Surat Al-Ma'aarij — The Ascending Stairways

Surat Al-Ma'aarij (The Ascending Stairways) — 70/114 · 44 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ‏

Sawijining wong, anjaluk siksa kang mesthi bakal tiba

Ayah 1

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعࣱ‏

Tumrap para kafir, ora ana wong bisa nulak

Ayah 2

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ

Saka Allah kang Kagungan dalaning munggah

Ayah 3

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةࣲ‏

Para malaikat lan ruh (Jibril) padha munggah marang Allah ing sadina ingkang kadaripun sarupi kaliyan tahun. [padha munggah marang panggonan tumuruning parentahing Allah. Kelakone siksa mau tinamtokake ana ing dina Qiyamat yaiku dina kang ukurane tahun]

Ayah 4

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرࣰ ا جَمِيلًا

(Muhammad) sira shabara kelawan tenteram

Ayah 5

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدࣰ ا

Pangrasane dheweke siksa iku isih lawas banget kelakone

Ayah 6

وَنَرَىٰهُ قَرِيبࣰ ا

Nanging Ingsun ngarani wis cedhak

Ayah 7

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ

Ing dina samangsa langite kaya jer - jeran tembaga

Ayah 8

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ

Dene gunung - gunung kaya kapuk mabul - mabul

Ayah 9

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمࣰ ا

Lan ora ana wong tetakon marang sanake

Ayah 10

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ

Padha deleng marang sanake nanging ora wani takon, pangarep - arepe siksa mau wurunga sarana nyahosake anak - anake

Ayah 11

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

Sarta rabine (garwane) tuwin sadulure

Ayah 12

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ

Lan nyahosake batihe kang dadi wewengkone

Ayah 13

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعࣰ ا ثُمَّ يُنجِيهِ

Upama duwea saisining bumi kaduga nyaosake kabeh tumuli (pangarep - arepe) diselametake saka siksa

Ayah 14

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ

Ora pisan - pisan! sayekti iku geni mulad - mulad

Ayah 15

نَزَّاعَةࣰ لِّلشَّوَىٰ

Nglonyomake kulit

Ayah 16

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ

Ngundang - ngundang kang mungkur (ora percaya Allah) lan mlengos (marang nabi)

Ayah 17

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ

Sarta anumpuk - numpuk tuwin anyinggahake bondho

Ayah 18

۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا

Sayekti manungsa iku tinitah sarwa angewuhake

Ayah 19

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعࣰ ا

Samangsa kataman kojur ngersula

Ayah 20

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا

Lan samongsa kataman begja, cethil

Ayah 21

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ

Kajaba wong kang padha sholat

Ayah 22

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ

Kang tetep olehe padha sholat

Ayah 23

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ مَّعۡلُومࣱ‏

Sarta kang ing sajeroning bandhane ana saperangan kang tartamtu (kanggo zakat)

Ayah 24

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ

Tumrap para kang anjajaluk sarta wong kasrakat

Ayah 25

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

Lan kang padha ngandel anane dina Qiyamat

Ayah 26

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ

Lan kang padha wedi siksaning Pangerane

Ayah 27

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونࣲ‏

Awit ora ana wong kuasa mesthi kalis siksaning Pangerane

Ayah 28

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ

Sarta padha angreksa marang awak-kawirangane

Ayah 29

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ

Kajaba tumrap bojone utawa wong kang dadi darbeke iku dudu larangan

Ayah 30

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ

Sapa wonge nerajang (cumbana) wong saliyane iku wong kang mlangkah wates

Ayah 31

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ

Lan kang padha tuhu ora nyidrani sasanggemane lan rumeksa barang titipan

Ayah 32

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ

Lan kang padha dadi seksi (ing Pangadilan) kelawan saktemene

Ayah 33

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ

Lan padha ngelakoni sholat tetep ana waktune

Ayah 34

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتࣲ مُّكۡرَمُونَ

Wong kang mangkono mau bakal manggon ana suwarga kinurmatan

Ayah 35

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ

Wong kafir padha rebut dujung ngrungokake pituturira apa gunane ora mekolehi marang awake

Ayah 36

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ

Padha grombolan ana ing kiwanira lan tengenira

Ayah 37

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمࣲ‏

Ana siji - sijine wong kafir mau padha kepengin dilebokake ing suwarga Na'im

Ayah 38

كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ

Tangeh yen kelakon, sayekti Ingsun dadekake dheweke saka rang padha diweruhi

Ayah 39

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ

Ingsun supata demi Pangeraning Wetan lan Kulon (Panggon metu lan surupe srengenge) sayekti temen Ingsun iki kuwasa

Ayah 40

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرࣰ ا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ

Bisa nyalini gawe manungsa liya kang becike ngungkuli dheweke mukal yen Ingsun ora bisa

Ayah 41

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ

Mulane dheweke iku togna wae karo ben padha selulub ana ing panasaran sarta abungah - bungah nganti tumeka dinane kang diancamake siksa

Ayah 42

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعࣰ ا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبࣲ يُوفِضُونَ

Dinane dheweke padha metu saka kuburan kelawan gagancangan kaya dene amlayoni kang tinuju (marani brahalane)

Ayah 43

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ

Pandelenge padha tumungkul nistha bakal tumiba marang dheweke, dina iku dina qiyamat kang diancamake marang dheweke

Ayah 44