Surat Al-Mursalaat — The Emissaries
Surat Al-Mursalaat (The Emissaries) — 77/114 · 50 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.
وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفࣰ ا
Dhemi para Malaikat kang diutus kelawan (anggawa) kabecikan
Ayah 1فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفࣰ ا
Lan (para Malaikat) mabur rikat banget
Ayah 2وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشۡرࣰ ا
Kang nyebar (rahmate Pangeran) kanthi sak ratane
Ayah 3فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقࣰ ا
Kang ambedakake (kang bener lan luput) kanthi cetha
Ayah 4فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا
Demi malaikat kang nurunake wahyu (marang para rasul)
Ayah 5عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا
Ngapura marang wong tobat, lan apepeling
Ayah 6إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعࣱ
Sayekti siksa kang diancamake marang sira iku mesthi kelakon
Ayah 7فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ
Besuk nalikane lintang padha ilang cahayane
Ayah 8وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ
Lan nalikane langit sigar
Ayah 9وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ
Lan nalikane gunung padha manculat
Ayah 10وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ
Lan nalikane para Rosul padha dikelumpukake ing mangsa kang tinamtu
Ayah 11لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ
(Niscaya dipun dangu dateng para rosul mau) Dina apa anggone tinamtokake mau
Ayah 12لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ
Marang dina putusan
Ayah 13وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ
Piye panemumu, dina pancasan iku apa
Ayah 14وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Ing dina iku para wong kafir kang padha maido al-Quran cilaka banget
Ayah 15أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ
Apa Ingsun durung numpes para wong kafir ing zaman kuna
Ayah 16ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ
Wong kafir ing zaman wekasan uga bakal Ingsun balekake
Ayah 17كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
Ing tembe sarupane wong kafir uga bakal Ingsun tindakake kaya mangkono
Ayah 18وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Ing dina qiyamat iku (wongkafir kang maido al-Quran) cilaka banget
Ayah 19أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءࣲ مَّهِينࣲ
Apa sira iku ora Ingsun titahake saka banyu kang ina
Ayah 20فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارࣲ مَّكِينٍ
Banjur Ingsun papanake ing palerenan kang aman/kokoh (rahim)
Ayah 21إِلَىٰ قَدَرࣲ مَّعۡلُومࣲ
Nganti tekan titi mangsa kang tinamtu (lahire jabang bayi)
Ayah 22فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ
Lan Ingsun nemtokake ukurane, saiba sampurnane anggon Ingsun namtokake ukuran samu barang
Ayah 23وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang gorohake
Ayah 24أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا
Ingsun apa ora wis gawe bumi iki dadi wadhah
Ayah 25أَحۡيَآءࣰ وَأَمۡوَٰتࣰ ا
Wadhahe wong urip lan wong mati
Ayah 26وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتࣲ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءࣰ فُرَاتࣰ ا
Bumi mau Ingsun dokoki gunung kang dhuwur - dhuwur, lan diparingi omben - omben banyu tawa
Ayah 27وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake
Ayah 28ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
Lungoa marang apa kang sira gorohake
Ayah 29ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلࣲّ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبࣲ
Lungoa marang aling - aling kang cawang telu
Ayah 30لَّا ظَلِيلࣲ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ
Kukus mau ora pisan - pisan bisa ngeyubi saka panase dina iku, lan ora bisa nyuda panase geni neraka
Ayah 31إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرࣲ كَٱلۡقَصۡرِ
Urube geni neraka mau mulad - mulad dhuwure padha omah
Ayah 32كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتࣱ صُفۡرࣱ
Akehe lan warnane kaya dhadhung ing perahu, ireng semu kuning
Ayah 33وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake
Ayah 34هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ
Iki dina sing dheweke ora bakal guneman
Ayah 35وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ
Ora ana kang diparengake ngaturake sabab kaluputan, dadi ora ana kang ngaturake sababing kaluputan
Ayah 36وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Bilaiing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake
Ayah 37هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ
Iki dina pancasan. Ingsun angumpulake sira karo umat kang dhisik
Ayah 38فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدࣱ فَكِيدُونِ
Lan manawa sira duwe upaya, tamakna upayanira marang Ingsun
Ayah 39وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake
Ayah 40إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلࣲ وَعُيُونࣲ
Sayekti para kang anjaga dirine (saka ala) bakal dumunung ing panggonan kang ayom lan akeh sumber - sumbere
Ayah 41وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ
Lan ana woh - wohane akeh tur warna - warna, kang menginake lan enak
Ayah 42كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Mara padha mangana lan ngombea kang enak, minangka ganjarane pangabekti kang wis padha sira lakoni biyen
Ayah 43إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Ingsun paring ganjaran marang wong kang padha ngelakoni pangabekti kang wis padha sira lakoni biyen
Ayah 44وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake
Ayah 45كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ
(hei para kafir!) Sira padha mangana lan bungah - bungah sadhela sayekti sira iku wong dosa
Ayah 46وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake
Ayah 47وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ
Nalika didhawuhi, "Padha Shalata!" padha mopo ora gelem sholat
Ayah 48وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake
Ayah 49فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ
Lah sawise iki marang pawarta endi dheweke (wong kafir) bakal padha angestu
Ayah 50