Surah Al-Mursalaat — The Emissaries
Surah Al-Mursalaat (The Emissaries) is chapter 77 of the Quran, with 50 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفࣰ ا
سوێند بهو فریشتانهی بهکاری چاك و دروست و فهرمانبهرداریی ههڵدهستن یهك لهدوای یهك
Ayah 1فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفࣰ ا
ههروهها ئهوانهی که بهگورج و گۆڵی و خێرایی فهرمانهکانی خوا بهجێ دههێنن، یاخود بهو بایانهی ههڵدهکهن و شارو دێهاتی خوانهناسان کاول دهکهن
Ayah 2وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشۡرࣰ ا
بهو فریشتانهش که ههور بڵاو دهکهنهوه، یاخود ههموو شتێکی کۆ بڵاوه پێ دهکهن
Ayah 3فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقࣰ ا
بهوانهش که حهق و ناحهق لێك جیادهکهنهوه
Ayah 4فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا
بهو فریشتانهش که پهیامی خوا دهگهیهنن بهخهڵکی و له خزمهتی جوبرهئیلدا قورئانیان دهگهیاند
Ayah 5عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا
بۆ ئهوهی بهڵگه بخهنه دهست ئیمانداران، نهفامانیش بێداربکهنهوه
Ayah 6إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعࣱ
بهڕاستی ئهم بهڵێن و وادانهی پێتان دهدرێت ههر پێش دێت
Ayah 7فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ
جا کاتێك دێت ئهستێرهکان ڕوناکییان نامێنێت
Ayah 8وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ
ئاسمانیش لهت دهبێت و لێك دهترازێت
Ayah 9وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ
کاتێك کێوهکان ههڵدهکێنرێن و لهجێی خۆیان نامێنن و وردوخاش دهبن
Ayah 10وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ
ههروهها کاتێك دێت پێغهمبهران کات و شوێنی دیاری کراویان بۆ دادهنرێت (ڕووبهڕوی قهومهکانیان دهکرێنهوه)
Ayah 11لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ
ئاخۆ دهزانن خهڵکینه لێپرسینهوه بۆ چ ڕۆژێك دواخراوه؟
Ayah 12لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ
بێگومان بۆ ڕۆژی جیاکردنهوهو دادگاییهکی ڕهوا
Ayah 13وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ
جا تۆ چووزانی ڕۆژی جیاکردنهوهو دادگایی چ ڕۆژێکی سهخت و دژواره
Ayah 14وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
هاوارو ئاهو ناڵه لهو ڕۆژهدا بۆ ئهوانهی که بڕوایان به پێغهمبهران و قیامهت و لێپرسینهوه نهبوو
Ayah 15أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ
باشه، ئهوه نابینن چۆن پێشینانمان لهناو بردووه؟
Ayah 16ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ
پاشان دوایینهکانیش بهشوێنیاندا لهناو دهبهین
Ayah 17كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
ههر بهو شێوهیهش دهکهین لهگهڵ تاوانباراندا
Ayah 18وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 19أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءࣲ مَّهِينࣲ
ئهی ئهوه بۆ سهرنج نادهن، ئایا ئێوهمان له ئاوێکی بێ نرخ دروست نهکردووه؟
Ayah 20فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارࣲ مَّكِينٍ
ئینجا له جێی مهحکهم و قایمدا نوتفهمان دانهناوه؟
Ayah 21إِلَىٰ قَدَرࣲ مَّعۡلُومࣲ
بۆ ماوهیهکی دیاریکراو؟
Ayah 22فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ
ئینجا ئێمه دهسهڵاتدار بووین بهسهر ئهواندا، ئای چ دهسهڵاتدارێکی چاکین
Ayah 23وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 24أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا
ئایا ئێمه زهویمان نهکردووه بههۆکاری کۆ کردنهوه
Ayah 25أَحۡيَآءࣰ وَأَمۡوَٰتࣰ ا
بۆ زیندووان و مردووان
Ayah 26وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتࣲ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءࣰ فُرَاتࣰ ا
ههروهها لهسهر گۆی زهوی کێوی لوطکه بڵندمان دامهزراندووهو ئاوی سازگارمان پێشکهش نهکردوون بۆ خواردنهوه؟
Ayah 27وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 28ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
دهی کهواته ئهی خوانهناسان ههستن و ڕاکهن بۆ ئهو شوێنهی بڕواتان پێی نهبوو بهدرۆتان دهزانی
Ayah 29ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلࣲّ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبࣲ
ڕاکهن؛ دهرچن بۆ سێبهری ئهو دوو کهڵه سێ بڕگهیه
Ayah 30لَّا ظَلِيلࣲ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ
نه سێبهره (تا له سایهیدا بحهوێتهوه) نه له بڵێسهی ئاگری دۆزهخ دهتانپارێزێت
Ayah 31إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرࣲ كَٱلۡقَصۡرِ
بهڕاستی ئهو ئاگره بڵێسهیهك فڕێ دهدات وهك کۆشك و تهلارێکی گهوره، مهزنه
Ayah 32كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتࣱ صُفۡرࣱ
ههر وهکو وشتری زهردی مهیلهو ڕهش دهنوێنێت
Ayah 33وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 34هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ
ئهمڕۆ ئیتر ئهو ڕۆژهیه که قسهیان نهماوهو ورتهیان لێ نایهت
Ayah 35وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ
مۆڵهتیش نادرێن پاکانه بکهن
Ayah 36وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 37هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ
ئهمه ئیتر ڕۆژی جیاکردنهوهیه، ئێوهمان لهگهڵ ههموو نهوهکانی پێشوودا کۆکردۆتهوه
Ayah 38فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدࣱ فَكِيدُونِ
جا ئهگهر دهتوانن نهخشهیهك، فێڵێك ئهنجام بدهن دژی من ئهنجامی بدهن
Ayah 39وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 40إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلࣲ وَعُيُونࣲ
لهولاشهوه بهڕاستی دیندارو پارێزکاران، وان له ژێر سێبهردا، له پاڵ کانیاوو تاڤگهکاندا
Ayah 41وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ
له ههر جۆره میوهیهك که ئارهزووی بکهن بۆیان ئامادهیهو پێشکهشیان دهکرێت
Ayah 42كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
پێیان دهوترێت بخۆن و بخۆنهوه، نۆشتان بێت له پاداشتی ئهو کارو کردهوه چاکانهدا که ئهنجامتان دهدا
Ayah 43إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
بێگومان ئێمه ئا بهو شێوهیه پاداشتی چاکهخوازان دهدهینهوه
Ayah 44وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 45كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ
ئێوهش ئهی خوانهناسان، له دنیادا بخۆن و کهمێك ڕابوێرن، بهڕاستی ئێوه تاوانبارو تاوانکارن
Ayah 46وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 47وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ
خۆ ئهگهر پێیان بوترێت، کڕنوش بهرن و ملکهچ و فهرنبهرداری خوابن، ئهوانه کڕنووش نابهن و ملکهچ نابن
Ayah 48وَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
سهیری ئایهتی 15 بکه
Ayah 49فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ
باشه ئهو دڵڕهقانه، ئهگهر بهم قورئانه باوهڕ ناکهن، به چ گوفتارێکی تر دهکهن و ئیمان دههێنن؟
Ayah 50