Surah Al-Alaq — The Clot

Surah Al-Alaq (The Clot) is chapter 96 of the Quran, with 19 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.

ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ

(ئه‌ی محمد صلی الله علیه وسلم) بخوێنه به‌ناوی ئه‌و په‌روه‌ردگاره‌ته‌وه که هه‌موو شتێکی دروست کردووه‌

Ayah 1

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ

ئاده‌میزادی له چه‌ند خانه‌یه‌کی هه‌ڵواسراو (له‌ناو منداڵداندا) دروست کردووه‌

Ayah 2

ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ

بخوێنه‌، له‌کاتێکدا هه‌ر په‌روه‌ردگاری تۆ به‌خشنده‌یه‌

Ayah 3

ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ

ئه‌و زاته‌یه که به‌هۆی قه‌ڵه‌مه‌وه زانستی و زانیاری فێر کردووه‌

Ayah 4

عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ

ئاده‌میزادی فێری ئه‌و شتانه کردووه که نه‌یزانیوون

Ayah 5

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ

نه‌خێر (له‌گه‌ڵ ئه‌و هه‌موو چاکه‌و ڕێزه‌دا که خوا به‌خشیویه‌تی به ئینسان) به‌ڕاستی خه‌ڵکی سه‌رکه‌شی ده‌که‌ن، یاخی ده‌بن، سته‌م ده‌که‌ن

Ayah 6

أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ

له‌به‌ر ئه‌وه‌ی هه‌ر ئاده‌میزاد هه‌ستی کرد ده‌وڵه‌مه‌ندو بێ نیازه (له‌ڕووی ئابووری، یان ته‌ندروستی، یان زانستی... هتد)یه‌وه‌

Ayah 7

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ

(ئه‌وه فه‌رامۆش ده‌کات که‌): بێگومان سه‌ره‌نجام گه‌ڕانه‌وه هه‌ر بۆ لای په‌روه‌ردگارته‌و (له‌سه‌ر که‌ش و یاخیه‌کان ده‌پرسێته‌وه‌)

Ayah 8

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ

باشه‌، پێم بڵێ ئایا ئه‌و که‌سه‌ی که فه‌رمان ده‌دات و ڕێگری ده‌کات؟

Ayah 9

عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ

له به‌نده‌یه‌کی خوا کاتێك نوێژ ده‌کات

Ayah 10

أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ

ئه‌ی ئه‌گه‌ر ئه‌و که‌سه‌ی قه‌ده‌غه‌ی لێده‌کرێت له‌سه‌ر ڕێبازی هیدایه‌ت و چاکه بێت

Ayah 11

أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ

یان فه‌رمان به خواناسی بکات

Ayah 12

أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ

ئه‌ی ئه‌گه‌ر (کابرای خوانه‌ناس) به‌رنامه‌ی خوا به‌درۆ بزانێت و پشتی تێ بکات

Ayah 13

أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ

ئایا نه‌یزانیووه که خوا ده‌یبینێت و ئاگای (له گوفتارو کرداریه‌تی)؟

Ayah 14

كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ

نه‌خێر.. سوێند به‌خوا ئه‌گه‌ر کۆڵ نه‌دات و کۆتایی (به دوژمنکاری نه‌هێنێت)، ئێمه پێشه سه‌ری ده‌گرین (بۆ دۆزه‌خ کێشی ده‌که‌ین)

Ayah 15

نَاصِيَةࣲ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةࣲ‏

ئه‌و پێشه سه‌ره درۆزنه تاوانکاره (پێشه سه‌ر: جێگه‌ی بیر کردنه‌وه‌و تێفکرانه‌)

Ayah 16

فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ

ئینجا وازی لێبهێنه‌، با هاوه‌ڵ و هاوبیرو باوه‌ڕانی بانگ بکات و (کۆیان بکاته‌وه بۆ دژایه‌تی ئیمانداران)

Ayah 17

سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ

ئێمه‌ش فریشته‌کانی کاربه‌ده‌ستی دۆزه‌خی بۆ بانگ ده‌که‌ین (تا تۆڵه‌ی لێ بسێنن و له دۆزه‌خ توندی بکه‌ن)

Ayah 18

كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩

نه‌خێر به‌گوێی ئه‌و جۆره که‌سانه مه‌که‌، تۆ هه‌ر سه‌رگه‌رمی نوێژو سوژده ببه‌و به به‌ندایه‌تی خۆت له په‌روه‌ردگارت نزیك بکه‌ره‌وه‌

Ayah 19