Surah Al-Qalam — The Pen
Surah Al-Qalam (The Pen) is chapter 68 of the Quran, with 52 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ
سهرنجی سهرهتای سوورهتی (الشوری) بده. سوێند به پێنووس و ئهوهی که دهینوسن (ئهم سوێند خواردنه نیشانهی نرخی خوێندن و زانستیه لای خوای گهوره)
Ayah 1مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونࣲ
ئهی پێغهمبهر صلی الله علیه وسلم تۆ بههۆی نازو نیعمهتی پهروهردگارتهوه دووریت له شێتی یهوه وهکو نهفامن دهڵێن
Ayah 2وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونࣲ
بێگومان پاداشتێکی نهبڕاوه بۆ تۆ ئامادهیه
Ayah 3وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمࣲ
بهڕاستی تۆ لهسهر ڕهوشت و خوویهکی زۆر جوان و پهسهند و بێ وێنه و مهزنیت
Ayah 4فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ
سهرئهنجام تۆ دهبینیت و دهزانیت و ئهوانیش دهبینن و دهزانن
Ayah 5بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ
شێتێتی به کامتانهوهیه
Ayah 6إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ
بهڕاستی پهروهردگارت خۆی دهزانێت، کێ له ڕێبازی ئهو لایداوه و گومڕا بووه، کێیش ڕێبازی هیدایهت و ئیمانی گرتۆتهبهرو ڕاسته لهگهڵ خوادا
Ayah 7فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ
تۆ ههرگیز بهقسهی ئهوانه مهکه که باوهڕیان به تۆ نیهو بهرنامهکهی تۆ بهدرۆ دهزانن
Ayah 8وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ
ئهوانه ئاواتهخوازن که تۆ نهرمی بنوێنیت ئینجا ئهوانیش نهرمی بنوێنن
Ayah 9وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافࣲ مَّهِينٍ
بهقسهی ههموو ئهوانه مهکه که زۆر سوێند دهخۆن و زۆر سووك و ڕیسوان
Ayah 10هَمَّازࣲ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمࣲ
ئهوانهی که بهشوێن عهیب و عاردا دهگهڕێن و دووزمانی دهکهن و فیتنه دهگێڕن و حهزیان له ئاشووبه
Ayah 11مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ
زۆر دژی خێرو چاکهن و دهستدرێژی دهکهن و گوناه ئهنجام دهدهن و پیلان دهگێڕن
Ayah 12عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ
له ههمان کاتدا ئێسك تاڵ و ڕهوشت ناشرین و ناکهس بهچهو باوك نادیارن
Ayah 13أَن كَانَ ذَا مَالࣲ وَبَنِينَ
ههریهکهیان بهوه دهنازێت کهههندێك ماڵ و سامان و کوڕی ههیه
Ayah 14إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
کاتێك ئایهتهکانی ئێمهی بهسهردا دهخوێنرێتهوه بێباکانه دهڵێت: ئهمه داستانی پێشووهکانه، ئهمه بهسهرهاتی دێرینه
Ayah 15سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ
ئێمه سهرئهنجام لووتی داخ دهکهین و سهری لووتی ڕهش دهکهین
Ayah 16إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ
بهڕاستی ئێمه ئهو خهڵکهمان تاقی کردهوه ههروهك خاوهنانی باخهکهمان تاقیکردهوه، کاتێك سوێندیان خوارد بێگومان بهیانی دهیچنن
Ayah 17وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ
بێ ئهوهی بڵێن بهپشتیوانی خوا، (یان بهو مهبهستهی هیچی پێوه نههێڵن بۆ ههژاران)
Ayah 18فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفࣱ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ
ئهوسا پهروهردگارت بهڵایهکی داباراند بهسهر باخهکهدا لهکاتێکدا ئهوان خهوتبوون
Ayah 19فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ
ئیتر وهك باخێکی لێهات؛ که ههمووی چنرابێتهوهو هیچی پێوه نهما بێت
Ayah 20فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ
ئهوسا بهیانی زوو یهکتریان ئاگادار کردو وتیان
Ayah 21أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ
با بچین بۆ سهر باخ و بێستانهکهمان ئهگهر بڕیاره بیچنین
Ayah 22فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ
ئهوسا دهرچوون بهنهێنی و بههێواشی دهڕۆیشتن، به چپه قسهیان دهکرد
Ayah 23أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينࣱ
دهیانوت: نابێت ئهمڕۆ ههژاران پێمان بزانن و ڕوو بکهنه باخهکهمان
Ayah 24وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدࣲ قَٰدِرِينَ
بهیانی زوو بۆی دهرچوون، وایان دهزانی که توانیویانه ههژاران بێ بهش بکهن
Ayah 25فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ
کاتێك گهیشتنه باخه وێرانهکهو بینیان وتیان: بێگومان ئێمه ون بووین و ڕێمان ههڵه کردووه
Ayah 26بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
دوای ئهوهی دڵنیا بوون ڕێیان ههڵه نهکردووه، وتیان: نهخێر، بهڵکو ئێمه بهش بڕاو کراوین
Ayah 27قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ
له ههموویان ژیر تر وتی: پێم نهوتن که حهق وایه تهسبیحات و ستایشی خوا بکهن و سوپاسگوزاری بکهن؟
Ayah 28قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
ئهوسا ههموو وتیان: پاکی و بێگهردی بۆ پهروهردگارمانه، بهڕاستی ئێمه ناحهقیمان کرد
Ayah 29فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَلَٰوَمُونَ
ئهوسا ڕویان کرده یهکترو دهستیان کرده لۆمهکردن و سهرزهنشت کردنی یهکتری و
Ayah 30قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ
وتیان: هاوار بۆ ئێمه، بهڕاستی ئێمه پیاو خراپ و له سنوور دهرچوو بووین (کهی ئهو ڕهزیلییه ڕاسته)
Ayah 31عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرࣰ ا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ
ئومێدهوارین که پهروهردگارمان لهم باخه باشترمان پێ ببهخشێت (ئێمه ئیتر تهمێ بووین، دهرس و ئامۆژگاریمان وهرگرت) ئیتر ئێمه بهڕاستی بههیوای ڕهزامهندی خوا ههوڵ دهدهین و بههیوای بهخششی ئهوین
Ayah 32كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
سزای ئهم ژیانه ئاوایه و سزاو ئازاری قیامهتیش سهختتره ئهگهر خهڵکی بیانزانیایه
Ayah 33إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
بهڕاستی بۆ خواناس و پارێزکاران باخهکانی بهههشتی پڕ له نازو نیعمهت لهلای پهروهردگاریان ئامادهیه
Ayah 34أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ
ئایا ڕهوایه پاداشتی موسوڵمانان وهك تاوانبار و تاوانکاران بێت؟
Ayah 35مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
ئهوه چیتانه؟ چۆن حوکم و بڕیاری ناڕهوای وا دهردهکهن
Ayah 36أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبࣱ فِيهِ تَدۡرُسُونَ
ئایا کتێبێکی ئاسمانیتان بۆ هاتووه، تیایدا بخوێنن؟
Ayah 37إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ
تا ههرچی ئێوه بتانهوێت به ئارهزووی خۆتان ههڵی بژێرن؟
Ayah 38أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ
یان سوێندتان لهسهرمانه که تاڕۆژی قیامهت ههر چیتان بوێت ئهوه بێت؟
Ayah 39سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ
پرسیاریان لێ بکه بزانه کامیان زامنی ئهو کارهیه
Ayah 40أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ
ئایا ئهمانه شهریك و هاوبهشیان ههیه لهم بڕیارهدا، کوان؟ دهبا بیانهێنن ئهگهر ڕاست دهکهن؟
Ayah 41يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقࣲ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ
ڕۆژێك دێت پهرده لهسهر ههموو شتێك لادهدرێت و لاق دهردهکهوێت، خوانهناسان بانگ دهکرێن بۆ سوژده بردن، بهڵام ناتوانن
Ayah 42خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ
ئهوانه؛ ئهو ڕۆژه چاویان شۆڕه و زهلیلی و خهجاڵهتی بهتهواوی دایان دهگرێت، چونکه کاتی خۆی بانگ دهکران بۆ نوێژکردن و سوژده بردن، له کاتێکدا لهوپهڕی تهندروستی و سهربهستیدا بوون (بهڵام گاڵتهیان پێی دههات)
Ayah 43فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ
وازم لێ بهێنه بۆ ئهوانهی که بڕوا بهم گوفتاره ناهێنن، ئێمه ئهوانه بۆ سهرهنجامی ناکامیان بهرهبهره کێش دهکهین، بێ ئهوهی به خۆیان بزانن و ههستی پێ بکهن
Ayah 44وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ
من مۆڵهتیان دهدهم، بهڵام ههرگیز له سزای ئێمه ڕزگاریان نابێت چونکه بێگومان دهسهڵاتمان تۆکمهیه
Ayah 45أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ
ئهی ئایا تۆ داوای کرێیان لێدهکهیت، تا قهرزار باری زۆر ببن و نهتوانن له ژێری دهرچن؟
Ayah 46أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ
ئهی ئایا ئهوانه غهیب زانن و له نهێنیهکان ئاگادارن تا بۆ خۆیان شت یاداشت بکهن و دژایهتی ئیسلام بکهن؟
Ayah 47فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومࣱ
ئهی پێغهمبهر صلی الله علیه وسلم تۆ خۆڕاگربه له بهرامبهر فهرمانی پهروهردگارتهوه، نهکهیت وهك هاوهڵ و خاوهنی نهههنگهکه بیت (که یونس پێغهمبهره) له کاتێکدا که دڵی پڕ بوو له خهفهت و پهژارهیهکی زۆرهوه پاڕایهوهو لاڵایهوه
Ayah 48لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةࣱ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومࣱ
ئهگهر ڕهحمهت و بهخشندهیی پهروهردگاری فریای نهکهوتایه ههروا لهو دهشتهدا بهبێ ناز دهمایهوه
Ayah 49فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
بهڵام پهروهردگاری ههڵی بژاردو خستیه ڕیزی چاکانهوه (دوای نزاو پهشیمانی)
Ayah 50وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونࣱ
(ئهی پێغهمبهر صلی الله علیه وسلم) بهڕاستی ئهوانهی که بێ باوهڕ بوون کاتێك که گوێیان له قورئان دهبێت نزیکه به چاویان ههڵتدێرن، دهڵێن: ئهم پێغهمبهره دهستی لێ وهشێنراوه
Ayah 51وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَٰلَمِينَ
له کاتێکدا قورئان تهنها بریتیه له یادخستنهوهو بێدار خهرهوهی ههموو خهڵکی ئهم جیهانه (ئهگهر تێفکرن)
Ayah 52