawekna panjaga nuli cemplunna ing geni

Ayah 97

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰ ا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

Karepe ummate Ibrahim, geni mau dienggo maheka dheweke, nanging para ummate mahu weksasane Ingsun dadekake asor (paekane ora tumama, geni dadi anyep, Ibrahim metu saka ing geni kelawan selamet)

Ayah 98

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

Ibrahim celathu, "Aku sowan marang ngarsaning Allah Pangeranku ing tembe Allah paring pituduh dalan bener marang aku

Ayah 99

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Dhuh Pangeran kawula paduka mugi paring akan sahe dumateng kawula

Ayah 100

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمࣲ‏

Ingsun banjur ambebungan (marang Ibrahim) diparingi weruh yen arep dhuwe anak lanang kang becik kelakuane (aran Ismail) bekti marang wong tuwane tur welasan

Ayah 101

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

Bareng Ismail wis bisa melayu handherek Ibrahim, tumuli tutur marang dheweke, "He anakku, weruhana aku tampa dhawuhing Allah ana ing pangimpen, didhawuhi hambeleh, kapriye panemumu?" Ismail matur, "Dhuh Bapak, prayoginipun lajeng panjenengan hestokaken dhawuhing Allah wahu (mragat kula). Manawa Allah marengaken panjenengan badhe pisa tatagipun manah kula

Ayah 102

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

Bareng dheweke sak keloron padha manggakake apa sakersane Allah lan Ibrahim wis nurokake miring Ismail habantal pipine (nyata kesabarane)

Ayah 103

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

Ingusn banjur nimbali, "Hai Ibrahim

Ayah 104

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Temen sira wis ngestokake dhawuh ana pangimpen samono uga sarupane wong kang ngelakoni kabecikan, padha Ingsun paringi ganjaran

Ayah 105

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

Parentahingsun kang mangkene iki , teela coba kang gedhe

Ayah 106

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمࣲ‏

Banjur Ingsun lironi wedhus kang gedhe, dadi hambeleh wedhus mahu

Ayah 107

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ingsun glestarekake jenenge Ibrahim lan kahutamane, hangalembana dening para nabi lan para ummat kang keri - keri

Ayah 108

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ

Kabeh padha memuji, "Allah muga paringa selamet marang Ibrahim

Ayah 109

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

Ayah 110

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Satemene Ibrahim iku ewone kawulaningsun kang padha percaya

Ayah 111

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيࣰّ ا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Ingsun hambebungah (Ibrahim) manawa Ishak Ingsun junjung dadi nabi kalebu ewone wong kang becik

Ayah 112

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنࣱ وَظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينࣱ‏

Ingsun hamberkahi (Ibrahim) lan uga Ishak, anak turune nabi loro mau ana kang becik, percaya marang Insun, lan anak kang kafir, tetela nganiaya marang awake dhewe

Ayah 113

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

Lan satemene Ingsun wis paring kabungahan marang Musa, lan Harun, (sakarone ingsun junjung dadi nabi)

Ayah 114

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Lan Ingsun selamaetake Musa lan Harun lan kaume padha kalis saka pakewuh gedhe

Ayah 115

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Ingsun tulungi wong Bani Israil kabeh ngalahake (Fir'aun) dadi wong sing menang

Ayah 116

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ

Ingsun maringi kitab (Taurat) kang luwih cetha

Ayah 117

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

Lan Ingsun paringi pituduh dalan bener

Ayah 118

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Lan Ingsun nglestarekake jenenge (Musa lan Harun) lan kahutamane hangalembana dening para nabi lan ummat kang keri - keri

Ayah 119

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

Kabeh padha muji Allah muga paringa selamet marang Musa lan Harun

Ayah 120

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kaya mangkono anggoningsun amles marang wong kang gawe kabecikan

Ayah 121

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Satemene (Musa lan Harun) mahu hewone para kawulaningsun lan kaume padha kalis saka pakewuh gedhe

Ayah 122

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Sateme Ilyas iku hewone para utusan

Ayah 123

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

Iku sira caritakna lelakone, nalika pitutur marang para ummate, "Ya gene kowe ora padha bekti ing Allah

Ayah 124

أَتَدۡعُونَ بَعۡلࣰ ا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ

Ya gene kowe padha nyembah brahala aran Bangal, ora gelem nyembah Pangeran kang gawe saupane kang dumadi kelawan sempurna, ngungkuli kang padha gagaweyan kabeh

Ayah 125

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Hiya iku Allah Pangeanmu lan Pangerane para leluhurmu ing zaman kuna

Ayah 126

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

Para ummat mau padha maido (marang Ilyas), mulane ing tembe padha dicemplungake (neraka)

Ayah 127

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Mung para kawulaning Allah kang padha resik atine (padha selamet saka siksa neraka)

Ayah 128

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ingsun nglestarekake jenenge (Ilyas) lan para ummat kang keri - keri

Ayah 129

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ

Kabeh padha memuji, "Allah muga paring selamet marang Ilyan lan wargane

Ayah 130

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

Ayah 131

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Satemene Ilyas iku kalebu hewone kawulaningsun kang padha percaya

Ayah 132

وَإِنَّ لُوطࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Lan maneh Luth hewone padha utusaningsun

Ayah 133

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Sira nyaritakna lelakone Luth mahu, nalika Ingsun paringi selamet dalah para wargane kabeh kalis saka siksaningsun

Ayah 134

إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

Kajaba wong wadon tua rabine Luth, iku keri melu nandhang siksa

Ayah 135

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Ingsun nuli numpes ummate Luth liya - liyane

Ayah 136

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ

Sira mesthi padha handeleng patilasane (ummate Luth), nalika sira melaku ngliwati apnggonane ing wayah esuk

Ayah 137

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

Lan ing wayah wengi, ya gene sira padha ora anggagas

Ayah 138

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Satemene Yunus iku hewone para utusaningsun

Ayah 139

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

Elinga nalika dheweke (Yunus) mutung (ninggal gaweyan) lakune pelayaran munggah perahu kebak momotan

Ayah 140

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

Ana segara tinempuh angin ribut. Wong ing perahu padha diundhi (kang enthuk undhi dicemplungake sagara). Yunus katiban undhi (banjur dicemplungake)

Ayah 141

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمࣱ‏

Nuli ana iwak gedhe (Nun) nguntal minangka matrapi anggone mutung

Ayah 142

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

Upama Yunus ora eling nyebut Maha Suci ing Allah

Ayah 143

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

Mesthi tulus ana ing wetenge iwak Nun, nganti qiyamat

Ayah 144

۞فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمࣱ‏

Mulane banjur Ingsun wetokake saka wetengen iwak gedhe (Nun) ana ing gisiking segara awake ngelumpruk kaya wong lara

Ayah 145

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةࣰ مِّن يَقۡطِينࣲ‏

Ingsun banjur nukulake wit Yaktin (Waloh) kanggo ngeyubi

Ayah 146

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

Nuli Ingsun dhawuhi mulang nyurub - nyurubake marang wong kang cacahe sakethi (ewon)

Ayah 147

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينࣲ‏

Banjur padha ngestokake dhawuhing Allah kang diemban dening Yunus, mulane padha Ingsun paringi kabungahan nganti tekan patine

Ayah 148

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

(Muhammad) sira handangu marang wong kafir, "Apa hiya pangeranmu peputra putri lan kowe padha duwe anak lanang

Ayah 149

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثࣰ ا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ

Apa nyata Ingsun gawe Malaikat wadon, sarta wong kafir padha handeleng dhewe

Ayah 150

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ

Awit saka gorohe dhewe wong kafir padha ngucap

Ayah 151

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ

Allah iku peputra", pangucape mangkono iku goroh

Ayah 152

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ

Apa panjenengane iku milih putra wadon ngungkuli putra lanang

Ayah 153

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

Ya gene kowe nganggep: kapriye ta anggonira padha mancasi

Ayah 154

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

Ya gene kowe ora padha gelem mikir - mikir

Ayah 155

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنࣱ مُّبِينࣱ‏

Apa kowe padha duwe tandha yekti kang cetha (anggone mertandhani yen Allah iku peputra)

Ayah 156

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Yen dhasar bener panemumu iku, mara hendi kitabmu kang mratelakake kaya panemumu mau

Ayah 157

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبࣰ اۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

Wong kafir padha nganggep yen Allah lan jin iku tunggal bangsa. Satemene jin mau wis padha weruh yen dheweke ing tembe padha dicemplungake (neraka)

Ayah 158

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

Allah iku Maha Suci, adoh banget yen kaya panganggepe wong kafir

Ayah 159

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Kajaba para kawulaning Allah kang padha resik atine

Ayah 160

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ

He wong kafir, kowe lan barahala sesembahanmu

Ayah 161

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ

Kowe kabeh ora bisa hanjlomprongake sawijining wong

Ayah 162

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

Kajaba wong kang wis pinasthi kacemplungake ing neraka

Ayah 163

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامࣱ مَّعۡلُومࣱ‏

Pangucape malaikat: "siji - sijining kancaku malaikat mesthi duwe panggonan kang tinamtokake

Ayah 164

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ

Aku iki padha ngadhep sap-sapan (ngabekti ing Allah)

Ayah 165

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

Aku iki padha nyebut, "Maha Suci" ing Allah

Ayah 166

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ

Sanadiyan padha celathu mangkene

Ayah 167

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرࣰ ا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

Upama aku nyekel kitabe para nabi zaman kuna

Ayah 168

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Mesthi aku dadi kawulaning Allah kang ngabekti, kelawan ati resik

Ayah 169

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

Wong kafir mau banjur padha maido (al-Quran) mulane ing tembe bakal weruh (kadadeyane awake)

Ayah 170

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Papestheningsun marang kawulaningsun kang dadi utusaningsun wis tetep

Ayah 171

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ

Para utusaningsun mau bakal padha ditulungi Allah

Ayah 172

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

Dene wadiyabalaningsun bakal padha menang

Ayah 173

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ‏

Mulane wong kafir iku sira tokna bae, nganti ana dhawuhingsun perang

Ayah 174

وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

Wong kafir mau sira delenga bahe (nalikane tinempuh siksa) dheweke uga padha handeleng (kawusaning awake)

Ayah 175

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

Ya gene wong kafir padha nantang nyepetake siksaningsun

Ayah 176

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ

Nalikane siksa nempuh marang si kafir ing dina esuk (Sangir) nyata hala banget tumrap kang wis dielingake (nanging ora ngelakoni)

Ayah 177

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ‏

Saiki si kafir tokna bae nganti ana dhawuhingsun perang

Ayah 178

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

Ing tembe yen tinimpuh ing siksa sira delenga bahe, si kafir uga bakal handeleng kawusaning awake

Ayah 179

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

Allah Pangeranira kang kagungan kamulyan, Maha Suci, adoh banget yen kaya panganggepe (si kafir)

Ayah 180

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Para utusaning Allah muga padha diparingana slamet

Ayah 181

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Sakabehing puji konjuk ing Allah Pangerane alam kabeh

Ayah 182