Surah Al-Qamar — The Moon
Surah Al-Qamar (The Moon) is chapter 54 of the Quran, with 55 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ
رۆژی قیامهت نزیک بۆتهوه و مانگیش لهت بوو، (ههندێ ڕوایات ههیه کهئاماژهدهکات بۆئهوهی که: خوانهناسان داوای موعجیزهیان لهپێغهمبهر کردبێت ئهویش پهنجهی موبارهکی ڕووهو مانگ بزواندو بهویستی خوا لهت بوو) بهڵام ههندێک لهموفهسرین دهڵێن: ئهم ڕووداوهلهسهرهتای بهرپابونی قیامهتدا پێش دێت
Ayah 1وَإِن يَرَوۡاْ ءَايَةࣰ يُعۡرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحۡرࣱ مُّسۡتَمِرࣱّ
خۆ ئهگهر ئهوانهههر موعجیزه و بهڵگهیهک ببینن پشت ههڵدهکهن و دهڵێن: ئهمهجادوویهکی بهردهوامه
Ayah 2وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَكُلُّ أَمۡرࣲ مُّسۡتَقِرࣱّ
حهقیقهت و ڕاستی بهدرۆدهزانن و شوێنی ئارهزووهکانیان کهوتوون، لهکاتێکدا ههموو شت تهواو دهبێت و، ههموو کارێک کۆتایی دێت و دنیا تهواو دهبێت و بهبهرپابوونی قیامهت لهنگهر دهگرێت
Ayah 3وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ
بێگومان ئهوهندهههواڵی تیاچوونی ستهمکارانیان پێگهیشتووه تا داچڵهکێن (تێفکرن و لهچهوتی دهست ههڵگرن)
Ayah 4حِكۡمَةُۢ بَٰلِغَةࣱۖ فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ
ئهو بهسهرهاتانهحیکمهت و پهند و ئامۆژگاری زۆری تێدایه، بهڵام بۆ ئهوانه بێدارکردنهوه بێ سووده
Ayah 5فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡۘ يَوۡمَ يَدۡعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَيۡءࣲ نُّكُرٍ
گوێ مهدهبهناپوختی ئهوانهرۆژێک دێت کهبانگ وێژێک بانگ دهکات بۆ بارودۆخێکی زۆر ناخۆش و نالهبار
Ayah 6خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادࣱ مُّنتَشِرࣱ
خوانهناسان چاویان شۆڕهو شهرمهزارن، لهناخی زهویهوه دێنه دهرهوه، ههروهک لێشیاوی کوللهی زۆر (ڕووکاری زهوی دادهپۆشن)
Ayah 7مُّهۡطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِۖ يَقُولُ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَسِرࣱ
زۆر بهپهلهو بهشپرزهییهوه بهدهم بانگ هێشتی کۆکردنهوهیانهوه دهچن، کافرو خوانهناسان بهیهکتر دهڵێه: وا دیاره ئهمڕۆ ڕۆژێکی زۆر گران و سهخته
Ayah 8۞كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحࣲ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونࣱ وَٱزۡدُجِرَ
پێش ئهمانیش قهومی نوح بروایان بهبهندهی بهڕێزی ئێمه نهکردو وتیان: شێته، زۆریش پیاههڵشاخان و دژایهتی کرا
Ayah 9فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبࣱ فَٱنتَصِرۡ
ئهویش دوای (90) ساڵ هاناو هاواری بۆ پهروهردگاری بردو وتی: خوایه، بهڕاستی من شکستم خواردوهو سهرکهوتنم پێ ببهخشه
Ayah 10فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءࣲ مُّنۡهَمِرࣲ
ئهوسا ئیتر ئێمه دهروازهکانی ئاسمانمان هاوڕێ لهگهڵ ئاوێکی خوڕدا کردوه
Ayah 11وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونࣰ ا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرࣲ قَدۡ قُدِرَ
ههموو زهویشمان کرد بهکانیاو و ئاومان لێ ههڵقوڵاند، ئیتر ناوی ئاسمان و زهوی بهتهقدیرو ویستی خوا بهیهک گهیشتن، بهڕاستی بڕیاری لهسهر درابوو
Ayah 12وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحࣲ وَدُسُرࣲ
ئهوسا نوح (عليه السلام)مان لهسهر چهند تهختهو بزمارێک ههڵگرت (مهبهست کهشتیهکهیه)
Ayah 13تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءࣰ لِّمَن كَانَ كُفِرَ
لهژێر چاودێری خۆماندا (لهناو ئهو زریانه سامناکهدا) دههات و دهچوو، ئا بهو شێوهیه پاداشتی ئهو کهسهمان دایهوه کهبڕوای پێ نهکرا (واتهنوح)
Ayah 14وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةࣰ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
بهڕاستی ئێمه ئهم بهسهرهاتهمان هێشتهوه بهبهڵگه بۆ ههموو نهوهکان... ئایا کهسێک ههیه کهپهندو ئامۆژگاری لێ وهربگرێت؟! 16. فَكَیْفَ كَانَ عَژَابِی وَنُژُرِ: سهرنج بدهن چۆن بوو سزاو تۆڵهو خهشم و قینی من لهو یاخی بووانه؟
Ayah 15فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
سهرنج بدهن چۆن بوو سزاو تۆڵهو خهشم و قینی من لهو یاخی بووانه؟
Ayah 16وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
بێگومان ئێمه قورئانمان ئاسان کردووهبۆ (خوێندنهوه و تێگهیشتن و) ئامۆژگاری وهرگرتن، جا ئایا کهسێک ههیه درکی حهقیقهت و ڕاستی بکات و پهندی وهرگرتبێت؟
Ayah 17كَذَّبَتۡ عَادࣱ فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
قهومی عادیش بروایان بهپێغهمبهرهکهیان نهکرد، جا سهرنج بدهو بزانهسزاو تۆڵهی ئێمه لهو یاخیبووانه چۆن بوو؟
Ayah 18إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحࣰ ا صَرۡصَرࣰ ا فِي يَوۡمِ نَحۡسࣲ مُّسۡتَمِرࣲّ
بێگومان ئێمه بایهکی بهردهوامی توندو سهخت و ساردمان ههڵکرده سهریان لهرۆژگارێکی شومدا (یهک حهفتهی خایاند)
Ayah 19تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلࣲ مُّنقَعِرࣲ
خهڵکی ههمووی لهبێخ دهرهێنا و لهپێی خستن و دانی بهزهویدا، ههروهکو قهدی دارخورمای کلۆرو ههڵکهنراو
Ayah 20فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
سهرنج بدهن چۆن بوو سزاو تۆڵهو خهشم و قینی من لهو یاخی بووانه؟
Ayah 21وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
بێگومان ئێمه قورئانمان ئاسان کردووهبۆ (خوێندنهوه و تێگهیشتن و) ئامۆژگاری وهرگرتن، جا ئایا کهسێک ههیه دهرکی حهقیقهت و ڕاستی بکات و پهندی وهرگرتبێت؟
Ayah 22كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ
سمودیش ههموو بێدارکردنهوه و داچڵهکاندنێکیان بهدرۆزانی و بڕوایان پێی نهبوو
Ayah 23فَقَالُوٓاْ أَبَشَرࣰ ا مِّنَّا وَٰحِدࣰ ا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذࣰ ا لَّفِي ضَلَٰلࣲ وَسُعُرٍ
جا وتیان: باشه، ڕهوایه، ئێمه شوێنی تاکهکهسێک بکهوین لهخۆمان؟! ئێمه ئهگهر بڕوا بهکهسێکی وا بکهین، ئهو کاتهئێمه بهڕاستی لهگومڕایی و شێتیداین؟
Ayah 24أَءُلۡقِيَ ٱلذِّكۡرُ عَلَيۡهِ مِنۢ بَيۡنِنَا بَلۡ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرࣱ
ئایا ڕاستهلهنێوان ئێمهدا وهحی و نیگا بۆ ئهو ڕهوانهکرابێت، نهخێر شتی وا نابێت، بهڵکو ئهو ههر کابرایهکی زۆر درۆزن و خۆپهرسته و حهز بهگهورهیی دهکات
Ayah 25سَيَعۡلَمُونَ غَدࣰ ا مَّنِ ٱلۡكَذَّابُ ٱلۡأَشِرُ
سبهی دهزانن و بۆیان دهردهکهوێت کهکێ درۆزن و خۆپهرست و خۆ بهگهورهزانه
Ayah 26إِنَّا مُرۡسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتۡنَةࣰ لَّهُمۡ فَٱرۡتَقِبۡهُمۡ وَٱصۡطَبِرۡ
بێگومان ئێمه ئهو وشترهی کهبیانوومان گرت، لهبهرد پهیدامان کرد، بهوهش تاقیمان کردنهوه، جا _ ئهی چالح _ چاودێریان بکه، بزانهچی دهکهن، خۆگرو ئارامگریش به (لهبهرامبهر کاروکردهوهی ناشرینیانهوه)
Ayah 27وَنَبِّئۡهُمۡ أَنَّ ٱلۡمَآءَ قِسۡمَةُۢ بَيۡنَهُمۡۖ كُلُّ شِرۡبࣲ مُّحۡتَضَرࣱ
ههواڵیشیان بدهرێ: کهئاوهکهبهشکراوه (ڕۆژێک بۆ ئهوان و ماڵاتهکهیان، ڕۆژێکیش بۆ وشترهکه) ئیتر لهرۆژی نۆبهی وشترهکهدا ههموو بهکارهێنانێکی ئاوهکهقهدهغهیه لهوان
Ayah 28فَنَادَوۡاْ صَاحِبَهُمۡ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ
(قهومی نالهبار لهتاقیکردنهوهکهدا سهرنهکهوتن و خۆیان بۆ نهگیرا لهبهرئهوه) بانگی زهلامێکی دڕیان کرد و هانیاندا بۆ سهربڕینی، ئهویش بێباکانه پهلاماری شمشێریداو سهری بڕی
Ayah 29فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ
سهرنج بدهن چۆن بوو سزاو تۆڵهو خهشم و قینی من لهو یاخی بووانه؟
Ayah 30إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ صَيۡحَةࣰ وَٰحِدَةࣰ فَكَانُواْ كَهَشِيمِ ٱلۡمُحۡتَظِرِ
ئهوسا ئێمهش بهیهک دهنگی بههێزی سامناک (دڵی ههموویانمان پچڕاند) و وهک گژوگیای وشک (کهکۆدهکرێتهوه و ژێر پێ دهکهوێت) لهناومان بردن
Ayah 31وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
بێگومان ئێمه قورئانمان ئاسان کردووهبۆ (خوێندنهوه و تێگهیشتن و) ئامۆژگاری وهرگرتن، جا ئایا کهسێک ههیه دهرکی حهقیقهت و ڕاستی بکات و پهندی وهرگرتبێت؟
Ayah 32كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطِۭ بِٱلنُّذُرِ
هۆزی لوط یش بروایان بههیچ بێدار کردنهوهیهک نهکرد
Ayah 33إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطࣲۖ نَّجَّيۡنَٰهُم بِسَحَرࣲ
بێگومان ئێمه ئهوانیشمان بهرد باران کرد (ههروهها ژێرهو ژوریش کران)، جگهلهلوگ و خاوو خێزانی ئیمانداری کهلهبهرهبهیاندا ڕزگارمان کردن
Ayah 34نِّعۡمَةࣰ مِّنۡ عِندِنَاۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَن شَكَرَ
ئهو ڕزگار کردنهنازو نیعمهتێکی تایبهتی بوو لهلایهن ئێمهوه، جا ههر ئاوا پاداشتی کهسێک دهدهینهوه کهسوپاسگوزاری کردبێت
Ayah 35وَلَقَدۡ أَنذَرَهُم بَطۡشَتَنَا فَتَمَارَوۡاْ بِٱلنُّذُرِ
بهڕاستی لوط پێشتر ئاگاداری کردین (ئهگهر بهردهوام بن لهسهر بهد ڕهوشتیان)، لهتۆڵهی توندوبههێزی ئێمه، کهچی گومانیان ههبوو لهو ئاگاداریه و بڕوایان پێی نهبوو
Ayah 36وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ
ئهوخهڵکه بهد ڕهوشته چاویان بڕیبووه میوانهکانی و (دهیانویست دهستدرێژیان بکهنهسهر)، ئێمهش چاومان کوێرکردن، بینایمان لێسهندنهوه، دهبچێژن سزاو سهرهنجامی هوشیارکردنهوهی من
Ayah 37وَلَقَدۡ صَبَّحَهُم بُكۡرَةً عَذَابࣱ مُّسۡتَقِرࣱّ
بێگومان سهر لهبهیانیهکی زوو سزای توندو بهئێش چوار دهوری گرتن و دایگرتن
Ayah 38فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ
ده بچێژن سزاو سهرهنجامی هوشیارکردنهوهی من (ئهی بهدڕهشت و ناپوختهکان)
Ayah 39وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
بێگومان ئێمه قورئانمان ئاسان کردووهبۆ (خوێندنهوه و تێگهیشتن و) ئامۆژگاری وهرگرتن، جا ئایا کهسێک ههیه دهرکی حهقیقهت و ڕاستی بکات و پهندی وهرگرتبێت؟
Ayah 40وَلَقَدۡ جَآءَ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ ٱلنُّذُرُ
بێگومان بۆ فیرعهون و دهست و پێوهندیشی بێدارکهرهوهکان هاتن
Ayah 41كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذۡنَٰهُمۡ أَخۡذَ عَزِيزࣲ مُّقۡتَدِرٍ
بڕوایان بهههر ههموو نیشانه و بهڵگهکانی ئێمه نهکرد، ئهوسا ڕاپێچیمان کردن و لهناومان بردن ئهویش بهدهستی قودرهتی خوایهکی باڵادهست و بهتوانا
Ayah 42أَكُفَّارُكُمۡ خَيۡرࣱ مِّنۡ أُوْلَٰٓئِكُمۡ أَمۡ لَكُم بَرَآءَةࣱ فِي ٱلزُّبُرِ
باشه... ئایا کافرهکانی ئێوه ئازاترو چاکترن لهئا ئهوانهکهلهناومان بردن؟ یان پهیمانتان دراوهتێ لهنامهئاسمانیهکاندا کهتووشی ئهو بهڵایانه نابن کهباسکراون؟
Ayah 43أَمۡ يَقُولُونَ نَحۡنُ جَمِيعࣱ مُّنتَصِرࣱ
یان دهڵێن ئێمه ههموومان کۆین و سهرکهوتووین و شکست ناهێنین
Ayah 44سَيُهۡزَمُ ٱلۡجَمۡعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ
له ئاییندهیهکی نزیکدا لهشکرو کۆمهڵیان شکست دههێنێت و ههڵدێن (لهغهزای بهدردا ئهو مژدهیه هاتهدی)
Ayah 45بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوۡعِدُهُمۡ وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ وَأَمَرُّ
جگهلهوهش قیامهت کاتی لێ پرسینهوهیانه، کهرۆژێکی زۆر سهختترو تاڵ تره
Ayah 46إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي ضَلَٰلࣲ وَسُعُرࣲ
بهڕاستی تاوانبارو تاوانکاران لهگومڕایی و شێتیهکی زۆردا ڕۆچوون
Ayah 47يَوۡمَ يُسۡحَبُونَ فِي ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ
ڕۆژێک دێت کهلهسهر ڕوویان ڕادهکێشرێن لهناو ئاگری دۆزهخدا، پێیان دهوترێت: دهبچێژن تاڵاوی دۆزهخ
Ayah 48إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرࣲ
بێگومان ئێمه ههموو شتێکمان بهئهندازهو نهخشهی دیاریکراو دروست کردووه
Ayah 49وَمَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةࣱ كَلَمۡحِۭ بِٱلۡبَصَرِ
فهرمانی ئێمه تهنها یهک وشهیه دهڵێین ببهدهستبهجێ دهبێت وهک چاو تروکاندنێک
Ayah 50وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ
بێگومان ئێمه زۆر لهپێشینانی خوانهناسی وهک ئێوهمان لهناو بردوه، جا ئایا کهس ههیه دهرس و عیبرهت و پهندو ئامۆژگاری وهربگرێت
Ayah 51وَكُلُّ شَيۡءࣲ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ
ههرچی کارو کردهوهیهک کهئهنجامیان داوهله (لوح المحفوظ) و لهلای فریشته چاودێرهکان تۆمارکراوه
Ayah 52وَكُلُّ صَغِيرࣲ وَكَبِيرࣲ مُّسۡتَطَرٌ
ههرچی وردو درشت ههیه، لهکارو کردهوهیان نووسراوهو تۆمارکراوه
Ayah 53إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَنَهَرࣲ
بێگومان پارێزکاران و خواناسان لهناخ و ڕوبارو تاڤگهکاندا ژیانی پڕ لهبهختیاری و کامهرانی ههمیشهیی دهبهنهسهر
Ayah 54فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكࣲ مُّقۡتَدِرِۭ
له شوێنی ڕاست و پهسهندان لای پادشای بهدهستهوه
Ayah 55