Surah Al-Infitaar — The Cleaving
Surah Al-Infitaar (The Cleaving) is chapter 82 of the Quran, with 19 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ
کاتێك ئاسمان لهت لهت و پارچه پارچه دهبێت
Ayah 1وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ
کاتێك ئهستێره و ههسارهکان پهرش و بلاو دهبنهوه و ورد و خاش دهبن
Ayah 2وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ
کاتێك دهریاکان دهتهقێنرێنهوه
Ayah 3وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ
کاتێك که گۆرهکان ژێره و ژوور دهکرێن (مردووهکانی ناویان دههێنرێنه دهرهوه و زیندوو دهکرێنهوه)
Ayah 4عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ
ئهوسا ههرکهس دهزانێت چی پێشخستووه و چی دواخستووه، چی دهستپێشکهری کردووه و چیشی هێشتۆتهوه (له کارو کردهوهی چاك، یان خراپ که خهڵکی دوای خۆی چاویان لێ کردووه)
Ayah 5يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ
ئهی ئینسان!! تۆ چی وای لێکردویت که سهرکهش بیت بهرامبهر پهروهردگاری میهرهبان و بهڕێزت؟ چی وای لێکردویت که وهکو پێویست قهدری نهزانیت؟ (نافهرمان و یاخی بیت؟)
Ayah 6ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ
(بهمهرجێك) ئهو پهروهردگاره تۆی دروست کردووه، به ڕێكوپێکترین شێوه، بهجوانترین شێواز (ئهندامهکان ههموو لهشوێنی تایبهتی خۆیاندا دانراون که بتوانن کارو فرنانی خۆیان بهچاکی ئهنجام بدهن و ئهو ئهندامانهش که جووتن قهباره و درێژی و شێوهیان چوونیهکه، جگه لهوهی که یارمهتی و تهباییهکی تهواو ههیه لهنێوانیاندا و ههمووان هاوکارن)
Ayah 7فِيٓ أَيِّ صُورَةࣲ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ
لهههر شێوه و شێوازێكدا که ویستوویهتی تۆی ڕێکخستووه و ئهندامهکانتی بهیهکهوه لکاندووه
Ayah 8كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ
واز بهێنن له بێ ئاگایی، (نهدهبوو وابێت بهرامبهر ئهو پهروهردگاره جوانکارهت، سهرهڕای ئهو ههموو ڕوون کردنهوانه) بهڵکو بڕوا بهڕۆژی پاداشت ناکهن
Ayah 9وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ
بێگومان ئێوه چاودێرتان لهسهر دانراوه
Ayah 10كِرَامࣰ ا كَٰتِبِينَ
له فریشته بهڕێزه تۆمارکارهکان
Ayah 11يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ
که ئاگاو زانان بهههوو ئهو کردهوه و ڕهفتارانهی که ئهنجامی دهدهن
Ayah 12إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمࣲ
(سهرئهنجام) بهڕاستی چاکان، خواناسان لهناو نازو نیعمهتدا ژیانی پڕ له شادی و خۆشی دهبهنهسهر
Ayah 13وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمࣲ
بێگومان تاوانبارو تاوانکارهکانیش لهناو دۆزهخدا ژیانی پڕ له ئێش و ئازار دهبهنهسهر
Ayah 14يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ
که له ڕۆژی قیامهتدا دهخرێنه ناوی و دووچاری دهبن
Ayah 15وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ
لهناویدا ئهوان بههیچ شێوهیهك ڕزگاریان نابێت و ناتوانن لێی دووربکهنهوه و خۆیانی لێ بشارنهوه
Ayah 16وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
جا تۆ ئهی ئینسان چووزانیت ڕۆژی قیامهت چیه و چۆنه؟
Ayah 17ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
پاشان تۆ چووزانیت ئهو ڕۆژه چۆن ڕۆژێکه، (چهند سهخته، چهند سامناکه، چهنده پڕ له مهینهته)
Ayah 18يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسࣱ لِّنَفۡسࣲ شَيۡـࣰٔ اۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذࣲ لِّلَّهِ
ئهو ڕۆژه کهس فریای کهس ناکهوێت، کهس هیچ شتێکی له دهست نایهت بۆ کهسانی تر، ئهو ڕۆژه ههموو شتێك بهدهست خوایه، فهرمان تهنها فهرمانی پهروهردگاری دادپهروهره
Ayah 19