Surah Al-Balad — The City
Surah Al-Balad (The City) is chapter 90 of the Quran, with 20 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ
سوێندم بهم شاره (واته شاری مهککه)
Ayah 1وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ
له کاتێکدا تۆ نیشتهجێی تیایدا
Ayah 2وَوَالِدࣲ وَمَا وَلَدَ
سوێند به باوک و ڕۆڵهکهی
Ayah 3لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ
(سوێند بهوانه) بهڕاستی ئێمه ئینسانمان دروست کردووه و بهردهوام له ناڕهحهتی و سهغڵهتی و کێشه و ناخۆشیدا
Ayah 4أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدࣱ
ئایا ئادهمیزاد وادهزانێت که ههرگیز کهس دهسهڵاتی بهسهریدا نابێت؟
Ayah 5يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالࣰ ا لُّبَدًا
(زۆرجار) دهڵێت: من پارهی زۆرم له ناوداوه!! من ماڵی زۆرم خهرج کردووه
Ayah 6أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
ئایا وا دهزانێت کهس ئاگاداری نیهو نهیبینیووه (که ئهو سهرمایهیهی له کوێوه پهیداکردووه و له چیدا خهرجی کردووه؟! )
Ayah 7أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ
ئایا جووتێک چاومان پێنهبهخشیووه؟ (چاو: زۆر گرنگتره له دوو دهزگای کامێرای ئهلهکترۆنی خودکار له ههر چرکهیهکدا ههزاران وێنهی ڕهنگاو ڕهنگ دهگرێت و دهینێرێت بۆ مێشک، ئهویش ههندێکی ههڵدهگرێت)
Ayah 8وَلِسَانࣰ ا وَشَفَتَيۡنِ
ههروهها زمان و دوو لێوهشمان پێ نهبهخشیووه؟
Ayah 9وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ
ئایا به منداڵی ڕێنموویمان نهکردووه بۆ ئهوهی شیر له مهمکهکانی دایکی بخوات؟، له گهورهیشدا بۆ ئهوهی سهرپشک بێت له شوێنکهوتنی ڕێبازی ڕاست، یان چهوت؟
Ayah 10فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ
کهچی (زۆربهی ئهو خهڵکه) نهیتوانی بهسهر کۆسپ و لهپهرهکاندا زاڵ ببێت و ڕێگای سهرفهرزای بگرێتهبهر
Ayah 11وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ
جا تۆ چووزانی ئهو کۆسپ و لهمپهرانه کامهن؟
Ayah 12فَكُّ رَقَبَةٍ
ئازاد؛ ردنی بهنده و کۆیلهیه (یان ئازادکردنی گهردنی خۆیهتی له گوناهو یاخی بوون و سهرکهشی)
Ayah 13أَوۡ إِطۡعَٰمࣱ فِي يَوۡمࣲ ذِي مَسۡغَبَةࣲ
یاخود خۆراک بهخشینه له ڕۆژێکدا که گرانی و پرسێتی ههبێت
Ayah 14يَتِيمࣰ ا ذَا مَقۡرَبَةٍ
بهتایبهتی بهو ههیتوهی که خزمایهتی ههیه لهگهڵیدا
Ayah 15أَوۡ مِسۡكِينࣰ ا ذَا مَتۡرَبَةࣲ
یان به ههژارێک که له ههژاریدا لهسهر خاک دانیشێت، یان پهککهوته و کهفتهکارێک
Ayah 16ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ
سهرهڕای ئهوانهش ئادهمیزاد دهبێت لهوانهبێت که باوهڕیان هێناوه و ئامۆژگاری یهکتریان کردووه لهسهر خۆگری و ئارامگری و ههروهها ئامۆژگاری یهکتریان کردووه لهسهر ڕهحم و بهزهیی و میهرهبانی
Ayah 17أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
(ئهوانهی بهو سیفهته جوانانه خۆیان دهڕازێننهوه) ئهوانه دهستهی ڕاست و (دهستهی بهختهوهرانن)
Ayah 18وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
ئهوانهش که باوهڕیان به ئایهت و فهرمانهکانی ئێمه نهبووه، ئهوانه دهستهی خوارو چهپ و چهوت و نالهباران، دهستهی نهگبهت و سهرلێشیواوهکانن
Ayah 19عَلَيۡهِمۡ نَارࣱ مُّؤۡصَدَةُۢ
ئهوانه دهرگا و قاپیهکانی دۆزهخ لهسهریان داخراوه و هیچ هیوایهکی ڕزگارییان نیه
Ayah 20