Surah Al-Jinn — The Jinn
Surah Al-Jinn (The Jinn) is chapter 72 of the Quran, with 28 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
قُلۡ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ ٱسۡتَمَعَ نَفَرࣱ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَقَالُوٓاْ إِنَّا سَمِعۡنَا قُرۡءَانًا عَجَبࣰ ا
ئهی محمد صلی الله علیه وسلم پێیان بڵێ: وهحی و نیگام پێڕاگهیهنراوه که بهڕاستی دهستهیهك له پهریان گوێیان گرتووه بۆ خوێندنهوهی قورئان و جا که تهواو بووه وتویانه: بهڕاستی ئێمه خوێندنهوهیهکی سهرسوڕهێنهرمان بیست
Ayah 1يَهۡدِيٓ إِلَى ٱلرُّشۡدِ فَـَٔامَنَّا بِهِۦۖ وَلَن نُّشۡرِكَ بِرَبِّنَآ أَحَدࣰ ا
هیدایهت دهدات بۆ ڕێبازی ژیری و تێگهیشتن، ئێمهش باوهڕمان پێ کردو ههرگیز کهس ناکهینه شهریك و هاوهڵ بۆ پهروهردگارمان
Ayah 2وَأَنَّهُۥ تَعَٰلَىٰ جَدُّ رَبِّنَا مَا ٱتَّخَذَ صَٰحِبَةࣰ وَلَا وَلَدࣰ ا
بهڕاستی پهروهردگاری پایه بڵندمان مهزن و گهورهیه، بێگومان ئهو زاته نه هاوسهری بڕیارداوه نه نهوهش
Ayah 3وَأَنَّهُۥ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى ٱللَّهِ شَطَطࣰ ا
بهڕاستی بێ دین و یاخیهکهمان (واته ئیبلیس) شتی زۆر ناڕهواو نابهجێی بۆ خوا ههڵبهستووه (دهیهوێت ههموومان گومڕا بکات)
Ayah 4وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن تَقُولَ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبࣰ ا
ئێمه گومانمان وابوو که دهستهی ئادهمیزادو پهری ههرگیز درۆ بهناوی خواوه ناکهن
Ayah 5وَأَنَّهُۥ كَانَ رِجَالࣱ مِّنَ ٱلۡإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالࣲ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَزَادُوهُمۡ رَهَقࣰ ا
بهڕاستی پیاوانێك له دهستهی ئادهمیزاد پهنایان دهبرد به پیاوانێك له دهستهی پهریهکان (پهریهکان ئهمهیان بهههلزانی) کهچی ئهوهندهی تر مانوویان کردن (بهخورافات و شتی بێ سهرو بهر)
Ayah 6وَأَنَّهُمۡ ظَنُّواْ كَمَا ظَنَنتُمۡ أَن لَّن يَبۡعَثَ ٱللَّهُ أَحَدࣰ ا
جا بێگومان پهریهکانیش گومانیان وهك گومانی ئێوه وابوو که: ئیتر خوا ههرگیز هیچ پێغهمبهرێکی تر نانێرێت
Ayah 7وَأَنَّا لَمَسۡنَا ٱلسَّمَآءَ فَوَجَدۡنَٰهَا مُلِئَتۡ حَرَسࣰ ا شَدِيدࣰ ا وَشُهُبࣰ ا
ئێمهش بهڕاستی بهرهو ئاسمان کشاین و ههست و هۆشمان خستهکار، سهرنجماندا که پڕه له پاسهوانی بهتواناو بێ شومار، نهیزهکیش به ههموو لایهکدا دهکشا، (دیار بوو که ڕووداوێکی گهوره ڕووی دابوو)
Ayah 8وَأَنَّا كُنَّا نَقۡعُدُ مِنۡهَا مَقَٰعِدَ لِلسَّمۡعِۖ فَمَن يَسۡتَمِعِ ٱلۡأٓنَ يَجِدۡ لَهُۥ شِهَابࣰ ا رَّصَدࣰ ا
ئێمه جاران له ههندێك شوێنی ئاسماندا خۆمان حهشاردهدا بۆ گوێگرتن و دهنگوباس بیستن، بهڵام ئێستا ئهوهی بیهوێت گوێ بگرێت یهکسهر نهیزهکێکی بۆ ئامادهیهو بۆی دههاوێژرێت و لهناوی دهبات
Ayah 9وَأَنَّا لَا نَدۡرِيٓ أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ أَمۡ أَرَادَ بِهِمۡ رَبُّهُمۡ رَشَدࣰ ا
جا بهڕاستی ئێمه نازانین ئایا نهخشهیهکی شهڕو وێرانکاری کێشراوه بۆ دانیشتوانی سهر زهوی، یاخود پهروهردگاریان دهیهوێت ڕێنموویی و هیدایهتیان بدات بۆ دینداری و سهرفرازی
Ayah 10وَأَنَّا مِنَّا ٱلصَّٰلِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَٰلِكَۖ كُنَّا طَرَآئِقَ قِدَدࣰ ا
بێگومان ئێمه کهسانی چاك و دیندارمان ههیه، ههروهها کهسانی تریش کهبهو شێوهیه نین، ئێمه جاران ڕێگهو ڕێبازو بهرنامهی ههمه جۆرمان گرتبووهبهر (بهڵام ئێسته بهرنامهی ئیسلام ڕون و دیاره)
Ayah 11وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن نُّعۡجِزَ ٱللَّهَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَن نُّعۡجِزَهُۥ هَرَبࣰ ا
ئێمه دڵنیا بووین که ههرگیز لهژێر دهسهڵاتی خوا دهرناچن له زهویدا، ههروهها بهههڵاتن و خۆ دزینهوهش ههرگیز له ژێر دهسهڵاتی خوا دهرناچین
Ayah 12وَأَنَّا لَمَّا سَمِعۡنَا ٱلۡهُدَىٰٓ ءَامَنَّا بِهِۦۖ فَمَن يُؤۡمِنۢ بِرَبِّهِۦ فَلَا يَخَافُ بَخۡسࣰ ا وَلَا رَهَقࣰ ا
بهڕاستی ئێمه کاتێك گوێمان له بانگهوازی هیدایهت بوو، یهکسهر باوهڕمان پێکرد، جا ئهوهی ئیمان بهێنێت به پهروهردگاری، ئیتر ناترسێت لهوهی، کردهوه چاکهکانی بێ نرخ تهماشا بکرێت، له گوناههکانیشی چاوپۆشی نهکرێت
Ayah 13وَأَنَّا مِنَّا ٱلۡمُسۡلِمُونَ وَمِنَّا ٱلۡقَٰسِطُونَۖ فَمَنۡ أَسۡلَمَ فَأُوْلَٰٓئِكَ تَحَرَّوۡاْ رَشَدࣰ ا
بهڕاستی لهناو ئێمهدا کهسانی موسوڵمان و خواناس ههیه، کهسانی بێ دین و خوانهناس و سهر کهشیش، جا ئهوهی موسوڵمان دهبێت دیاره که ڕێبازی سهر فرازی دۆزیوهتهوه
Ayah 14وَأَمَّا ٱلۡقَٰسِطُونَ فَكَانُواْ لِجَهَنَّمَ حَطَبࣰ ا
بهڵام خوانهناس و سهر کهشهکان بهسهریانهوه ناچێت بهڵکو دهبنه سوتهمهنی دۆزهخ (لێرهدا گوفتاری پهریه ئیماندارهکان تهواو دهبێت)
Ayah 15وَأَلَّوِ ٱسۡتَقَٰمُواْ عَلَى ٱلطَّرِيقَةِ لَأَسۡقَيۡنَٰهُم مَّآءً غَدَقࣰ ا
جا ئهگهر ئهو خهڵکه ڕێگهی ئیسلامهتی و دینداری بگرنه بهر ئێمه بارانی پڕ بهرهکهتیان بهسهردا دهبارێنین
Ayah 16لِّنَفۡتِنَهُمۡ فِيهِۚ وَمَن يُعۡرِضۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِۦ يَسۡلُكۡهُ عَذَابࣰ ا صَعَدࣰ ا
تا لهوهشدا تاقییان بکهینهوهو (به تهواوی دهر دهکهوێت کێ بهندهی ڕاستهقینهیهو کێیش به دنیا دهخهڵهتێت) جا ئهوهی له یادو بهرنامهی پهروهردگاری لابدات، دهیخاته ناو سزاو ئازارێکی بهردهوام
Ayah 17وَأَنَّ ٱلۡمَسَٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدۡعُواْ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدࣰ ا
دڵنیابن که: مزگهوتهکان تایبهتی خوای گهورهن، دهبێت ههر ئهوهی تێدا بپهرسترێت و ناوی کهسی تر نهکرێته شهریك و هاوتای ناوی ئهو زاته
Ayah 18وَأَنَّهُۥ لَمَّا قَامَ عَبۡدُ ٱللَّهِ يَدۡعُوهُ كَادُواْ يَكُونُونَ عَلَيۡهِ لِبَدࣰ ا
جا کاتێکیش بهندهی خوا محمد صلی الله علیه وسلم بانگهوازی بۆ شوێنکهوتنی بهرنامهی خوا دهکرد (ئهو خهڵکه بهدهستهی ئادهمیزادو پهریهوه) خهریکبوو له ناوی بهرن (نووری خوا بکوژێننهوه)
Ayah 19قُلۡ إِنَّمَآ أَدۡعُواْ رَبِّي وَلَآ أُشۡرِكُ بِهِۦٓ أَحَدࣰ ا
پێیان بڵێ: من ههر بهردهوام دهبم و ههر بانگهواز دهکهم بۆ لای پهروهردگارم، کهسیش ناکهمه هاوهڵ و شهریکی
Ayah 20قُلۡ إِنِّي لَآ أَمۡلِكُ لَكُمۡ ضَرࣰّ ا وَلَا رَشَدࣰ ا
ههروهها پێیان بڵێ: من هیچ جۆره زهرهرو زیانێکم بهدهست نیه، ههروهها هیدایهتیش بهدهست من نیه (ئهگهر خۆتان بیر نهکهنهوه، قهناعهت بهزۆر نی یه)
Ayah 21قُلۡ إِنِّي لَن يُجِيرَنِي مِنَ ٱللَّهِ أَحَدࣱ وَلَنۡ أَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلۡتَحَدًا
بڵێ: بهڕاستی من ههرگیز هیچ کهسێك له خوا پهنام نادات ئهگهر خوا بیهوێت تووشی زیانێکم بکات و ههرگیز پهناگایهکم دهست ناکهوێت جگه لای خوا نهبێت
Ayah 22إِلَّا بَلَٰغࣰ ا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِسَٰلَٰتِهِۦۚ وَمَن يَعۡصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا
بهڵکو من تهنها گهیاندنی پهیامهکان و بهرنامهی خوام لهسهره، جا ئهوهی له خواو پێغهمبهرهکهی یاخی ببێت ئهوه با دڵنیابێت که دۆزهخی بۆ ئامادهکراوه بۆ ههمیشهو ههتاههتایی
Ayah 23حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوۡاْ مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعۡلَمُونَ مَنۡ أَضۡعَفُ نَاصِرࣰ ا وَأَقَلُّ عَدَدࣰ ا
ههتا کاتێك ههڕهشهکان دهبینن، ئهو کاته ئیتر دهزانن، کێ پشتیوانی لاوازهو ژمارهکهی کهمه
Ayah 24قُلۡ إِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبࣱ مَّا تُوعَدُونَ أَمۡ يَجۡعَلُ لَهُۥ رَبِّيٓ أَمَدًا
ههروهها پێیان بڵێ: من نازانم ئایا ئهو ههڕهشانهی لێتان دهکرێت نزیکه یاخود ماوهیهکی درێژی بۆ دادهنێت
Ayah 25عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ فَلَا يُظۡهِرُ عَلَىٰ غَيۡبِهِۦٓ أَحَدًا
ئهو زاته زانای نهێنی و شاراوهکانه، کهسیش له نهێنی و شاراوهکانی ئاگادار ناکات
Ayah 26إِلَّا مَنِ ٱرۡتَضَىٰ مِن رَّسُولࣲ فَإِنَّهُۥ يَسۡلُكُ مِنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ رَصَدࣰ ا
مهگهر بۆ پێغهمبهرێك خوا خۆی ڕازی بێت (بهوهی ههندێ نهێنی بزانێت)، ئهو کاته فریشته دهکاته پاسهوانی له بهرو پشتهوه (تا پهری و شهیتانهکان نهتوانن زهفهری پێ بهرن)
Ayah 27لِّيَعۡلَمَ أَن قَدۡ أَبۡلَغُواْ رِسَٰلَٰتِ رَبِّهِمۡ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيۡهِمۡ وَأَحۡصَىٰ كُلَّ شَيۡءٍ عَدَدَۢا
تا خوا چاك بزانێت و ئاگادار بێت لهوهی بهڕێکوپێکی پهیام و ڕێنموویی پهروهردگاریان گهیاندووه، ههرچهنده خوا بهههموو ئهو شتانهش ئاگاداره که کردوویانه و پێی ههستاون و ههموو شتێك لای ئهو زاته بهژماره ئامار کراوه
Ayah 28