Surat An-Naba — The Announcement

Surat An-Naba (The Announcement) — 78/114 · 40 ayat. Waca lan rungokake nganggo teks Arab lan terjemahan basa Jawa.

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

Padha takon - tinakon perkara apa dheweke (si kafir)

Ayah 1

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ

Padha takon bab pawarto gedhe

Ayah 2

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ

Panemune bab pawarta mau beda - beda

Ayah 3

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

Besuk wong mau bakal padha weruh nyatane

Ayah 4

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

Sayekti wong mau bakal padha weruh nyatane

Ayah 5

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا

Ingsun apa ora wis gawe bumi dadi panggonan

Ayah 6

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا

Sarta gunung - gung minangka gegeneng

Ayah 7

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا

Lan Ingsun gawe awakira jodhon - jodhon

Ayah 8

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا

Lan Ingsun dadekake anggonira turu kapenak (kanggo ngaso)

Ayah 9

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا

Lan Ingsun dadekake wengi minangka tutup (pakaian)

Ayah 10

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا

Lan Ingsun dadekake awan mingonko pangupa jiwa

Ayah 11

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا

Lan Ingsun dadekake langit pitu luwih dening santosa ing duwurira

Ayah 12

وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا

Lan Ingsun dadekake cahya madangi lan panas hiya iku srengenge

Ayah 13

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا

Lan Ingsun nurunake banyu udan kang deres saka mendhung

Ayah 14

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا

Ingsun anggo nulake tethukulan sarta nganakake woh lan wiji

Ayah 15

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا

Apa dene palemahan kang kebak tetanduran

Ayah 16

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا

Dina pancasaning prakara iku wayahe maringi ganjaran lan mratapi siksa

Ayah 17

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا

Dinane malaikat niyup slompret banjur sira padha teka panthan - panthan

Ayah 18

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا

Langit padha sigar banjur dadi lawang pirang - pirang

Ayah 19

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا

Sarupane gunung padha mlaku entheng - entheng kaya andhek - andhek hamun - hamun (fatamorgana)

Ayah 20

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا

Sayekti neraka jahanam wis sumadiya

Ayah 21

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا

Dadi panggonan tetep tumrap para wong kafir

Ayah 22

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا

Padha manggon tetahunan tanpa wekasan

Ayah 23

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا

Ana kono ora bakal weruh rasane adhem utawa omben - omben

Ayah 24

إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا

Kejaba ngombe wedang kang panas banget lan banyu adhem jekut banget

Ayah 25

جَزَآءࣰ وِفَاقًا

Iku patrapan kang wurwat (karo kaluputhe)

Ayah 26

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا

Amarga padha maido lan ora wedi bakal ditimbang ala-becike

Ayah 27

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا

Pada maido al-Quran ayatingsun

Ayah 28

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا

Samu barang lelakone manungsa, Ingsun cacahake ganep tinulis (ana ing kitab)

Ayah 29

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا

Mulane padha ngrasakna siksa! amarga Ingsun ora amuwuhi apa - apa marang sira kajaba siksa

Ayah 30

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا

Sayekti para kang jaga dirine (saka ing ala) padha oleh pangginan kabegjan

Ayah 31

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا

Patamanan lan kebon anggur pirang - pirang

Ayah 32

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا

Lan widadari pirang - pirang kang padha tedhenge birahi (seyuswa/seumuran)

Ayah 33

وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا

Lan gelas - gelas kang kebak (isi ombenan) / Lan pinggan kang suci

Ayah 34

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا

Ora tau krungu pangucap ala lan pamaido

Ayah 35

جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا

Ganjaran saka Pangeranira murwat karo pangabektinira

Ayah 36

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا

Pangeranira iku Pangerane langit lan bumi lan kang ana antarane kang Maha Murah, ora ono kang wenang munjuk ong Allah yen ora dadi parenging kersane

Ayah 37

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا

Dinane ruh lan para malaekat padha ngadek aba barisan, ora wani munjuk ing Allah kajaba kang diparengake dening Pangeran kang Maha Murah lan kunjuke bener

Ayah 38

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

Hiya iku dina kang mesthi bener kelakone, sing sapa gelem ngabekti ing Allah Pangerane

Ayah 39

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا

Sayekti Ingsun paring pepeling marang sira siksa kang cepak, dinane manungsa deleng panggawening tangan lorone kang dhisik - dhisik, sarta (kang ing kono) para kafir bakal padha ngucap, "Dhuh!, bok iya aku iki dadiya lemah wae

Ayah 40