Surah As-Saaffaat — Those drawn up in Ranks
Surah As-Saaffaat (Those drawn up in Ranks) is chapter 37 of the Quran, with 182 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفࣰّ ا
سوێند به فریشته ڕیز بووهکان
Ayah 1فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرࣰ ا
بهو فریشتانهیش که دهخوڕن بهسهر ستهمکاراندا (لهسهره مهرگ و له قیامهت و دۆزهخدا)
Ayah 2فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا
بهوانهش که پهیامه ئاسمانیهکان دهگهیهنن به پێغهمبهران و بهسهریاندا دهیخوێننهوه
Ayah 3إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدࣱ
بهڕاستی خوای ئێوه تاک و یهکێکه
Ayah 4رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ
پهروهردگاری ئاسمانهکان و زهوی و نێوانیانه، پهروهردگاری ڕۆژههڵاتهکانیشه
Ayah 5إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ
بێگومان ئێمه ئاسمانی دنیامان ڕازاندۆتهوه به جوانی و ڕۆشنی ئهستێره و ههسارهکان
Ayah 6وَحِفۡظࣰ ا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ مَّارِدࣲ
ئاسمانمان پاڕاستووه له پیلان و شهڕی ههموو شهیتانێکی سهرکهش
Ayah 7لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبࣲ
شهیتانهکان ناتوانن ههواڵی ئهو نهخشه و بهرنامانهی که بهفریشته پایه بڵندهکان دهسپێردرێت، بیزانن بیبیستن، چونکه له ههموو لایهکهوه پارچه ئهستێرهیان بۆ دههاوێژرێت
Ayah 8دُحُورࣰ اۖ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ وَاصِبٌ
بۆ ئهوهی تێکبشکێنرێن و ڕاو بنرێن، سزای سهخت و بهردهوام له قیامهتدا بۆیان ئامادهیه
Ayah 9إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ ثَاقِبࣱ
مهگهر ئهوهی که ههواڵێک بفرێنێت و بیهوێت بۆی دهربچێت، ئهوه ئهستێرهیهکی ڕووناک شوێنی دهکهوێت و لهناوی دهبات
Ayah 10فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينࣲ لَّازِبِۭ
ئهی پێغهمبهر صلی الله عیه وسلم له بێ باوهڕان بپرسه: ئایا ئهوان گرنگتر و گهورهتر و بههێزترن یان ئهو شتانهی تر که دروستمان کردووه وهک (ئاسمان و زهوی و کێوهکان... هتد)، بێگومان ئێمه ئهوانمان له قوڕێکی مچ دروست کردووه (که یهکێکه له قۆناغهکانی دروستکردنی باوکه ئادهم)
Ayah 11بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ
نهخێر (سهیره) تۆ سهرسامی له بێ باوهڕان کافران کهچی ئهوان گاڵته دهکهن بهو ههموو بهڵگه بههێزانه
Ayah 12وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ
کاتێکیش ئامۆژگاری بکرێن ئامۆژگاری وهرناگرن و سهر بادهدهن
Ayah 13وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةࣰ يَسۡتَسۡخِرُونَ
کاتێک بهڵگهو موعجیزهیهک دهبینن دهیکهنه گاڵتهجاڕ و باوهڕ ناکهن
Ayah 14وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ مُّبِينٌ
دهشیانوت: ئهمهی ئێمه دهیبینین و دهیبیستین جگه له جادوویهکی ئاشکرا شتێکی تر نیه
Ayah 15أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
ههروهها دهڵێن: ئایا کاتێک مردین و بووینه خاک و ئێبسک، ئایا ئێمه زیندوو دهکرێینهوه؟
Ayah 16أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
ئایا باوانی دێرینیشمان زیندوو دهکرێتهوه؟
Ayah 17قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ
لهوهڵامیاندا ئهی پێغهمبهر صلی الله علیه وسلم بڵێ: بهڵێ، لهکاتێکدا که ئێوه زهلیل و مل کهچن
Ayah 18فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ
جا بێگومان تهنها داچڵهکاندن و تێخوڕین و دهنگێکی بههێزه دهستبهجێ ههموویان ههستاون و تهماشا دهکهن
Ayah 19وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
ئهوسا دهڵێن: ئهی هاوار، ئاخ و ئۆف بۆ ئێمه، ئهمه ئیتر ڕۆژی قیامهت و لێپرسینهوهیه
Ayah 20هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
ئینجا بهههڕهشهوه پێیان دهوترێت ئهمه ڕۆژی جیاکردنهوهیه که ئێوه بڕواتان پێی نهبوو، بهدرۆتان دهزانی
Ayah 21۞ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ
خوای گهوره فهرماندهدا به فریشتهکان ههموو ئهوانهی ستهمیان کردووه کۆیان بکهنهوه، خۆیان و هاوسهرانیان، خۆیان و هاوشێوهیان و ئهو شتانهش که دهیانپهرست
Ayah 22مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ
لهجیاتی خوا، ئینجا ڕێنماییان بکهن بۆ ڕێگهی دۆزهخ چونکه بێ باوهڕ و تاوانبارن
Ayah 23وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ
لهکاتی ڕاپێچ کردنیاندا فهرمان دهدرێت: ئادهی بیانوهستێنن، بێگومان ئهوان پرسیار لێکراون
Ayah 24مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ
پێیان دهوترێت: ئهوه چیتانه بۆ پشتی یهکتر ناگرن، بۆ بهرگری له یهك ناکهن؟
Ayah 25بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ
نهخیر، تازهکار له لار ترازاوه ئهمڕۆ ههموویان تهسلیمن و بێ دهسهڵاتن
Ayah 26وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
ئا لهو کاتهدا که دهوهستێنرێن، یهخهی یهکدهگرن و ڕوو به ڕووی یهک به توندی قسه دهکهن و پرسیار له یهک دهکهن و یهکتری تاوانبار دهکهن
Ayah 27قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ
ژێر دهستهکان به ئاغاکانیان دهڵێن: بێگومان ئێوه ههمیشه لای ڕاستتان لێگرتبووین (ههوڵتان دهدا ئێمه بخهڵهتێنن بهدرۆ به زۆر)
Ayah 28قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
ئهوانیش لهوهڵامیاندا دهڵێن: نهخێر، وا نیه، ئێوه ههر خۆتان ئیماندار نهبوون
Ayah 29وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمࣰ ا طَٰغِينَ
خۆ ئێمه هیچ زۆر و دهسهڵاتێکمان به سهرتاندا نهبوو، دهستمان نهدهڕۆشت بهسهرتاندا، ئێوه ههر خۆتان له سنوور دهرچوو بوون
Ayah 30فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ
ئیتر خۆ چارهمان نیه دهبێت بڕیاردادهی پهروهردگارمان بهسهرماندا پیاده بکرێت، دهبێت سزای (بێ ئیمانی و تاوانباری) خۆمان بچێژین
Ayah 31فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ
له وهڵامیاندا دهڵێن: ڕاسته، ئێمه ئێوهمان گومڕا کردبوو، بهڵام خۆیشمان ههر گومڕاو سهر لێشێواو بووین
Ayah 32فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ
ئهو ڕۆژه بهڕاستی ههموویان له سزاو ئازاردا هاوبهشن، ههروهک له دنیادا هاوکار بوون
Ayah 33إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
ئێمه بێگومان ئاوا دهکهین به گوناهکار و تاوانباران
Ayah 34إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ
ئهوانه کاتی خۆی که پێیان دهوترا: هیچ خوایهک نیه جگه له (الله) سهریان بادهدا و فوویان دهکرده خۆیان و فیزیان دهکرد
Ayah 35وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرࣲ مَّجۡنُونِۭ
دهیانوت: ئێمه چۆن واز له خواکانمان دههێنین بۆ شاعیرێکی شێت؟
Ayah 36بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
نهخێر، وانیه، بهڵکو ئهو حهق و ڕاستهقینهی هێناوه، ڕاستی پێغهمبهرانی پێش خویشی سهلماندووه
Ayah 37إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ
(مادهم ئێوه کاتی خۆی بڕواتان پێنهکرد) دهبێت سزای زۆر به ئێش بچێژن
Ayah 38وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
تۆڵهتان لێ ناسهنرێت بهقهدهر ئهو کارو کردهوانه نهبێت کهکاتی خۆی ئهنجامتان دهدا
Ayah 39إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
(ئهوهی باسکرا حاڵی خوانهناسان بوو) بهڵام بهنده دڵسۆز و ههڵبژاردهکانی خوا (ئیمانداره بهڕێزهکان)
Ayah 40أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقࣱ مَّعۡلُومࣱ
ئهوان ڕزق و ڕۆزی ئاشکرای زۆرو زهبهنده و دیاری کراویان پێشکهش دهکرێت (لهسهر سینی و دهفری زێڕ و زیو)
Ayah 41فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ
میوههاتی ههمهجۆر و ههمهچهشن، هاوڕێ لهگهڵ قهدرو ڕێزێکی بێ وێنهدا لهلایهن پهروهردگار و فریشتهکانهوه
Ayah 42فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
له بهههشتی پڕ له نازو نیعمهتدا (بۆ ههمیشه دوور له پیری و نهخۆشی و ناخۆشی)
Ayah 43عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ
ئهو بهختهوهرانه لهسهر کورسی و قهنهفه ڕازاوهکان بهرامبهر یهکتری دادهنیشن، (دیاره خوای گهوره دهیخاته دڵی ئیماندارانهوه بهتایبهتی ئهوانهی ناسیاوی یهکن، تا بهدیداری یهکتر شاد ببن و ناو بهناو یادی ژیانی دنیاو خهباتیان له پێناوی ئاینی خوادا بکهن)
Ayah 44يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينِۭ
له پهرداخی تایبهتیدا شهرابی تایبهتیان بهسهردا دهگێڕن
Ayah 45بَيۡضَآءَ لَذَّةࣲ لِّلشَّٰرِبِينَ
شهرابهکه زۆر سپی و بهلهزهته بۆ ئهو کهسانهی که دهیخۆنهوه و نۆشی دهکهن
Ayah 46لَا فِيهَا غَوۡلࣱ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ
ئهو شهرابه نهدهبێته هۆی سهرئێشه و ئێڵنجدان، نه مهست و سهرخۆش و بێ هۆشیان دهکات (وهک شهرابه ناپوختهکانی دنیا)
Ayah 47وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينࣱ
له تهنیشتیانهوه حۆری چاوگهش دانیشتوون، جگه له هاوسهرانیان چاو بۆ کهسی تر ههڵنابڕن
Ayah 48كَأَنَّهُنَّ بَيۡضࣱ مَّكۡنُونࣱ
ههر دهڵێی هێلکهی کوڵاوی پاک کراو شاراوهن (کهس دهستی لێ نهداون)
Ayah 49فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
ئینجا ئیتر (ئهو بهختهوهرانه بهدهم عهیش و نۆشهوه) پرسیار له یهکتری دهکهن و (یادگارهکانیان له دنیادا باس دهکهن)
Ayah 50قَالَ قَآئِلࣱ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينࣱ
یهکێکیان مۆڵهت دهخوازێت و دهڵێت: من بهڕاستی کاتی خۆی له دنیادا هاوهڵێکم ههبوو
Ayah 51يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ
زۆرجار دهیوت: تۆ بڕوا بو شتی وا دهکهیت؟
Ayah 52أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
ئایا ئهگهر بووینه خاک و ئێسک ئێمه بهڕاست پاداشت دهدرێینهوه؟
Ayah 53قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
پاشان ئیماندارهکه ڕوو بههاوهڵانی وتی: ئهرێ ئهوه ئێوه تهماشایهک ناکهن: بابزانین ئهو هاوهڵهم حاڵی چۆنه
Ayah 54فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ
ههر که سهیرێکی کرد بینی وا له ناوهڕاستی دۆزهخدا گیری خواردووه
Ayah 55قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ
ئهوسا پێی وت: بهخوا خهریکبوو منیش تیا بهریت، خهریک بوو منیش وهکو خۆت ههڵدێریت
Ayah 56وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ
خۆ ئهگهر نیعمهتی هیدایهتی پهروهردگارم نهبوایه، ئهوه منیش له ئاماده بووانی ناو دۆزهخ دهبووم
Ayah 57أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ
ئینجا بهختهواران له خۆشیدا دهڵێن: ئێمه ئیتر نامرین، ژیانمان بهردهوامه
Ayah 58إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
جگه له مردنهکهی یهکهم جارمان، ئێمه ئیتر هیچ ئازار و ئهشکهنجهیهکیش ناچێژین
Ayah 59إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
بهڕاستی ئا ئهمهیه سهرکهوتن و سهرفرازی و بهختهوهری گهوره و بێ سنوور
Ayah 60لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ
دهبا ئا بۆ ئهم بههشته، بۆ ئهم کامهرانیه، بۆ ئهم نازو نیعمهته بێ سنووره، ئهوانهی که کارو کۆشش دهکهن، با بۆ ئهم دهسکهوتانه بیکهن
Ayah 61أَذَٰلِكَ خَيۡرࣱ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ
باشه، ئایا ئهو بهههشت و نازو نیعمهته چاکه؟ یان درهختی ژهقنه بووت
Ayah 62إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةࣰ لِّلظَّٰلِمِينَ
ئێمه کردوومانه بههۆی ناخۆشی و ئازار بۆ ستهمکاران (ئهوانهی له دنیادا گاڵتهیان دههات و دهیانوت چۆن لهناو ئاگردا درهخت دهڕوێت؟)
Ayah 63إِنَّهَا شَجَرَةࣱ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ
بێگومان ئهوه درهختێکه له ناخی دۆزهخدایه و لهوێوه (لق و پۆپهکانی) بهههموو بهشهکانی دۆزهخدا بڵاوکردۆتهوه
Ayah 64طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ
بهروبوومهکهی دهڵێی سهلکهسهری شهیتانهکانه (له ناشرینی و بێ لهزهتیدا)
Ayah 65فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
دۆزهخیهکان به ناچاری لێی دهخۆن، سکیانی لێ پڕ دهکهن
Ayah 66ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبࣰ ا مِّنۡ حَمِيمࣲ
لهوهودوا شلهمهنیهکی زۆر گهرم دهکهن بهسهریدا (بهزۆر دهرخواردیان دهدرێت)
Ayah 67ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ
پاسان (دوای ئهوهی که تێریان خواردو تێریان خواردهوه!! به دهم شهق و تێههڵدان و سهرزهنیشتی فریشتهکانی دۆزهخهوه) بهزۆر دهگێڕدێنرهوه بۆ ناو دۆزهخ، (دیاره براون بۆ شوێنی تایبهتی خواردن و خواردنهوه)
Ayah 68إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ
ئهوانه کاتی خۆی باوو باپیرانی خۆیانیان بینی بهگومڕایی (بیریان نهکردهوه و کوێرانه شوێنیان کهوتن)
Ayah 69فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ
(ئیتر بهبێ لێکدانهوه) ئهوانه بهشوێنیاندا بهتاڵۆکه و ههڵهداوان چوون (باوهڕیان به پێغهمبهران و ئیمانداران نهکرد)
Ayah 70وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
سوێند بهخوا بێگومان زۆربهی پێشینانیان ههر گومڕا بوون (چونکه دڵڕهق بوون و ئامادهی بیستنی ڕاستی نهبوون)
Ayah 71وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
ههرچهنده ئێمه بهڕاستی، پێغهمبهرانی بێدارکهرهوهمان بۆ ڕهوانه کردبوون (بهڵام زۆربهیان گاڵتهیان پێ دههات)
Ayah 72فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ
جا ئیتر تهماشابکه سهرنج بده، سهرئهنجامی بێدارکراوهکان چی بوو (چۆن به دۆزهخ پاداشت درانهوه)
Ayah 73إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
جگه له بهنده دڵسۆزو ههڵبژاردهکانی خوا (که ئهوان له دۆزهخ دوورن و به بهههشت شاد بوون)
Ayah 74وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحࣱ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ
بێگومان نوح هانا و هاواری بۆ هێناین، ئێمهیش چاکترین فریاد ڕهسێک بووین که بههانا و هاواریهوه چووین
Ayah 75وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
خۆی و کهسوکاری باوهڕداریمان له تهنگانه گهورهکه ڕزگار کرد
Ayah 76وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ
جا تهنها ههر ئهوهی ئهویشمان هێشتهوه (که ببنه هۆی ئاوهدانکردنهوهی زهوی سهر لهنوێ)
Ayah 77وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
ههروهها بهسهرهاتی ئهومان هێشتهوه بۆ نهوهکانی داهاتوو (تا پهندی لێوهربگرن)
Ayah 78سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحࣲ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ
سڵاو لهسهر نوح له لایهن سهرجهم ئیماندارانهوه له ههموو کات و شوێنێکدا
Ayah 79إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
بهڕاستی ئێمه ئا بهو شێوهیه پاداشتی چاکهکاران دهدهینهوه (یادیان دههێڵینهوه)
Ayah 80إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
بهڕاستی ئهو لهبهنده ئیماندارهکانی ئێمهیه
Ayah 81ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
لهوهودوا ئهوانی ترمان نوقمی زریان کرد
Ayah 82۞وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ
بێگومان له شوێنکهوته و پهیڕهوانی نوح - ئیبراهیم - ه (سهلامی خوایان لێ بێت)
Ayah 83إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبࣲ سَلِيمٍ
کاتێک ڕووی کرده پهروهردگاری، به پیر بانگهوازیهوه چوو، بهدڵێکی پڕ له ئیمان و یهک خواناسیهوه
Ayah 84إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ
ڕۆژێک به باوکی و قهومی و هۆزهکهی وت: باشه، ئهوه ئێوه چی دهپهرستن؟
Ayah 85أَئِفۡكًا ءَالِهَةࣰ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
ئایا شتی دهست ههڵبهسته دهکهنه خواو له جیاتی پهروهردگار دهتانهوێت بیپهرستن؟
Ayah 86فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
باشه، ئاخر ئێوه، چ گومانێکتان ههیه له پهروهردگاری جیهانیان؟
Ayah 87فَنَظَرَ نَظۡرَةࣰ فِي ٱلنُّجُومِ
(ئهوسا چاوی ههڵبڕی بۆ ئاسمان و) تهماشایهکی ئهستێرهکانی کرد، (له ساخی بیروبۆچوونیان)
Ayah 88فَقَالَ إِنِّي سَقِيمࣱ
(دیاره که سبهی جهژنیان بووه و دهعوهتی حهزرهتی ئیبراهیمیشیان کردووه، ئهمیش حهزی نهکردووه و بێزاربووه بۆیه) وتی: من نهخۆشم
Ayah 89فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ
ئهوانیش بهجێیان هێشت و ڕۆیشتن
Ayah 90فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
ئهوسا به پهنهانی چوو بۆ لای بتهکانیان و وتی: ئهوه ناخۆن؟ (دیاره خۆراکیان بۆ بتهکان داناوه)
Ayah 91مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ
ئهوسا هاواری له بتهکان کردوو، به توڕهییهوه پێی وتن: ئهوه بۆ ڵاڵن؟! بۆ قسهیهکی ژیرانه ناکهن؟
Ayah 92فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ
ئینجا تێیان کهوت، بهدهستی ڕاستی پیادهماڵین و دهیشکاندن
Ayah 93فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ
دوایی بت پهرستان گهڕانهوه و بینیان خواکانیان تێکوپێک شکاون، بهپهله و شڵهژاوییهوه هاتن بۆ ئیبراهیم
Ayah 94قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ
ئهویش پێی وتن: باشه، ئایا ئهو پهیکهرانهی خۆتان دایدهتاشن، دهیپهرستن؟
Ayah 95وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ
لهکاتێکدا خوا بهدیهێنهری ئێوهیش و ئهم بتانهشه که دروستتان کردوون (نهشیانتوانی بهرگری له خۆیان بکهن)
Ayah 96قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنࣰ ا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ
کهچی بیریان نهکردهوه لهو بهڵگه بههێزانهوه، وتیان: شوێنێک دروست بکهن و ئاگری تێدا بکهنهوه و ئیبراهیمی تێ فڕێ بدهن (با بسوتێت و لهناو بچێت)
Ayah 97فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰ ا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ
ئهوان ویستیان پیلانێکی بۆ دروست بکهن، ئێمه ئهوانمان تێکشکاند و ڕیسوامان کردن
Ayah 98وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
ئینجا ئیبراهیم وتی: من بهڕاستی ئێوه به جێ دههێڵم و دهڕۆم بهرهو ڕهزامهندی پهروهردگارم، له ئاییندهشدا بهردهوام ڕێنموویم دهکات
Ayah 99رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
(ئهوسا کۆچی کرد)، لهو ڕێگهو بانهدا داوای لهخوا کردو وتی: پهروهردگارا نهوهیهکی چاک و پاکم پێ ببهخشه
Ayah 100فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمࣲ
ئێمهش مژدهی کوڕێکی به ئارام و خۆگرو ژیرمان پێبهخشی که -ئیسماعیل- ه
Ayah 101فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
کاتێک ئهو کوڕه کهوته دهروماڵ لهگهڵیدا بهیانیهک پێی وت: کوڕم شیرینم بێگومان من دهمبینی له خهونمدا که تۆ سهردهبڕم، تۆ دهڵێی چی؟ ڕات چۆنه؟! (کوڕی چاک و خواناس و خۆگر بهزمانی شیرین) وتی: بابهگیان ههر فهرمانێکت پێ دراوه جێبهجێی بکه، دهمبینیت ئهگهر خوا حهز بکات، خوابیهوێت، له ئارامکاران دهبم
Ayah 102فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
کاتێک ههردووکیان تهسلیمی فهرمانی پهروهردگار بوون، ئیبراهیم، ئیسماعیلی به ڕوودا خسته سهر خاک بۆ ئهوهی سهری ببڕێت
Ayah 103وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
ئێمهش بانگمان لێکرد: ئهی ئیبراهیم
Ayah 104قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
بهڕاستی خهوهکهت هێنایه دی، ئێمه ههر ئاوا پاداشتی چاکهکاران دهدهینهوه (له تاقی کردنهوهکاندا سهریان دهخهین، چونکه لێبڕاون)
Ayah 105إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ
بهڕاستی ئهمه خۆی تاقیکردنهوهیهکی ئاشکراو ڕوونه
Ayah 106وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمࣲ
ئێمهش قۆچێکی گهورهمان کرده قوربانی ئیسماعیل تا له جیاتی ئهودا سهری ببڕێت
Ayah 107وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
پاشان ئێمه لهناو گهلان و نهوهکانی داهاتوودا ناوی ئیبراهیممان هێشتهوه
Ayah 108سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ
سڵاو و دروود و ڕێز لهسهر ئیبراهیم
Ayah 109كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ئێمه ئا بهو شێوهیه پاداشتی چاکهکاران دهدهینهوه
Ayah 110إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
بهڕاستی ئهمیش لهبهنده ئیماندارهکانی ئێمهیه
Ayah 111وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيࣰّ ا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
مژدهی هاتنه دنیای - ئیسحاق - یشمان پێبهخشی، که ئهویش پێغهمبهرێکه له چاکان
Ayah 112وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنࣱ وَظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينࣱ
خێرو بهرهکهتمان ڕژاند بهسهر ئیبراهیم و بهسهرئیسحاقدا و لهنهوهی ههردووکیان، واته: ئیسماعلیل و ئیسحاق چاکان و پاکان، ههروهها ئهو کهسانهش پهیدادهبن بهروونی ستهم له خۆیان دهکهن
Ayah 113وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
بهڕاستی ئێمه نازو نیعمهتی خۆمانمان ڕژاند بهسهر موسا و هاروون (ههردووکیانمان ههڵبژارد بۆ پێغهمبهرایهتی)
Ayah 114وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
ههردووکیان و قهومهکهشیانمان له تهنگانه گهورهکه ڕزگارکرد (له غهرق بوون و خنکان)
Ayah 115وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
سهرکهوتنمان پێبهخشین بهسهر دوژمنهکانیاندا، ههر ئهوانیش زاڵ بوون
Ayah 116وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ
پاشان تهوراتمان پێبهخشین که ڕوونکهرهوهی ههموو شتێکه، (تا پهیڕهویی بکهن)
Ayah 117وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
ههروهها ڕێنموویی ههردووکیانمان کرد بۆ ڕێگه و ڕێبازی ڕاست و دروست (تا قهومهکهیان سهرفراز بکهن)
Ayah 118وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
ناوبانگی خێریانمان له نهوهکانی داهاتوودا هێشتهوه (که ههتا دنیایه بهڕێزهوه ناویان ببرێت)
Ayah 119سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
سڵاو و دروود و ڕێز لهسهر موسا و هاروون (له لایهن پهروهردگاری مهزن و بهڕێزهوه)
Ayah 120إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
بێگومان ئێمه، ئا بهو شێوهیه پاداشتی چاکهکاران دهدهینهوه (له دنیاو قیامهتدا ڕێزدارن)
Ayah 121إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
بهڕاستی ههردووکیان له بهنده ئیماندارهکانی ئێمه بوون (ئهرکی سهرشانی خۆیان به چاکی ئهنجامدا)
Ayah 122وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
بێگومان - ئیلیاس - یش له دهستهی پێغهمبهران و ڕهوانه کراوانه (له لایهن ئێمهوه)
Ayah 123إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
ئهوکاته ئهویش به قهوم و گهلهکهی خۆی وت: ئهوه ناکرێت خواناس بن؟ ئهوه بۆ لهخوا ناترسن؟
Ayah 124أَتَدۡعُونَ بَعۡلࣰ ا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ
ئایا ئێوه هاناو هاوارو نزا بۆ - بهعل - دهبهن (بتێکی گهوره بوو دهیانپهرست) وه واز له خواپهرستی دههێنن لهکاتێکدا ئهو زاته چاکترینی دروستکارهکانه
Ayah 125ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
که - الله - یه، پهروهردگارتانه، پهروهردگاری باو و باپیرانی دێرینیشتانه (ئهوه بۆ بیرێک ناکهنهوه)؟
Ayah 126فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
کهچی ئهوان بڕوایان پێ نهکرد، کهوابوو بێگومان ئهوان ئامادهکراون بۆ دۆزهخ
Ayah 127إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
جگه له بهنده دڵسۆزو ههڵبژاردهکانی خوا
Ayah 128وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
ئینجا ناوبانگی خێری ئیلیاسمان له نهوهکانی داهاتوودا هێشتهوه
Ayah 129سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ
سڵاو و دروود و ڕێز لهسهر ئیلیاسین بێت
Ayah 130إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
ئێمه بهڕاستی بهو شێوهیه پاداشتی چاکهکاران دهدهینهوه
Ayah 131إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
بێگومان ئهویش له بهنده ئیماندارهکانی ئێمهیه
Ayah 132وَإِنَّ لُوطࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
بهڕاستی -ڵوط - یش له پێغهمبهرانه
Ayah 133إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
کاتی خۆی ئهو و ههموو کهس و کاریمان ڕزگار کرد
Ayah 134إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ
بێجگه له پیرهژنێک (بێ باوهڕ بوو بهردهوام گرفتی بۆ پێش دههێنا) لهناومان برد
Ayah 135ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
پاشان ههمووانمان تهفرو تونا کرد
Ayah 136وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ
بێگومان ئێوه ههموو بهیانیهک دهڕۆن بهسهر شوێنهوارهکانیاندا
Ayah 137وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
ههروهها له شهویشدا (ههندێک جار لهوێوه تێدهپهڕن) ئایا ئهوه ژیریتان ناخهنه کارو بیرێک ناکهنهوه (چیمان بهسهر هێنان؟)
Ayah 138وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
بهڕاستی - یونس - یش له پێغهمبهرانه
Ayah 139إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
کهچی ڕای کرد بهرهو کهشتیه پڕ له کهلوپهل و خهڵکهکه
Ayah 140فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ
ئهوسا بهناچاری بهشداری قورعهی کرد، له ڕیزی ئهوانهدا بوو کهله قورعهکهدا سهرنهکهوتن
Ayah 141فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمࣱ
ئینجانهههنگێک قووتی دا، لهکاتێکدا که شایانی سهرزهنشت و گلهیی بوو (چونکه پێش ئهوهی خوا مۆڵهتی بدات قهومهکهی بهجێهێشت)
Ayah 142فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ
خۆ ئهگهر لهو کهسانه نهبوایه که تهسبیحات و یادی خوا دهکهن و نهیوتایه (لا اله الا انت سبحانك انی کنت من الظالمین): پهروهردگارا هیچ خوایهک نیه جگه له تۆ، پاکی و بێگهردی و ستایش شایستهی تۆیه و من له ستهمکارانم
Ayah 143لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ
ئهوه دهمایهوه له سکی نهههنگهکهدا تا ڕۆژێک که ههمووان زیندوو دهکرێنهوه
Ayah 144۞فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمࣱ
لهوهودوا فڕێماندایه چۆڵیهکی بێ گژوگیاو درهختهوه بێ هێز و ماندوو نهخۆش
Ayah 145وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةࣰ مِّن يَقۡطِينࣲ
ئینجا ڕووهکی کولهکهی گهورهمان بۆ پێگهیاندن (که گهڵاکانی پان و گهورهیه و مێش و مهگهنزێکی ناکهون)
Ayah 146وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ
ئینجا گهڕانمانهوه و ڕهوانهمهن کرد به پێغهمبهرایهتی بۆ لای سهد ههزار کهس و زیاتریش دهبن (که قهومهکهیهتی)
Ayah 147فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينࣲ
ئهوسا ههموویان ئیمان و باوهڕیان هێنا، ئێمهش ژیانێکی خۆشمان بۆ فهراههم هێنان تا کاتێکی دیاریکراو
Ayah 148فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ
ئهی پێغهمبهر ڕاپرسیان لێ بکه: ئایا ڕاسته! که کچان شایستهی پهروهردگارت بن و کوڕان شایستهی خۆیان بێت؟! (ههڵبهته کوڕو کچ ههردوو بهدیهێنراوی خوان، پێوهر تهنها تهقوایه، بهڵام قورئان دهیهوێت بهبیرو بۆچوونی خۆیان، پووچهڵی بهڵگهکهیان دهر بخات، کاتێ که وتویانه: فریشتهکان کچی جوانن له حاڵێکدا ئهوان کچ بهچاوی سووک تهماشا دهکهن و بهکهمی دهزانن، ئهی بۆچی بۆ خوای پهروهردگار که له ههموو ئهو بیروباوهڕه چهوتانه دووره ڕهوای دهبینن؟)
Ayah 149أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثࣰ ا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ
ئایا مهگهر فریشتهکانمان به مێینه درووست کردووه و لهو کاتهدا ئهوان لهوێ بوون؟
Ayah 150أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ
ئاگادار بن!! بهڕاستی ئهوانه ههندێک له درۆ و بوختانیان ئهوهیه که دهڵێن
Ayah 151وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
خوا منداڵی بووه!! بهڕاستی و بێگومان ئهوانه زۆر درۆزنن
Ayah 152أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ
ئایا مهگهر کچانی ههڵبژاردووه که بیکات به نهوهی خۆی وه ڕێزی داون بهسهر کوڕاندا؟
Ayah 153مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
ئایا چیتانه و چۆن بڕیاری بێ بهڵگهی وا دهدهن
Ayah 154أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
ئایا بیرێک ناکهنهوه؟ (لهم قسه بێ سهروبهنانه؟! لهم تۆمهته ناماقوڵانه؟)
Ayah 155أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنࣱ مُّبِينࣱ
ئایا مهگهر بهڵگه و شتێکی بههێز و ئاشکراتان بهدهستهوهیه (بۆ ئهم قسه حهلهق و مهلهقانه)
Ayah 156فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
ئادهی: کوا کتێبتان، کوا بهڵگهتان ئهگهر ئێوه ڕاست دهکهن بیهێننه مهیدان
Ayah 157وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبࣰ اۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
(لهلایهکی ترهوه کافرهکان) خزمایهتیان بڕیار داوه لهنێوان زاتی پهروهردگار و پهریهکاندا، سوێن بهخوا پهریهکانیش چاک زانیویانه که ئاماده دهکرێن (بۆ لێپرسینهوه و محاسهبه ئهگهر ئاوا خزمایهتیهک ههبێت چۆن دادگای دهکرێن؟)
Ayah 158سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
پاکی و بێگهردی بۆ خوای گهوهره، دهربارهی ئهو شتانهی که ئهوان باسی ئهکهن و ئهو قسه بێ جێیانهی دهیکهن بهرامبهر به خوا
Ayah 159إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
بهڵام بهنده دڵسۆزو ههڵبژاردهکانی خوا (لهو گوفتارو بۆچونه خوارو خێچانه دوورن)
Ayah 160فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ
ئهی بێ باوهران بهڕاستی ئێوه و ئهوهش دهیپهرستن
Ayah 161مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ
ناتوانن کهسی پێ گومڕاو و سهرلێشێواو بکهن و له خوای دوور بخهنهوه
Ayah 162إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ
مهگهر ئهو کهسهی نیشتهجێی ناو دۆزهخه
Ayah 163وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامࣱ مَّعۡلُومࣱ
فریشتهکان دهڵێن: کهسمان نی یه شوێنی دیاریکراوی خۆی نهبێت
Ayah 164وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ
بهڕاستی ئێمه ههر ههمومان به ڕیز وهستاوین (ئامادهی فهرمانین)
Ayah 165وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ
دووباره دهڵێن: ئیمه ههموو دهم سهرگهرمی تهسبیحات و ستایشی خوای میهرهبانین
Ayah 166وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ
ههرچهنده هاوهڵگهڕان پێش ڕهوانه کردنی پێغهمبهر دهیان وت
Ayah 167لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرࣰ ا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
ئهگهر ئێمهش کتێبێکی ئاسمانیمان وهک پێشووهکان بۆ بهاتایه
Ayah 168لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
ئێمهیش دهبووینه بهنده دڵسۆزو چاکهکانی خوای گهوره
Ayah 169فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
کهچی که قورئانمان ڕهوانه کرد بڕوایان پێ نهکرد، سهرئهنجام خۆیان دهبیننهوه (چیان بهسهر دههێنین)
Ayah 170وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ
سوێن بهخوا بێگومان بڕیاری ئێمه بۆ بهنده فرستاده و پێغهمبهرهکانمان (ههر زوو دهرچووه)
Ayah 171إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ
که بهدڵنیایی، ههر ئهوان سهرکهوتوو سهرفراز دهبن
Ayah 172وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
سهربازه ئیماندارهکانیشمان ههر دهسهڵات دهگرنه دهست و زاڵ دهبن
Ayah 173فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
جارێ تا ماوهیهک خۆت بگره و گویان پێ مهده
Ayah 174وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
تۆ سهرئهنجامی لاری و خوانهناسینیان بخهره بهرچاو، له ئایندهدا خۆیان دهبیننهوه
Ayah 175أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ
ئایا ئهوانه پهلهیانه که زوو سزاو تۆڵهی ئێمه ڕووبهڕوویان ببێت و یهخهیان پێ بگرێت؟
Ayah 176فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ
(قووڕ بهسهریان خاک بهدامانیان) کاتێک که سزاو تۆڵهی ئێمه دادهبهزێته مهیدانیان، ئای که بهربهیانیهکی سامناکه بۆ بێدار کراوهکان
Ayah 177وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
تۆ تا ماوهیهک مۆڵهتیان بده و گوێیان پێ مهده
Ayah 178وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
ڕاستیهکان بخهره بهرچاو، سهرئهنجام خۆیان ئهبیننهوه
Ayah 179سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
پاکی و بێگهردی بۆ پهروهردگارت، پهروهردگاری خاوهن دهسهڵات، لهوهی که ئهوانه دهیدهنه پاڵ ئهو زاته بێ هاوهڵ و هاوتایه
Ayah 180وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ
سڵاو دروودیش لهسهر ههموو پێغهمبهران و سهرجهم فرستادهکانی خوا
Ayah 181وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
سوپاس و ستایشیش بۆ خوا، پهروهردگاری ههموو جیهانان ههمیشه و بهردهوام
Ayah 182