Surah An-Najm — The Star
Surah An-Najm (The Star) is chapter 53 of the Quran, with 62 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ
سوێند بهئهستێره کاتێک لهشوێنی خۆی دهترازێت و بهخێرایی بهردهبێتهوه و ئاوا دبێت
Ayah 1مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ
هاوهڵ وهاوڕێی ئێوه محمد (صلی الله علیه وسلم) گومڕاو سهرلێشێواو نهبووه، لهرێگهی ڕاست و ڕهوان نهترازاوه
Ayah 2وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ
قسهو گوفتاریشی (ئهوهی کهقورئانه) لهئارهزوو بازی و ههواو ههوهسهوهنیه
Ayah 3إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيࣱ يُوحَىٰ
ئهمهی کهرای دهگهیهنێت تهنها نیگاو وهحی خوای یه
Ayah 4عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ
جوبرهئیلی فریشته خاوهنی هێزو توانای زۆر، قورئانی فێر کردووه
Ayah 5ذُو مِرَّةࣲ فَٱسۡتَوَىٰ
ئهو جوبرهئیلهی کهخاوهنی بیرو هۆشێکی زۆر بههێزو دیمهنێکی جوان بوو، ئینجا لهسهر شێوه ڕاستهقینهکهی خۆی وهستا
Ayah 6وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ
لهکاتێکدا لهئاسۆی ههرهبهرزو بڵندهوه سهری ههڵدابوو، ئاسۆی پڕکردبوو
Ayah 7ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ
لهوهودوا تا دههات نزیک دهبۆوه و سهرهنجام هاتهخوارهوهبۆ لای پێغهمبهر (صلی الله علیه وسلم)
Ayah 8فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ
ئهوهندهلێی نزیک بۆوه نێوانیان بهقهدهر دووکهوان یان کهمتریش بوو
Ayah 9فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ
ئینجا خوا لهڕێگهی ئهوهوه، نیگای کرد بۆ بهندهی خۆی، ئای چ نیگایهک بوو
Ayah 10مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ
ئهوسا ئهوهی کهبهچاوی سهری بینی، لهناخ و دهرونیهوه بڕوای پێی ههبوو، ناخ و دهروونی ڕاستیهکانی بهدرۆنهدانی
Ayah 11أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ
جا ئایا ڕاسته؟ ئێوه موجادهلهی لهگهڵدا دهکهن لهسهر شتێک کهئهو دڵنیایه لهدیتنی؟
Ayah 12وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ
سوێند بهخوا بێگومان جارێکی تریش لهدابهزینێکی تردا جوبرهئیلی بینیووه (کاتێک هاتووهبیبات بۆ شهوڕهوی)
Ayah 13عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ
لهکاتێکدا له (سدرهالمنتهی) دا بوو
Ayah 14عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ
کهلهوێدا بهههشتی (مَڕْوَى) ههیه بهواتای لانهو جێگهی حهوانهوه
Ayah 15إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ
کاتێک ئهوهی _ سدره_ ی داپۆشی مهگهر ههر خوا خۆی بزانێت کێن و چین و کاریان چیه
Ayah 16مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ
جا بینینی ئهو بهدیهێنراوانه لهو شهوهدا وهنهبێت چاوبهست لهپێغهمبهر کرابێت و چاوی لێ لادا بێت
Ayah 17لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ
بێگومان پێغهمبهر (چلی الله علیه وسلم) لهو شهوهدا لهبهڵگه و نیشانه و موعجیزه گهورهکانی پهروهردگاری بینیووه، بهچاوی سهری، بهههموو ههستی
Ayah 18أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ
جا ههواڵم بدهنێ دهربارهی لات و عوززا و (دوودانهبتی ناشرین و ئێسک تاڵی دروستکراو)
Ayah 19وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ
مهناتی سێههمیش!! (ئهویش بتێکی تره، ئایا دهسهڵاتیان ههیه)
Ayah 20أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ
ئایا ڕهوایه کوڕان بۆ خۆتان و کچان بۆ خوا بهچاک بزانن (خوای گهورهدهیهوێت بهعهقڵی چهوتیان ڕهخنهیان لێبگرێت، ئهگینا کوڕو کچ ههردووک دروستکراوی خوان و پێوهی ڕێز تهنها خواناسی و پارێزکاریه)
Ayah 21تِلۡكَ إِذࣰ ا قِسۡمَةࣱ ضِيزَىٰٓ
ئهگهر وابێت ئهو کاتهئهو دابهشکردن و بڕیارهتان زۆر دوورهلهدادپهروهریهوه و لهسنوور ترازانه
Ayah 22إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءࣱ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ
ئهم بت و پهیکهرانه تهنها شتێکه کهخۆتان و باوو باپیرانتان ناوتان لێ ناون و هیچی تر نین، خوا بهڵگهیهکی نهناردووهلهسهر ڕهوا بوونیان، سهیره، ئهوانهتهنها شوێنی گومان و ئارهزوی دهروونهنهخۆشیهکانیان دهکهون، لهکاتێکدا کهبهڕاستی لهلایهن پهروهردگاریانهوه هیدایهت و ڕێنمووییان پێ گهیشتووه
Ayah 23أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ
نهخێر بۆ ئادهمیزاد نی یه ئهوهی داوای دهکات، (چونکهئاواتهکانی نایهته دی لهدنیادا)؟
Ayah 24فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ
کهواتهههر خوایه خاوهنی دنیا وقیامهت. (ئهی بۆ ههوڵی بهدهستهێنانی ڕهزامهندی ئهو زاتهنادهن؟)
Ayah 25۞وَكَم مِّن مَّلَكࣲ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ
زۆر فریشتهش لهئاسمانهکاندا ههن کهتکاو پاڕانهوهیان ناکام و بێ سووده، مهگهر خوا مۆڵهت بدات بۆ ههرکهسێک کهشایستهیه و ڕازی بێت کهتا بکات، یان تکای بۆ بکرێت
Ayah 26إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ
بێگومان ئهوانهی کهباوهڕ بهقیامهت و لێپرسینهوه ناهێنن ناوی ئافرهت دهنێن لهفریشتهکان، (لهحاڵێکدا فریشتهکان دروستکراوانێکی تایبهتن)
Ayah 27وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـࣰٔ ا
ئهوانهلهو بارهیهوه هیچ جۆره زانستی و زانیاریهکیان نیه، بهڵکو ههر شوێنی گومانی بێ سهرو بن دهکهون، لهکاتێکدا کهگومان بههیچ شێوهیهک جێگهی حهق و ڕاستی ناگرێتهوه
Ayah 28فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
گوێ مهدهبهو کهسهی کهیاخی بووهلهیادو بهرنامهی ئێمه مهبهستیشی نهبووهتهنها ژیانی دنیایه نهبێت
Ayah 29ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ
ئهوانه، ههر ئهوهندهی لێ دهزانن و عهقلیان ههر ئهوهندهدهبڕێت، بهڕاستی ههر پهروهردگاری تۆیه کهچاک دهزانێت کێ لهرێبازهکهی لایداوه و گومڕایه کێیش ڕێبازی ئیمان و هیدایهتی گرتۆتهبهر و شایستهی ڕێزه
Ayah 30وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى
ههرچی لهئاسمانهکان و زهویدا ههیه ههر خوا خاوهنیهتی، (تاقیتان دهکاتهوه) بۆ ئهوهی تۆڵهبسێنێت لهوانهی کهخراپهیان کردووهبهگوێرهی کردهوهکانیان، پاداشتی ئهوانهش کهچاکهیان کردووهبهچاکترین شێوه بداتهوه
Ayah 31ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةࣱ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ
ئهوانهی کهخۆیان دهپارێزن لهگوناهو تاوانهگهورهکان لهگوفتارو کرداری بهد جگهلهوردهگوناهان، بهڕاستی پهروهردگاری تۆ ئهی پێغنمبهر (چلی الله علیه وسلم) ئهی ئیماندار چاوپۆشی زۆر فراوانه، چاک دهتانناسێت، لهکاتێکدا ئێوهی لهزهویدا بهرپاکردووه، لهو کاتهشدا ئێوه کۆرپهلهی بچووک بوون لهسکی دایکتاندا (ئاگای لێتان بوو)، کهواتهخۆتان بهچاک مهزانن و خۆتان بهپاڵفته دامهنێن، ههر خوا دهزانێت کێ تهقای ههیه و پارێزکاره
Ayah 32أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ
جا ههواڵم بدهرێ ئایا ئهوهی پشتی لهباوهڕ ههلکرد
Ayah 33وَأَعۡطَىٰ قَلِيلࣰ ا وَأَكۡدَىٰٓ
کهمێکیشی بهخشی و خێرا دهستی گرتهوه
Ayah 34أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ
ئایا ئهو جۆره کهسانهزانستی و نهێنی دهزانن و ئاگاداری شاراوهکانن و دهیبینن؟
Ayah 35أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ
ئایا ئاگادار نهکرابوو بهوهی لهپهڕاوهکانی موسادا بوو؟
Ayah 36وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ
یان ئهو ئیبراهیمهی کهههموو پهیمانهکانی بهجێ هێنا بهتهواوی؟
Ayah 37أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ
(لهو پهڕاوو کتێبه پیرۆزانهدا هاتووه): کههیچ گوناهبارێک گوناهی تاوانبارێکی تر ههڵناگرێت
Ayah 38وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ
بهڕاستی ئادهمیزاد خاوهنی هیچ شتێک نی یه ئهوهتهنها ئهوهنهبێت کهخۆی کردوویهتی
Ayah 39وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ
بێگومان ههوڵ و کۆششهکهی دهبینرێتهوه لهقیامهتدا
Ayah 40ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ
پاشان پاداشت دهدرێتهوه بهتێرو تهسهلی
Ayah 41وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ
بهڕاستی و دڵنیاییهوه دهڵێین: کهکۆتایی ئهم ڕێگوزهره لهلای پهروهردگارتهوهسهرههڵ دهدات
Ayah 42وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ
بێگومان ههر ئهو زاتهش دیاردهی پێکهنین و گریانی لهئادهمیزادا بهدیهێناوه
Ayah 43وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا
ههروهها ههر خۆی دیاردهی مردن و ژیانی دروست کردووه
Ayah 44وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ
ههر ئهو زاتهش دوو جۆری دروست کردووهکهنێرو مێیه
Ayah 45مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ
لهنوتفهیهک (لهخاڵێکی زۆر بچووک ئهویش ئهگهر ویستی خوای لهسهربێت) کاتێک لهجێی خۆیدا دادهنرێت
Ayah 46وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ
بێگومان لهسهر خوایشه دروست کردنهوهی تریش
Ayah 47وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ
دهوڵهمهندی و ئهوهی پێویست بێت دهیبهخشێت
Ayah 48وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ
ههر خوایش پهروهردگاری شیعرایه: (ئهستێرهیهکه ههندێ لهعهرهبهکان پهرستویانه، قهبارهکهی ده، ئهوهندهی خۆره، یهک ملیۆن ئهوهندهی نێوان زهوی و خۆر لێمانهووه دووره)
Ayah 49وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ
ههر ئهو زاتهش قهومی عادی یهکهمی لهناو برد
Ayah 50وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ
سمودیشی لهناو برد و هیچی نههێشتن
Ayah 51وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ
زووتریش قهومی نوحی لهناو برد کهبێگومان ئهوانیش ستهمکارو سهرکهشتر بوون
Ayah 52وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ
ههر ئهو زاتهتاوانباران و شهرواڵ پیسانیشی ژێرهو ژوورکرد
Ayah 53فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ
ئینجا ئهو دێهاتانهی داپۆشی ئهوهی کهدای پۆشی. (بهبهرد باران)
Ayah 54فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ
جا ئیتر ئهی بێ ئیمان تۆ لهکام یهک لهنازو نیعمهتهکانی خوا دوودڵیت
Ayah 55هَٰذَا نَذِيرࣱ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ
ئهم پێغهمبهرهش هۆشیارکهرهوهیه لههۆشیارکهرهوانی پێشوو
Ayah 56أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ
(ئهوهچاک بزانن) قیامهت و لێپرسینهوه نزیک بووتهوه (نزیکه بهنیسبهت ههر ئادهمیزادێکهوه ههر کهمردن ئهوهقیامهت لهو بهرپا بووه، قیامهتی گهورهش کاتێک بهرپا دهبێت ههمووان واههست دهکهن کهچهند سهعات لهوهوپێش دنیا بوو وا ئێستهش قیامهته)
Ayah 57لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ
کهسیش ناتونێت ئهو ڕۆژه دهربخات و بهرپای بکات جگهلهخوای باڵادهست
Ayah 58أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ
جا ئایا ئێوه لهم قسهیه کهقورئانهسهرسام دهبن؟
Ayah 59وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ
پێ دهکهنن و گریانتان نایهت (بۆ ئهو چارهنووسهرهشهی کهچاوهڕێتانه)
Ayah 60وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ
ئێوه بهردهوام سهرگهرمی ڕابوردنن و بێ هۆشن؟
Ayah 61فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩
(دهی کهواتهبێداربنهوه و داچڵهکێن) کهواتهسوژدهبۆ خوای بهدیهێنهر ببهن، ههر ئهویش بپهرستن
Ayah 62