Surah An-Naazi'aat — Those who drag forth
Surah An-Naazi'aat (Those who drag forth) is chapter 79 of the Quran, with 46 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقࣰ ا
سویند بهو فریشتانهی که گیانی خهڵکی دهکێشن، یان بهو ئهستێرانهی که له قوڵایی ئاسماندا دهدرهوشێنهوه و دهسوڕێنهوه
Ayah 1وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطࣰ ا
سوێند بهو فریشتانهی که گیانی ئیمانداران دهکێشن به چالاکی و بێ وچان دهسوڕێنهوه (کهس فهرامۆش ناکهن)
Ayah 2وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحࣰ ا
سوێند بهو فریشتانهی که به گورجی فهرمانی خوا جێبهجێ دهکهن، یان بهو ئهستێرانهی که له بۆشایی دا مهله دهکهن و دهسوڕێنهوه
Ayah 3فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقࣰ ا
ههروهها سوێند بهو فریشتانهی که ڕۆحی ئیمانداران بهپهله به بهههشت شاد دهکهن و ڕۆحی کافرانیش به دۆزهخ دهگهیهنن، ههروهها پێشبڕکێ دهکهن و گورج و گۆڵ و ئامادهن بۆ ئهنجامدانی ههر کارێك پێیان دهسپێردرێت
Ayah 4فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرࣰ ا
سوێند بهو فریشتانهی (که بهویستی خوا) کارو فهرمان جێبهجێ دهکهن به رێك و پێکی
Ayah 5يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
(سوێند بهوانه ههمووی) له ڕۆژێکدا (فوو دهکرێت به صوردا، دهستبهجێ) زهوی به توندی تهکان دهدات و دهکهوێته لهرزه و ژێرهو ژوور دهبێت
Ayah 6تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
دوایی دووباره فووی پیادهکرێتهوه (مردووان زیندوو دهکرێنهوه و جیهانی ههمیشهیی بهرپا دهبێت)
Ayah 7قُلُوبࣱ يَوۡمَئِذࣲ وَاجِفَةٌ
لهو ڕۆژهدا دڵانێك به خێرایی لێ دهدهن، زۆر دهترسن و زۆر پهرێشانن
Ayah 8أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةࣱ
خاوهنی ئهو دڵانه له ڕیسوایی و خهجاڵهتی و شهرمهزاریدا چاویان شۆڕه و ڕوویان نایهت سهر ههڵببڕن
Ayah 9يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ
(ئهمانه کاتی خۆی) دهیانوت: باشه ئێمه لهم گۆڕانه دهردێین و زیندوودهکرێینهوه؟
Ayah 10أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا نَّخِرَةࣰ
کاتێك بووینه ئێسکی ڕزیوو پرتوکاو؟
Ayah 11قَالُواْ تِلۡكَ إِذࣰ ا كَرَّةٌ خَاسِرَةࣱ
(به گاڵته پێکردن و بێ بڕواییهوه) دهیانوت: ئهگهر وابێت، گهڕانهوهیهکی زۆر زیانبهخشه
Ayah 12فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
(با خوانهناسان چاك بزانن) بهڕاستی تهنها گهڕانهوهیه یهك تێخوڕینه
Ayah 13فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
جا دهستبهجێ ههر ههموو ئهو خهڵکه بێداردهبنهوه و زیندوودهبنهوه و له گۆڕهپانی لێپرسینهوهدا ئاماده دهبن
Ayah 14هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
ئینجا دێته سهر باسی سهرگوزهشتهی حهزرهتی موساو دڵخۆشی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) دهداتهوه و دهفهرموێت): ئایا بهسهرهاتی موسات پێگهیشتووه؟
Ayah 15إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى
کاتێک پهروهردگاری له دۆڵی (طوی) دا بانگی کرد و گفتوگۆی لهگهڵدا کرد و فهرمانی پێدا
Ayah 16ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
بچۆ بۆ لای فیرعهون (چونکه) بهڕاستی له سنوور دهرچووه و ستهمی بێ ئهندازهیه
Ayah 17فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
پێی بڵێ: باشه ئهوه ناکرێت دڵ و دهروون و کردارو رهفتارت پاك و جوان و پوخته بێت
Ayah 18وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ
تا ڕێنموویت بکهم بۆ ناسینی پهروهردگارت، تا ترسی (سزای) ئهو زاتهت ههبێت و ستهم نهکهیت
Ayah 19فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
(دیاره فیرعهون داوای بهڵگهی کردوه) ئهویش موعجیزه گهورهکهی نیشانداوه (که دار عاساکهیه)
Ayah 20فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
(بهڵام) به درۆی زانی و یاخی بوو
Ayah 21ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ
لهوهودوا پشتی ههڵگردو کهوته ههوڵ و تێکۆشان (بۆ بهرههڵستی موسا و دژایهتی ئیمان)
Ayah 22فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
خهڵکی کۆکردهوه و بهدهنگی بهرز وتی
Ayah 23فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ
من پهروهردگاری ههره بهرزو بڵندی ئێوهم
Ayah 24فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ
ئهوسا خوا دووچاری سزای قیامهت و دنیای کرد
Ayah 25إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةࣰ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ
بهڕاستی ئا لهو بهسهرهاتهدا پهندو ئامۆژگاری ههیه بۆ ههرکهسێک له خوا بترسێت. (ئینجا دێته سهر باسی ههندێک له دروستکراوانی که بهڵگهن لهسهر دهسهڵات و گهورهیی ئهو زاته)
Ayah 26ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا
باشه ئاخر زیندووکردنهوهی ئێوه سهخترو گرانتره، یان بهدیهێنانی ئهم ئاسمانه، که ههر خۆی بهرپای کردووه (که پڕه له ئهستێرهوههسارهی گهورهی ههمهجۆر)
Ayah 27رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا
بهبهرزیهوه رایگرتووه و بهوپهڕی ڕێکو پێکی بهدیهێناوه (به ڕاسهرتانهوه)
Ayah 28وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا
شهوگارهکهی تاریك کردووه، کاتی چێشتهنگاویش ڕووناک خۆری دهرخستووه
Ayah 29وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
دواتر زهویشی بهشێوهیهکی هێلکهیی بهدیهێناوه
Ayah 30أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا
ئاوی لێدهرهێناوه و لهوهڕگای بۆ ماڵات فهراههم هێناوه
Ayah 31وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا
کێوهکانیشی به تۆکمهیی دامهزراندووه
Ayah 32مَتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ
(ههموو ئهمانهمان دروست کردووه) تا ببێته هۆی ئهوهی که خۆتان و ماڵاتهکانیشتان سوودی لێ وهربگرن
Ayah 33فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ
جا کاتێك بهڵا گهورهکه پێشهات، که تهنگانه سامناکهکه ڕوویدا، (مهبهست ڕۆژی قیامهته)
Ayah 34يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ
ئهو ڕۆژه ئادهمیزاد دێتهوه یادی که چی کردووه و چی ئهنجامداوه
Ayah 35وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ
دۆزهخ نیشان دهدرێت و دهردهخرێت بۆ ههرکهسێك که ببینێت
Ayah 36فَأَمَّا مَن طَغَىٰ
جا ئهوهی خوانهناس و یاخی و لهسنوور دهرچوو بێت
Ayah 37وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
ژیانی دنیای زیاتر له قیامهت مهبهست بووبێت
Ayah 38فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
ئهوه بێگومان ئهو دۆزهخه جێگهی مانهوه و حهوانهوهیهتی
Ayah 39وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ
بهڵام ئهوهی له پایهو شکۆی پهروهردگاری ترسابێت و حیسابی بۆ کردبێت و جڵهوی نهفسی گرتبێتهوه له ههموو ههواو ههوهس و ئارهزوویهکی نادروست
Ayah 40فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ
بێگومان ههر بهههشت جێگهی مانهوه و حهوانهوه و گوزهرانیهتی
Ayah 41يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا
پرسیارت لێ دهکهن { ئهی پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم) } دهربارهی قیامهت، که کهی؟ چ کاتێك بهرپا دهبێت؟
Ayah 42فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ
جا تۆ لهکوێ دهزانیت کهی بهرپا دهبێت!! تۆ له کوی و ئهو باسه لهکوێ؟
Ayah 43إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ
بێگومان کۆتایی دنیاو بهرپابوونی قیامهت، ههر پهروهردگارت دهیزانێت
Ayah 44إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا
بێگومان ئهرکی تۆ تهنها بێدارکهرهوهی ئهو کهسانهیه که لهو زاته دهترسن
Ayah 45كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا
ئهو ڕۆژهی که قیامهت بهرپا دهبێت، بێ باوهڕان وادهزانن که تهنها سهر له ئێوارهیهك یان سهر له بهیانیهك درێژهی ژیانی دنیایان بووه
Ayah 46