Surat Al-Mursalaat — The Emissaries

Surat Al-Mursalaat (The Emissaries) — 77/114 · 50 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.

وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفࣰ ا

Dhemi para Malaikat kang diutus kelawan (anggawa) kabecikan

Ayah 1

فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفࣰ ا

Lan (para Malaikat) mabur rikat banget

Ayah 2

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشۡرࣰ ا

Kang nyebar (rahmate Pangeran) kanthi sak ratane

Ayah 3

فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقࣰ ا

Kang ambedakake (kang bener lan luput) kanthi cetha

Ayah 4

فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا

Demi malaikat kang nurunake wahyu (marang para rasul)

Ayah 5

عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا

Ngapura marang wong tobat, lan apepeling

Ayah 6

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعࣱ‏

Sayekti siksa kang diancamake marang sira iku mesthi kelakon

Ayah 7

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ

Besuk nalikane lintang padha ilang cahayane

Ayah 8

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ

Lan nalikane langit sigar

Ayah 9

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ

Lan nalikane gunung padha manculat

Ayah 10

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ

Lan nalikane para Rosul padha dikelumpukake ing mangsa kang tinamtu

Ayah 11

لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ

(Niscaya dipun dangu dateng para rosul mau) Dina apa anggone tinamtokake mau

Ayah 12

لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ

Marang dina putusan

Ayah 13

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ

Piye panemumu, dina pancasan iku apa

Ayah 14

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Ing dina iku para wong kafir kang padha maido al-Quran cilaka banget

Ayah 15

أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ

Apa Ingsun durung numpes para wong kafir ing zaman kuna

Ayah 16

ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ

Wong kafir ing zaman wekasan uga bakal Ingsun balekake

Ayah 17

كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ

Ing tembe sarupane wong kafir uga bakal Ingsun tindakake kaya mangkono

Ayah 18

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Ing dina qiyamat iku (wongkafir kang maido al-Quran) cilaka banget

Ayah 19

أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءࣲ مَّهِينࣲ‏

Apa sira iku ora Ingsun titahake saka banyu kang ina

Ayah 20

فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارࣲ مَّكِينٍ

Banjur Ingsun papanake ing palerenan kang aman/kokoh (rahim)

Ayah 21

إِلَىٰ قَدَرࣲ مَّعۡلُومࣲ‏

Nganti tekan titi mangsa kang tinamtu (lahire jabang bayi)

Ayah 22

فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ

Lan Ingsun nemtokake ukurane, saiba sampurnane anggon Ingsun namtokake ukuran samu barang

Ayah 23

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang gorohake

Ayah 24

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا

Ingsun apa ora wis gawe bumi iki dadi wadhah

Ayah 25

أَحۡيَآءࣰ وَأَمۡوَٰتࣰ ا

Wadhahe wong urip lan wong mati

Ayah 26

وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتࣲ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءࣰ فُرَاتࣰ ا

Bumi mau Ingsun dokoki gunung kang dhuwur - dhuwur, lan diparingi omben - omben banyu tawa

Ayah 27

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake

Ayah 28

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Lungoa marang apa kang sira gorohake

Ayah 29

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلࣲّ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبࣲ‏

Lungoa marang aling - aling kang cawang telu

Ayah 30

لَّا ظَلِيلࣲ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ

Kukus mau ora pisan - pisan bisa ngeyubi saka panase dina iku, lan ora bisa nyuda panase geni neraka

Ayah 31

إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرࣲ كَٱلۡقَصۡرِ

Urube geni neraka mau mulad - mulad dhuwure padha omah

Ayah 32

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتࣱ صُفۡرࣱ‏

Akehe lan warnane kaya dhadhung ing perahu, ireng semu kuning

Ayah 33

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake

Ayah 34

هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ

Iki dina sing dheweke ora bakal guneman

Ayah 35

وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ

Ora ana kang diparengake ngaturake sabab kaluputan, dadi ora ana kang ngaturake sababing kaluputan

Ayah 36

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Bilaiing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake

Ayah 37

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ

Iki dina pancasan. Ingsun angumpulake sira karo umat kang dhisik

Ayah 38

فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدࣱ فَكِيدُونِ

Lan manawa sira duwe upaya, tamakna upayanira marang Ingsun

Ayah 39

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake

Ayah 40

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلࣲ وَعُيُونࣲ‏

Sayekti para kang anjaga dirine (saka ala) bakal dumunung ing panggonan kang ayom lan akeh sumber - sumbere

Ayah 41

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ

Lan ana woh - wohane akeh tur warna - warna, kang menginake lan enak

Ayah 42

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Mara padha mangana lan ngombea kang enak, minangka ganjarane pangabekti kang wis padha sira lakoni biyen

Ayah 43

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Ingsun paring ganjaran marang wong kang padha ngelakoni pangabekti kang wis padha sira lakoni biyen

Ayah 44

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake

Ayah 45

كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ

(hei para kafir!) Sira padha mangana lan bungah - bungah sadhela sayekti sira iku wong dosa

Ayah 46

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake

Ayah 47

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ

Nalika didhawuhi, "Padha Shalata!" padha mopo ora gelem sholat

Ayah 48

وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ

Bilai ing dina iku tumrap wong - wong kang anggorohake

Ayah 49

فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ

Lah sawise iki marang pawarta endi dheweke (wong kafir) bakal padha angestu

Ayah 50