Surah Al-Ma'aarij — The Ascending Stairways
Surah Al-Ma'aarij (The Ascending Stairways) is chapter 70 of the Quran, with 44 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ
داواکارێك پرسیاری کرد دهربارهی سزایهك که ههر پێش دێت
Ayah 1لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعࣱ
جا ئهو سزایه؛ یهخهی ههموو بێ باوهڕان دهگرێت و هیچ هێزێك ناتوانێت پهنایان بدات و لێیان دوور بخاتهوه
Ayah 2مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ
ئهو سزاو تۆڵهیه لهلایهن خوای خاوهنی گهورهیی و پلهو پایهو جێ بهرزهکان
Ayah 3تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةࣲ
فریشتهکان و جوبرهئیل بهرز دهبنهوه بۆ لای پهروهردگار لهڕۆژێکدا که ماوهکهی پهنجا ههزار ساڵه (بهحسابی ئادهمیزاد) یاخود مهبهست درێژی ڕۆژی قیامهته که پهنجا ههزار ساڵ دهخایهنێت به نیسبهت خوانهناسانهوه
Ayah 4فَٱصۡبِرۡ صَبۡرࣰ ا جَمِيلًا
کهواته خۆگرو ئارامگربه به شێوهیهکی جوان و چاك (له بهرامبهر ههڵوێستی نادروستی خوا نهناسانهوه)
Ayah 5إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدࣰ ا
بهڕاستی ئهو بێ باوهڕانه، قیامهت بهدوور دهبینن، بهدووری دهزانن
Ayah 6وَنَرَىٰهُ قَرِيبࣰ ا
ئێمهش، زۆر بهنزیکی دهزانین (چونکه خوا خۆی بهدیهێنهری کاته)
Ayah 7يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ
ڕۆژێك دێت، ئاسمان وهك کانزایهکی تواوهی لێ دێت (یهکێکه له قۆناغهکانی ههڵوهشاندنهوهی بوونهوهر)
Ayah 8وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ
کێوهکانیش وهکو خوری شی کراوه (فشۆڵ دهبن)
Ayah 9وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمࣰ ا
دۆستی گیانی بهگیانی له یهکدی ناپرسنهوه، کهس نایپهرژێته سهرکهس، بهڵکو ههرکهس خهمی خۆیهتی
Ayah 10يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ
ئهوانه پیشانی یهکتر دهدرێن، تاوانبارو گوناهکار ئاوات دهخوازێت که ئهگهر بکرێت بۆ دهرباز بوونی خۆی له سزای ئهو ڕۆژه ههموو کوڕهکانی بکاته قوربانی خۆی
Ayah 11وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ
هاوسهرو براکهی
Ayah 12وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ
خزم و عهشرهتی که له دنیادا پهنایان دهدا
Ayah 13وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعࣰ ا ثُمَّ يُنجِيهِ
بهههرچی دانیشتوانی سهر زهویش ههیه ئهگهر بۆی بکرێت بیکاته قوربانی خۆی، پاشان خوا ڕزگاری بکات
Ayah 14كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ
نهخێر.. ئهو ئاواتانه هیچی نایهته دی.. بهڕاستی دۆزهخ ئامادهیهو بڵێسهدارهو داخ له دڵه
Ayah 15نَزَّاعَةࣰ لِّلشَّوَىٰ
له کاتێکدا داماڵێنهری پێستی سهرو ههموو ئهندامهکانه
Ayah 16تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ
دۆزهخ بانگی ئهوانه دهکات که له دنیادا پشتیان له حهق و ڕاستی ههڵدهکردو گوێیان پێ نهدهدا
Ayah 17وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ
ماڵ و سامانیان کۆ دهکردهوهو دهیانشاردهوه (گوێیان نهدهدا به حهڵاڵ و حهرام)
Ayah 18۞إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا
بهڕاستی ئینسان به شپرزهیی و تهنگهتاوی دروستکراون
Ayah 19إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعࣰ ا
کاتێك ناخۆشی تووش بێت بێزارو دهم به هاواره
Ayah 20وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا
کاتێکیش خێرو بهرهکهتی تووش بوو، دهستی دهنوقێنێت و قهدهغهی چاکه دهکات
Ayah 21إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ
تهنها ئهو نوێژکهرانه نهبێت
Ayah 22ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ
ئهوانهی که لهسهر نوێژهکانیان بهردهوامن
Ayah 23وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ مَّعۡلُومࣱ
ههروهها ئهوانهی که بهشێکی دیاریکراو له سامانیاندا ههیه (بۆ جیهاد و تێکۆشان)
Ayah 24لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ
بۆ ههژاری داواکارو بێ نهوای داوانهکهر
Ayah 25وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
ئهوانهی که باوهڕی ڕاست و ڕهوان دههێنن به ڕۆژی پاداشت
Ayah 26وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ
ئهو کهسانهی که دڵه لهرزهیان ههیه له تۆڵهی پهروهردگاریان
Ayah 27إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونࣲ
بهڕاستی سزای پهروهردگاریان کهس لێی ئهمین نابێت
Ayah 28وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ
ئهوانهی داوێنی خۆیان دهپارێزن
Ayah 29إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ
مهگهر لهگهڵ هاوسهرهکانیاندا یاخود کهنیزهکهکانیان (که بههۆی بارو دۆخی تایبهتهوه ههبوو)، ئهوانه بهڕاستی لۆمهکراو نابن
Ayah 30فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ
جا ئهوهی بێجگه لهو حاڵهتانه ڕێگهی تر بگرێت (بۆ تێر کردنی ئارهزووهکانی)، ئهوانه له سنوور ترازاوو دهستدرێژکهرن
Ayah 31وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ
ههروهها ئهوانهی که ئهمانهت دهپارێزن و پهیمان دهبه سهر
Ayah 32وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ
ئهوانهی که ههڵدهستن بهو شایهتیهی که له لایانه
Ayah 33وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
ئهوانهی که پارێزگاری نوێژهکانیان دهکهن و (له کاتی خۆیدا ئهنجامی دهدهن)
Ayah 34أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتࣲ مُّكۡرَمُونَ
ئا ئهوانه له باخهکانی بهههشتدا ڕێز لێنراون
Ayah 35فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ
ئاخۆ ئهوانهی بێ بڕوا بوون چیانه که تۆ دهرکهوتیت به پهله دێن بۆ لات
Ayah 36عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ
بهلای ڕاست و چهپدا خۆیان ون دهکهن و له دوورهوه پۆل پۆل بهدهوری یهکدا کۆدهبنهوه
Ayah 37أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمࣲ
ئا بهو حاڵهوه، ههریهکهیان بهتهمایه بخرێته ناو بهههشتی پڕ له نازو نیعمهتهوه؟
Ayah 38كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ
نهخێر، وانی یه، بهڕاستی خۆشیان دهزانن له چی دروستمان کردوون (بۆ ئهوهنده له خۆیان بایی بوون)
Ayah 39فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ
جا سوێند به پهروهردگاری خۆرههڵاتهکان و خۆرئاواکان، بهڕاستی ئێمه ههمیشه بهدهسهڵاتین لهسهر
Ayah 40عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرࣰ ا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ
ئهمانه لهناوبهرین و کهسانی چاکتر بهێنینه کایهوه، ئێمه بۆ ئهو مهبهسته بێ توانا نین
Ayah 41فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
جا وازیان لێ بهێنه با ههر ڕۆبچن له بێ باوهڕیدا، با ههر گهمهو گاڵته بکهن، ههتا دووچاری ڕۆژی خۆیان دهبن که ههڕهشهیان پێ لێ دهکرێت
Ayah 42يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعࣰ ا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبࣲ يُوفِضُونَ
ئهو ڕۆژهی به پهله له گۆڕهکانیان دێنه دهرهوه، دهڵێی بۆ لای بت و پهرستراوهکانیان ڕادهکهن
Ayah 43خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ
چاویان شۆڕهو (شهرمهزارو خهجاڵهتن) زهلیلی و سهرشۆڕی ماندووی کردوون، جا ئهمه ئهو ڕۆژهیه که کاتی خۆی بهڵێنیان پێ دهدراو ئهوان بڕوایان پێی نهبوو
Ayah 44