Surah At-Taariq — The Morning Star

Surah At-Taariq (The Morning Star) is chapter 86 of the Quran, with 17 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ

سوێند به ئاسمان و ئه‌و ئه‌ستێرانه‌ی به‌شه‌ودا ده‌رده‌که‌ون

Ayah 1

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ

جا تۆ چووزانی (طارق) چیه‌

Ayah 2

ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ

ئه‌ستێره‌یه‌که به ڕووناکیه‌که‌ی تاریکی ده‌بڕێت

Ayah 3

إِن كُلُّ نَفۡسࣲ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظࣱ‏

(سوێند به‌وانه‌) هیچ که‌س نیه چاودێری نه‌بێت، (سه‌ره‌تا خوا چاودێری هه‌مووانه‌، فریشته‌کانیشی کردووه به چاودێرو پارێزه‌رمان)

Ayah 4

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ

که‌واته با ئاده‌میزاد ته‌ماشا بکات و سه‌رنج بدات که له چی دروستکراوه‌؟

Ayah 5

خُلِقَ مِن مَّآءࣲ دَافِقࣲ‏

دروستکراوه له ئاوێکی هه‌ڵقوڵاو (که مه‌نی پیاوه و هێلکۆکه‌ی ئافره‌ته‌، هه‌ردوولایان هه‌ڵده‌قوڵێن بۆ پێکهاتنی ئاده‌میزاد، به‌ویستی خوا)

Ayah 6

يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ

له نێوان بڕبڕه‌کانی پشت و ئێسکه‌کانی سینه‌دا ده‌رده‌چێت

Ayah 7

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرࣱ‏

بێگومان ئه‌و زاته دووباره (دروستکردنه‌وه‌ی ئاده‌میزادی) زۆر لائاسانه و توانای ته‌واوی هه‌یه‌

Ayah 8

يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ

ئه‌و ڕۆژه‌ی که هه‌موو نهێنیه‌کان ده‌رده‌که‌وێت و ئاشکرا ده‌کرێت

Ayah 9

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةࣲ وَلَا نَاصِرࣲ‏

ئاده‌میزاد هیچ هێزو پشتیوانیه‌کی نیه‌

Ayah 10

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ

سوێند به ئاسمانێك که خاوه‌نی گێڕانه‌وه‌یه (سوڕی ئاو له سروشتدا، شه‌پۆله‌کانی ته‌له‌فون و ڕادیۆ و ته‌له‌فیزیۆن... هتد)

Ayah 11

وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ

هه‌روه‌ها سوێند به زه‌وی که درزی تێ ده‌بێت به‌هۆی ڕووه‌که‌وه‌

Ayah 12

إِنَّهُۥ لَقَوۡلࣱ فَصۡلࣱ‏

به‌ڕاستی ئه‌م قورئانه گوفتارێکی جیاکه‌ره‌وه‌یه (جیاکه‌ره‌وه‌ی حه‌ق و ناحه‌ق، ڕاست و درۆ، چاك و خراپ و،... هتد)

Ayah 13

وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ

ئه‌م قورئانه گوفتارێکی گه‌ڵته نیه‌

Ayah 14

إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدࣰ ا

به‌ڕاستی ئه‌وانه سه‌رگه‌رمی پیلانن و خه‌ریکی داونانه‌وه‌ن (بۆ ئیمانداران)

Ayah 15

وَأَكِيدُ كَيۡدࣰ ا

(به‌ڵام خوا ده‌فه‌رموێت): منیش پلان و نه‌خشه‌ی خۆم ده‌خه‌مه‌کار

Ayah 16

فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا

که‌واته تۆیش تاوێك مۆڵه‌تی بێ باوه‌ڕان بده‌، که‌مێك لێیان بوه‌سته (بزانه چیان به‌سه‌ر ده‌هێنم)

Ayah 17