Surah Al-Infitaar — The Cleaving

Surah Al-Infitaar (The Cleaving) is chapter 82 of the Quran, with 19 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ

کاتێك ئاسمان له‌ت له‌ت و پارچه پارچه ده‌بێت

Ayah 1

وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ

کاتێك ئه‌ستێره و هه‌ساره‌کان په‌رش و بلاو ده‌بنه‌وه و ورد و خاش ده‌بن

Ayah 2

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ

کاتێك ده‌ریاکان ده‌ته‌قێنرێنه‌وه‌

Ayah 3

وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ

کاتێك که گۆره‌کان ژێره و ژوور ده‌کرێن (مردووه‌کانی ناویان ده‌هێنرێنه ده‌ره‌وه و زیندوو ده‌کرێنه‌وه‌)

Ayah 4

عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ

ئه‌وسا هه‌رکه‌س ده‌زانێت چی پێشخستووه و چی دواخستووه‌، چی ده‌ستپێشکه‌ری کردووه و چیشی هێشتۆته‌وه (له کارو کرده‌وه‌ی چاك، یان خراپ که خه‌ڵکی دوای خۆی چاویان لێ کردووه‌)

Ayah 5

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ

ئه‌ی ئینسان!! تۆ چی وای لێکردویت که سه‌رکه‌ش بیت به‌رامبه‌ر په‌روه‌ردگاری میهره‌بان و به‌ڕێزت؟ چی وای لێکردویت که وه‌کو پێویست قه‌دری نه‌زانیت؟ (نافه‌رمان و یاخی بیت؟)

Ayah 6

ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

(به‌مه‌رجێك) ئه‌و په‌روه‌ردگاره تۆی دروست کردووه‌، به ڕێكوپێکترین شێوه‌، به‌جوانترین شێواز (ئه‌ندامه‌کان هه‌موو له‌شوێنی تایبه‌تی خۆیاندا دانراون که بتوانن کارو فرنانی خۆیان به‌چاکی ئه‌نجام بده‌ن و ئه‌و ئه‌ندامانه‌ش که جووتن قه‌باره و درێژی و شێوه‌یان چوونیه‌که‌، جگه له‌وه‌ی که یارمه‌تی و ته‌باییه‌کی ته‌واو هه‌یه له‌نێوانیاندا و هه‌مووان هاوکارن)

Ayah 7

فِيٓ أَيِّ صُورَةࣲ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ

له‌هه‌ر شێوه و شێوازێكدا که ویستوویه‌تی تۆی ڕێکخستووه و ئه‌ندامه‌کانتی به‌یه‌که‌وه لکاندووه‌

Ayah 8

كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ

واز بهێنن له بێ ئاگایی، (نه‌ده‌بوو وابێت به‌رامبه‌ر ئه‌و په‌روه‌ردگاره جوانکاره‌ت، سه‌ره‌ڕای ئه‌و هه‌موو ڕوون کردنه‌وانه‌) به‌ڵکو بڕوا به‌ڕۆژی پاداشت ناکه‌ن

Ayah 9

وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ

بێگومان ئێوه چاودێرتان له‌سه‌ر دانراوه‌

Ayah 10

كِرَامࣰ ا كَٰتِبِينَ

له فریشته به‌ڕێزه تۆمارکاره‌کان

Ayah 11

يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ

که ئاگاو زانان به‌هه‌وو ئه‌و کرده‌وه و ڕه‌فتارانه‌ی که ئه‌نجامی ده‌ده‌ن

Ayah 12

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمࣲ‏

(سه‌رئه‌نجام) به‌ڕاستی چاکان، خواناسان له‌ناو نازو نیعمه‌تدا ژیانی پڕ له شادی و خۆشی ده‌به‌نه‌سه‌ر

Ayah 13

وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمࣲ‏

بێگومان تاوانبارو تاوانکاره‌کانیش له‌ناو دۆزه‌خدا ژیانی پڕ له ئێش و ئازار ده‌به‌نه‌سه‌ر

Ayah 14

يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ

که له ڕۆژی قیامه‌تدا ده‌خرێنه ناوی و دووچاری ده‌بن

Ayah 15

وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ

له‌ناویدا ئه‌وان به‌هیچ شێوه‌یه‌ك ڕزگاریان نابێت و ناتوانن لێی دووربکه‌نه‌وه و خۆیانی لێ بشارنه‌وه‌

Ayah 16

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

جا تۆ ئه‌ی ئینسان چووزانیت ڕۆژی قیامه‌ت چیه و چۆنه‌؟

Ayah 17

ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

پاشان تۆ چووزانیت ئه‌و ڕۆژه چۆن ڕۆژێکه‌، (چه‌ند سه‌خته‌، چه‌ند سامناکه‌، چه‌نده پڕ له مه‌ینه‌ته‌)

Ayah 18

يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسࣱ لِّنَفۡسࣲ شَيۡـࣰٔ اۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذࣲ لِّلَّهِ

ئه‌و ڕۆژه که‌س فریای که‌س ناکه‌وێت، که‌س هیچ شتێکی له ده‌ست نایه‌ت بۆ که‌سانی تر، ئه‌و ڕۆژه هه‌موو شتێك به‌ده‌ست خوایه‌، فه‌رمان ته‌نها فه‌رمانی په‌روه‌ردگاری دادپه‌روه‌ره‌

Ayah 19