Surah Al-Waaqia — The Inevitable

Surah Al-Waaqia (The Inevitable) is chapter 56 of the Quran, with 96 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.

إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

کاتێک ڕووداوه‌سامناکه‌که‌پێش دێت... (مه‌به‌ست ڕۆژی قیامه‌ته‌)

Ayah 1

لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ

روودانی ئه‌و کاره‌ساته‌حه‌قیقه‌ته و که‌س ناتوانێت بڕوای پێی نه‌بێت و به‌ڕاستی نه‌زانێت

Ayah 2

خَافِضَةࣱ رَّافِعَةٌ

نزم که‌ره‌وه‌یه‌و به‌رزکه‌ره‌وه‌، (ئیمانداران به‌رزو پایه‌دار ده‌بن، خوانه‌ناسانیش سه‌رشۆڕ و ڕیسوا)

Ayah 3

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجࣰّ ا

کاتێک زه‌وی ده‌شڵه‌قێت و به‌توندی ده‌له‌رزێت

Ayah 4

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسࣰّ ا

کێوه‌کانیش وردوخاش ده‌بن (ته‌خت و ساف ده‌بن، به‌رزیه‌کان، نشێوه‌کان پڕ ده‌که‌ن)

Ayah 5

فَكَانَتۡ هَبَآءࣰ مُّنۢبَثࣰّ ا

ده‌بنه‌ته‌پوتۆزێکی په‌رش و بڵاو (زه‌ویان پێ ته‌خت و ڕێک ده‌کرێت)

Ayah 6

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا ثَلَٰثَةࣰ‏

ئه‌و کاته‌ئێوه ده‌بنه‌سێ ده‌سته‌وه‌

Ayah 7

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

ده‌سته‌ی ڕاستیان ده‌رده‌که‌ون، جا چووزانی ئه‌وانه‌له‌چ خۆشیه‌کدان؟

Ayah 8

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

هه‌روه‌ها ده‌سته‌ی چه‌پ و لارو وێره‌کانیش، ئای ئه‌و شوومانه‌له‌چ سه‌رگه‌ردانه‌کدان؟

Ayah 9

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ

(ده‌سته‌ی سێهه‌م) پێشکه‌وتووه‌کانن، ئه‌وانه‌ن که‌پێشکه‌وتوون له‌به‌ده‌ستهێنانی ڕه‌زامه‌ندی خوادا

Ayah 10

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

ئا ئه‌وانه‌نزیک کراوه‌ی باره‌گای په‌روه‌ردگاریانن

Ayah 11

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

له‌باخه‌کانی به‌هه‌شتی پڕ له‌نازو نیعمه‌تدا

Ayah 12

ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

ده‌سته‌یه‌کی زۆریان له‌وان که‌زوو چوون به‌ده‌م بانگه‌وازی خواوه‌

Ayah 13

وَقَلِيلࣱ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ

ده‌سته‌یه‌کی که‌میشیان له‌وانه‌ن که‌دواتر (به‌شوێن ئه‌واندا ڕێبازی ئیمانیان گرته‌به‌ر)

Ayah 14

عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّوۡضُونَةࣲ‏

له‌سه‌ر کورسی و قه‌نه‌فه‌ی نه‌خشدارو چنراو به‌ئاڵتون دانیشتوون

Ayah 15

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ

شانیان داداوه‌له‌سه‌ر کورسیه‌کان به‌رامبه‌ر به‌یه‌ک، دیاره که‌له‌بۆنه‌ی تایبه‌تیدا که‌هه‌میشه‌، له‌به‌هه‌شتدا به‌رده‌وامه‌ئیماندارن پێک شاد ده‌بن

Ayah 16

يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنࣱ مُّخَلَّدُونَ

لاوانی جوان و ئێسک سووک و نه‌مر به‌ده‌وریاندا دێن وخزمه‌تیان ده‌که‌ن و هه‌میشه گه‌نجن و پیرنابن

Ayah 17

بِأَكۡوَابࣲ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينࣲ‏

به‌کوپ و دۆڵکه و سوراحیه‌وه ده‌گه‌ڕێن و له‌په‌رداخی تایبه‌تدا جۆره‌ها شه‌ربه‌ت و شه‌راب و خواردنه‌وه‌ی به‌تام و خۆشیان پێشکه‌ش ده‌که‌ن که‌له‌سه‌رچاوه‌یه‌کی ڕه‌وانه‌وه‌پڕ ده‌کرێن

Ayah 18

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ

ئه‌و شه‌رابانه‌نه‌سه‌ریان پێی دێته ئێش و نه‌سه‌رخۆش ده‌بن

Ayah 19

وَفَٰكِهَةࣲ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ

میوه‌شیان بۆ ده‌گێڕن، به‌ئاره‌زووی خۆیان لێی هه‌ڵده‌بژێرن

Ayah 20

وَلَحۡمِ طَيۡرࣲ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ

گۆشتی هه‌ر باڵنده‌یه‌کیش که‌حه‌زی لێ بکه‌ن بۆتان ئاماده‌یه‌

Ayah 21

وَحُورٌ عِينࣱ‏

هاوڕێ له‌گه‌ڵ حۆری چاوگه‌ش و چاو ڕه‌شیش

Ayah 22

كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ

وه‌ک مرواری شاراوه‌وده‌ست لێ نه‌که‌توو

Ayah 23

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

له‌پاداشتی کاروکره‌وه‌ی چاکیانداکه ده‌یانکرد

Ayah 24

لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا تَأۡثِيمًا

هیچ جۆره قسه‌یه‌کی نابه‌جێ ونادروست و ناڕێک نابیستن و یه‌کتریش گوناهبار ناکه‌ن

Ayah 25

إِلَّا قِيلࣰ ا سَلَٰمࣰ ا سَلَٰمࣰ ا

جگه‌له‌وتنی سڵاو و وه‌ڵامدانه‌وه و قسه‌ی خۆش نه‌بێت

Ayah 26

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ

ده‌سته‌ی ڕاسته‌کانیش، جا چووزانێ که‌ئه‌وانیش له‌چ خۆشیه‌کدان

Ayah 27

فِي سِدۡرࣲ مَّخۡضُودࣲ‏

له‌ژێر سێبه‌ری _ سدر _ ی بێ دڕکدان

Ayah 28

وَطَلۡحࣲ مَّنضُودࣲ‏

هه‌روه‌ها دره‌ختی مۆزیش که‌به‌رهه‌مه‌کانی چین چین له‌سه‌ر یه‌کن

Ayah 29

وَظِلࣲّ مَّمۡدُودࣲ‏

له‌ژێر سێبه‌ری دوورو درێژدان له‌و باخه‌خۆشانه‌دا

Ayah 30

وَمَآءࣲ مَّسۡكُوبࣲ‏

تاڤگه‌ی جوان و حه‌وز و فواره‌ی ڕازاوه‌ی تێدایه‌

Ayah 31

وَفَٰكِهَةࣲ كَثِيرَةࣲ‏

میوه‌هاتی زۆرو هه‌مه‌چه‌شنیش

Ayah 32

لَّا مَقۡطُوعَةࣲ وَلَا مَمۡنُوعَةࣲ‏

نه‌به‌روبومی ته‌واو ده‌بێت، نه قه‌ده‌غه‌کراویشه‌

Ayah 33

وَفُرُشࣲ مَّرۡفُوعَةٍ

هه‌روه‌ها ڕاخه‌ری به‌رزو بڵندی لێیه‌

Ayah 34

إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءࣰ‏

‌‌‌ئه‌و حۆریانه‌مان به‌تایبه‌ت بۆ دروست کردوون

Ayah 35

فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا

کردوومانن به‌حۆریانی هه‌میشه کیژ

Ayah 36

عُرُبًا أَتۡرَابࣰ ا

هاوسه‌ره‌کانیان زۆرخۆش ده‌وێت و هه‌موویان هاو ته‌مه‌نن

Ayah 37

لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ

ئه‌مانه‌هه‌مووی بۆ ده‌سته‌ی ڕاسته‌کان (ئه‌وانه‌ی نامه‌ی کرده‌وه‌کانیان درایه ده‌ستی ڕاستیان)

Ayah 38

ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

ئه‌وانه‌ده‌سته‌یه‌کی زۆریان له‌ئیماندارانی پێشینن

Ayah 39

وَثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ

هه‌روه‌ها ده‌سته‌یه‌کی زۆریش له‌ئیماندارانی دوایین ده‌گرێته‌وه‌

Ayah 40

وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ

له‌ولاشه‌وه‌ده‌سته‌ی چه‌په‌کان، قوڕبه‌سه‌ریان، بۆ بارو دۆخچک که‌تێی که‌وتوون

Ayah 41

فِي سَمُومࣲ وَحَمِيمࣲ‏

له‌ناو گڕه و ئاوی له‌کوڵ دا گیریان خواردووه‌و ده‌تلێنه‌وه‌

Ayah 42

وَظِلࣲّ مِّن يَحۡمُومࣲ‏

راده‌که‌ن بۆ ژێر سێبه‌ر، که‌ئه‌ویش دووکه‌ڵی ڕه‌ش و گه‌رم و سوتێنه‌ره‌

Ayah 43

لَّا بَارِدࣲ وَلَا كَرِيمٍ

نه‌فێنکه و نه‌به‌که‌ڵکی حه‌وانه‌وه‌دێت

Ayah 44

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ

چونکه‌به‌ڕاستی ئه‌وانه‌کاتی خۆی له‌ناو نازو نیعمه‌تی حه‌رامدا ده‌تلانه‌وه‌

Ayah 45

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ

ئه‌وانه‌به‌رده‌وام له‌سه‌ر گوناهه‌گه‌وره‌که‌پێیان دادگرت (هاوه‌ڵیان بۆ خوا بڕیار ده‌دا)

Ayah 46

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

هه‌میشه ده‌یانوت: ئایا کاتێک ئێمه مردین و بووینه خاک و ئێسقان ئێمه زیندووده‌کرێینه‌وه؟

Ayah 47

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

یاخود باوو باپیرانی دێرینیشیان؟

Ayah 48

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ

ئه‌ی پێغه‌مبه‌ر (صلی الله علیه وسلم) پێیان بڵێ: بێگومان پێشینان و پاشینان هه‌رهه‌موویان

Ayah 49

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ‏

کۆ ده‌کرێنه‌وه و ڕاپێچ ده‌کرێن به‌ره‌و مه‌یدانی ڕۆژی دیاری کراو

Ayah 50

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ

پاشان بێگومان ئێوه ئه‌ی گومڕاو بێ باوه‌ڕان ئه‌ی ئه‌وانه‌ی که‌باوه‌ڕتان به‌ڕاستیه‌کان نیه‌

Ayah 51

لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرࣲ مِّن زَقُّومࣲ‏

له‌به‌روبوومی دره‌ختی ژه‌قنه‌بوتیش ده‌خۆن

Ayah 52

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

ورگ و سکتانی لێ پر ده‌که‌ن

Ayah 53

فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ

ئینجا ناوی له‌کوڵیشی به‌سه‌ردا ده‌که‌ن

Ayah 54

فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ

هه‌ر وه‌کو ئه‌و حوشترانه‌ی به‌هۆی نه‌خۆشیه‌کی تایبه‌تیه‌وه تێر ئاو نابن

Ayah 55

هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ

ئه‌مه‌میوانداری ئه‌وانه‌له‌قیامه‌تدا

Ayah 56

نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ

ئێمه دروستمان کردوون ده‌بۆچی بڕوا ناکه‌ن؟

Ayah 57

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ

جا پێم بڵێن ئه‌و مه‌نی یه‌ی که‌له‌جێی خۆیدا دایده‌نێن؟ (چیه و چۆنه؟ له‌م سه‌رده‌مه‌دا زانستی هه‌ندێک نهێنیه‌کانی ڕوون کردۆته‌وه‌، که‌چۆن له‌نێوان ملیۆنه‌هادا به‌ویستی خوا یه‌ک دانه‌ی یه‌ک ده‌گرێت له‌گه‌ڵ هێلکۆکه‌یه‌کدا له‌سه‌ره‌تای دروستبوونی ئاده‌میزاد)

Ayah 58

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ

ئایا ئێوه دروستی ده‌که‌ن یان ئێمه به‌دیهێنه‌رین؟

Ayah 59

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ

ئێمه نه‌خشه‌ی مردنمان له‌نێوانتاندا بڕیار داوه‌، که‌س ده‌سه‌ڵاتی پێش ئێمه نه‌که‌وتووه‌و بێ تواناش نین

Ayah 60

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ

که‌له‌شوێنی ئێوه نه‌وه‌ی تر بهێنین و بیخه‌ینه شوێنتان، یاخود سه‌رله‌نوێ له‌رێگه‌یه‌که‌وه که‌نایزانن دروستتان بکه‌ینه‌وه‌

Ayah 61

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ

سوێند به‌خوا خۆ ئه‌وه‌ته‌بوونی سه‌ره‌تاو یه‌که‌م جارتان زانیووه‌و به‌چاوی خۆتان بینیووتانه چۆن په‌یداده‌بن، که‌واته‌بۆچی یاداوه‌ری وه‌رناگرن و بیر ناکه‌نه‌وه‌؟

Ayah 62

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ

ئایا سه‌رنجتانداوه‌له‌و زه‌ویه‌ی که‌ده‌یکێڵن و ده‌یچێنن؟

Ayah 63

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ

ئایا ئێوه ده‌یڕوێنن، یان هه‌ر ئێمه‌ین ڕوێنه‌ر و به‌رهه‌م هێنه‌ر

Ayah 64

لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمࣰ ا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ

ئایا ئێوه ده‌یڕوێنن، یان هه‌ر ئێمه‌ین ڕوێنه‌ر و به‌رهه‌م هێنه‌ر

Ayah 65

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ

به‌خه‌فه‌ت و په‌ژاره‌وه‌ده‌ڵێن: به‌ڕاسته زه‌ره‌ری چاکمان کرد، ڕه‌نجه‌ڕۆ خۆمان

Ayah 66

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

به‌ڵکو بێ به‌ریی و بێ به‌هره‌خۆمان

Ayah 67

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ

ئه‌ی سه‌رنجی ئه‌و ئاوه‌ناده‌ن که‌رۆژانه چه‌ند جار ده‌یخۆنه‌وه (له‌کوێوه هات، کێ دروستی کرد، له‌چی دروست بوو)

Ayah 68

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ

ئایا ئێوه داتانبه‌زاندووه‌له‌هه‌وره‌کانه‌وه‌یان ئێمه دابه‌زێنه‌رین؟ (به‌هۆی یاسای تایبه‌ته‌وه‌)

Ayah 69

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجࣰ ا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ

ئه‌گه‌ر بمانویستایه ئه‌و ئاوه‌مان ده‌کرده‌خوێیه‌کی تاڵ و سوێر، جا ئایا بۆ سوپاسگوزاری ناکه‌ن

Ayah 70

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ

ئایا سه‌رنجی ئه‌و ئاگره‌ناده‌ن کن دایده‌گیرسێنن (له‌جۆره‌ها سه‌رچاوه‌یه‌... چیه؟ چۆنه؟)

Ayah 71

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ

ئایا ئێوه داره‌که‌یتان دروست کردووه‌یان ئێمه به‌دیهێنه‌رین؟ (ئه‌مه‌ش ئاماژه‌یه که‌نه‌وت له‌ده‌رئه‌نجامی ژێره‌و ژوور بوونی دارستانه‌کان به‌دیهاتوون)

Ayah 72

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةࣰ وَمَتَٰعࣰ ا لِّلۡمُقۡوِينَ

هه‌ر ئێمه کردوومانه‌ته‌هۆی ئه‌وه‌ی که‌یادخه‌ره‌وه بێت، هه‌روه‌ها کردوومانه‌ته‌هۆیه‌ک بۆ ئه‌وه‌ی گه‌ڕۆک و گه‌شتیاران و ده‌سه‌ڵاتداران که‌ڵکی لێ وه‌ربگرن

Ayah 73

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

جا که‌واته‌ستایش و سوپاسگوزاری په‌روه‌ردگاری گه‌وره‌به‌و با ناوی پیرۆزی هه‌میشه له‌سه‌ر زارت بێت

Ayah 74

۞فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ

سوێندم به‌شوێنی ئه‌ستێره‌کان (له‌ئاسمانی فراواندا که‌له‌ژماره‌نایه‌ن)

Ayah 75

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمࣱ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ

بێگومان ئه‌و سوێنده گه‌ر بزانن سوێندێکی زۆر گه‌وره‌یه (له‌م سه‌رده‌مه‌دا زیاتر ڕوون بۆته‌وه که‌خوای به‌دیهێنه‌ر ملیۆنه‌ها کاکێشان و ملیاره‌ها ئه‌ستێره‌ی دروستکردووه‌، که‌کۆمه‌ڵه‌ی خۆر له‌ئاستیدا زۆر بچووکن)

Ayah 76

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانࣱ كَرِيمࣱ‏

به‌ڕاستی ئه‌وه‌ی که‌محمد (صلی الله علیه وسلم) ده‌یخوێنێته‌وه قورئانێکه زۆر پیرۆزو به‌ڕێزه‌

Ayah 77

فِي كِتَٰبࣲ مَّكۡنُونࣲ‏

له‌کتێبێکی شاراوه‌دا که‌_ لوح المحفوظ _ ه‌، پارێزراوه‌، (هه‌روه‌ها نسخه‌کانی سه‌ر زه‌ویشی پارێزراوه و پارێزراو ده‌بێت هه‌تا دنیا دنیایه‌)

Ayah 78

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ

ته‌نها پاکان نه‌بێت که‌س ده‌ستی لێ نادات

Ayah 79

تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ئه‌م قورئانه‌له‌لایه‌ن په‌روه‌ردگاری جیهانیانه‌وه نێردراوه‌ته خواره‌وه‌

Ayah 80

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ

له‌گه‌ڵ ئه‌و هه‌موو ڕێزه‌دا که‌ده‌رباره‌ی قورئان وترا، هێشتا ئێوه ئه‌ی باوه‌ڕ لاوازان دوودڵن به‌رامبه‌ر ئه‌م گرفتار و فه‌رمووده‌یه و که‌مته‌رخه‌من له‌به‌جێ هێنانی فه‌رمانه‌کانیدا؟

Ayah 81

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ

هه‌موو به‌هره‌یه‌ک که‌ده‌بوایه له‌قورئان وه‌ری بگرن بۆته ئه‌وه‌ی که‌بڕوای پێ ناکه‌ن و به‌درۆی ده‌زانن؟

Ayah 82

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ

باشه‌، ئێوه بۆ بیرناکه‌نه‌وه‌، ڕۆژێک دێت که‌: ڕۆحتان ده‌گاته‌گه‌رووتان

Ayah 83

وَأَنتُمۡ حِينَئِذࣲ تَنظُرُونَ

ئێوه‌ش به‌ده‌وری ئه‌و که‌سه‌دا بێ ده‌سه‌ڵاتانه ته‌ماشا ده‌که‌ن و سه‌رنج ده‌ده‌ن

Ayah 84

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ

له‌کاتێکدا که‌ئێمه له‌ئێوه نزیکترین لێی، به‌ڵام ئێوه نامانبینن

Ayah 85

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ

خۆ ئه‌گه‌ر ئێوه زیندوو ناکرێنه‌وه و پاداشت نادرێته‌وه

Ayah 86

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

ئه‌و ڕوحه‌تان ده‌گێڕایه‌وه ئه‌گه‌ر ڕاست ده‌که‌ن و ده‌سه‌ڵاتتان هه‌یه‌

Ayah 87

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

جا ئه‌گه‌ر ئه‌و که‌سه‌ی که‌له‌سه‌ره‌مه‌رگدایه له‌نزیکان و خۆشه‌ویستانی ئێمه بێت

Ayah 88

فَرَوۡحࣱ وَرَيۡحَانࣱ وَجَنَّتُ نَعِيمࣲ‏

ئه‌وه‌ئیتر خۆشی و کامه‌رانی و ئاسوده‌یی به‌هه‌شتی پڕ له‌نازو نیعمه‌ت چاوه‌ڕێیه‌تی

Ayah 89

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ

خۆ ئه‌گه‌ر له‌ده‌سته‌ی ڕاستانیش بێت

Ayah 90

فَسَلَٰمࣱ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ

ئه‌وه‌له‌لایه‌ن ده‌سته‌ی ڕاستانه‌وه‌سڵاوت پێشکه‌ش ده‌کرێت

Ayah 91

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ

به‌ڵام ئه‌گه‌ر له‌ده‌سته‌ی ئه‌وانه‌بێت که‌گومڕان و بڕوایان به‌به‌رنامه‌ی خوا نیه

Ayah 92

فَنُزُلࣱ مِّنۡ حَمِيمࣲ‏

به‌ئاوی له‌کوڵ پێشوازیی لێ ده‌کات

Ayah 93

وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ

ده‌گه‌یه‌نرێته دۆزه‌خ

Ayah 94

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ

به‌ڕاستی ئه‌وه‌ی که‌باسمان کرد حه‌قیقه‌ت و ڕاسته‌قینه‌یه و دوور له‌گومانه‌

Ayah 95

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

که‌واته‌ستایش و سوپاسگوزاری په‌روه‌ردگاری گه‌وره‌بکه (با ناوی پیرۆزی هه‌میشه له‌سه‌ر زارت بێت)

Ayah 96