Surah Ad-Dukhaan — The Smoke
Surah Ad-Dukhaan (The Smoke) is chapter 44 of the Quran, with 59 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
حمٓ
سهرنجی سهرهتای سوورهتی (الشوری) بده
Ayah 1وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ
سوێند بهم قورئانه ڕوون و ئاشکرایه
Ayah 2إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةࣲ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ
بهڕاستی ئێمه له شهوێکی به فهڕو پیرۆزدا (که شهوی قهدره) دامانبهزاندووهته خوارهوه، بێگومان ئێمه ههمیشه بێدارکهرهرهی بهندهکانمانین
Ayah 3فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ
لهو شهوهدا ههموو کارو کردهوه و بهرنامهیهکی پڕ له حیکمهت و دانایی له یهك جیا دهکرێتهوه
Ayah 4أَمۡرࣰ ا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
ئهمهش فهرمان و بڕیارێکه لهلایهن ئێمهوه، بێگومان ئێمهیش پێغهمبهران دهنێرین
Ayah 5رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
ڕهوانه کردنی ئهم قورئانه، ڕهحمهتی پهروهردگاری تۆیه بۆ ئادهمیزاد، تا له سهرگهردانی ڕزگاری ببێت، بهڕاستی ههر ئهویشه که بیسهرو زانایه به ههموو شتێك
Ayah 6رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
ئهو زاته که پهروهردگاری ئاسمانهکان و زهوی و ههموو ئهو شتانهی که له نێوانیاندایه، ئهگهر ئێوه دڵنیان و باوهڕتان ههیه
Ayah 7لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
هیچ خوایهك نی یه جگه لهو زاته، دهژێنێ و دهمرێنێت، پهروهردگاری ئێوهش و باوو باپیرانی دێرینیشتانه
Ayah 8بَلۡ هُمۡ فِي شَكࣲّ يَلۡعَبُونَ
لهگهڵ ئهم ههموو بهڵگه و نیشانه گهوره و گرنگانهدا، خوانهناسان له گومان و دوودڵیدا ڕۆچوون و سهرگهرمی گهمهو یارین
Ayah 9فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانࣲ مُّبِينࣲ
(ئهوانه ههروا بهسهریانهوه ناچێت) چاوهڕێی ڕۆژێك بکه که دوکهڵێکی ئاشکرا بهری ئاسمان دهگرێت
Ayah 10يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمࣱ
ههموو خهڵکی دادهگرێته، بۆیه به ترسهوه دهڵێن: ئهمه سزاو ئازارێکی به ئێشه (وا ڕووی تێ کردووین)
Ayah 11رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ
بهناچاری دان بهدهسهڵاتی خوادا دهنێن و دهڵێن: پهروهردگارا تۆ ئهم سزاو ئازارهمان له کۆڵ بکهرهوه، بێگومان ئێمه باوهڕدارین
Ayah 12أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولࣱ مُّبِينࣱ
(تازه بهسهرچوو!! کهی بێداربوونهوه و ئیمان هێنانی ناچاری سوودی ههیه بۆیان)، چۆن و لهکوێ ئامۆژگاری وهردهگرن، لهکاتێکدا پێغهمبهرێکی ئاشکرایان بۆ ڕهوانه کرابوو
Ayah 13ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمࣱ مَّجۡنُونٌ
پاشان پشتیان تێکرد و وتیان: فێرکراوێکی شێته
Ayah 14إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ
ئێمه چاك دهتانناسین، ههر کهمێك سزاو ئازارتان لێ دوور بخهنهوه، بێگومان دهچنهوه دۆخی جاران
Ayah 15يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ
ڕۆژێك دێت ههڵمهتی گهورهی خۆمان بۆ تاوانباران دهبهین و ئێمه بهدڵنیایی یهوه تۆڵهسێنهرین له ستهمکاران
Ayah 16۞وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولࣱ كَرِيمٌ
سوێند بهخوا بهڕاستی ئێمه پێش ئهمان قهوم و هۆزی فیرعهونمان تاقیکردهوه، پێغهمبهرێکی بهڕێز و میهرهبانیان بۆ هات
Ayah 17أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ
به فیرعهون و دارودهستهکهی وت: که بهندهکانی خوا به من بسپێرن، چونکه بهڕاستی من پێغهمبهرێکی ئهمین و دڵسۆزم بۆ ههمووتان
Ayah 18وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ
خۆشتان بهگهوره دامهنێن له بهرامبهر خوای بهرزو بهدهسهڵاتهوه، بێگومان من بهڵگه و نیشانهی گرنگ و بههێز و ئاشکرام هێناوه بۆتان
Ayah 19وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ
من پهنا دهگرم به پهروهردگاری خۆم، که پهروهردگاری ئێوهشه لهوهی که بهردبارانم بکهن
Ayah 20وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ
خۆ ئهگهر ههر باوهڕم پێ ناکهن وازم لێ بهێنن و کارتان بهمنهوه نهبێت
Ayah 21فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمࣱ مُّجۡرِمُونَ
بههۆی ئهوهی که وازیان لێ نههێنا، هاناو هاواری بردووه بۆ پهروهردگاری: پهروهردگارا، بهڕاستی ئهمانه کۆمهڵێکی تاوانبارن
Ayah 22فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
ئهوسا ئیتر خوا فهرمانی بۆ نارد که شهو ڕهوی بکه بهبهندهکانم و شار چۆڵ بکهن، بێگومان ئهوانه به دواتاندا دێن
Ayah 23وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندࣱ مُّغۡرَقُونَ
جاکه خۆت و ئیمانداران له دهریا پهڕینهوه دهریا بهجێ بهێڵه بهواڵا کراوی چونکه بهڕاستی ئهوانه سوپایهکی خنکێنراون تیایدا
Ayah 24كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ
ئهوانه چهندهها باخ و باخات و کانیاوی سازگاری زۆریان بهجێهێشت
Ayah 25وَزُرُوعࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ
چهندهها کێڵگه و بێستان و جێگه و ڕێگهی خۆشیان له دوا بهجێما
Ayah 26وَنَعۡمَةࣲ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ
جۆرهها نازو نیعمهتی تریش که ژیانیان به خۆشی تیایدا دهبرده سهر
Ayah 27كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ
ئا بهو شێوهیه لهوانمان سهندهوه و کردمانه میراتی خهڵکانێکی تر
Ayah 28فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ
جا نه ئاسمان بۆیان گریا و نه زهویش، ساته وهختێکیش مۆڵهتیان نهدرا
Ayah 29وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ
پاشان ئێمه نهوهی ئیسرائیلمان له سزای چهوسێنهرهوهی فیرعهون ڕزگارکرد
Ayah 30مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيࣰ ا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ
بهڵێ، لهدهست فیرعهون که زۆر خۆی بهگهوره دهزانی و بهتهواوی لهسنووری دهرچوو بوو
Ayah 31وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ
ئێمه ئهو کاته نهوهی ئیسرائیلمان ههڵبژارد له ڕووی ئاگایی و زانیاریهوه و ڕێزی ئهوانماندا بهسهر ههموو خهڵکی ئهو سهردهمهدا
Ayah 32وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤࣱ اْ مُّبِينٌ
ئێمه بهڵگه و نیشانهی ئاشکرای زۆرمان پێبهخشین و بهجۆرهها شێوهی ئاشکراو ڕوون تاقیمانکردنهوه
Ayah 33إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ
بهڕاستی ئهوانه (بت پهرستان) دهڵێن
Ayah 34إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ
ژیانمان تهنها یهك جاره و زیندوو ناکرێینهوه
Ayah 35فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
ئهگهر زیندوووبوونهوه حهقیقهته، باو و باپیرانمان که مردوون بیانهێننهوه ئهگهر ئێوه ڕاست دهکهن؟
Ayah 36أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعࣲ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ
ئایا ئهمانه چاکترن یان قهومی _تبع_ (که قهومێکی دهسهڵاتدار بوون له پێش ئیسلامدا، قوڕهیش دهنگوباسی ئازایهتیانی بیستبوو)، ههروهها ئهوانهی پێشیان، ئێمه ههموانیانمان لهناوبرد، بهڕاستی ههرههموویان تاوانبار بوون
Ayah 37وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ
خۆ ئێمه ئاسمانهکان و زهوی و ئهو شتانهی نێوانیانمان بهگاڵته و بێ هووده دروست نهکردووه
Ayah 38مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
(بهڵکو ههمووی) لهسهر بنچینهی حهق و ڕاستی نهبێت دروستمان نهکردوون، بهڵام زۆربهیان لهم ڕاستیه نازانن
Ayah 39إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ
بێگومان دوارۆژ که ڕۆژی جیاکردنهوهیه، وادهی ههمووانیانه سهرجهم
Ayah 40يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلࣰ ى شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
ڕۆژێکه هیچ گهورهیهك فریای بچوکی خۆی ناکهوێت و هیچیشیان پشتگیری ناکرێن لهلایهن کهسێکهوه
Ayah 41إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
مهگهر کهسێك بهزهیی خوا گرتبێتیهوه به ڕاستی تهنها ئهو خوایه باڵادهست و میهرهبانه
Ayah 42إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ
بهڕاستی درهختی ژهقنهبووت (درهختێکه له ناخی دۆزهخدا، لهناو ئاگردا، خوای بهدهسهڵات ڕوواندوویهتی و لق و پهلکهکانی به ناویدا بڵاو بۆتهوه)
Ayah 43طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ
بهرو بوومهکهی خۆراکی تاوانبارانه
Ayah 44كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ
ههروهك کانزای تواوه لهناو ورگ و ڕیخۆڵهکاندا دهکوڵێت
Ayah 45كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ
وهك کوڵانی ئاوی یهکجار گهرم
Ayah 46خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ
فهرمان دهدرێت: ئهو تاوانباره بگرن و بهرزی بکهنهوه بهسهر ناوهڕاستی دۆزهخداو بهری بدهنهوه
Ayah 47ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ
لهوهودوا ئاگرو ئاوی زۆر لهکوڵ بکهن بهسهریدا
Ayah 48ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ
ئهوسا پێی دهوترێت: دهبچێژه بێگومان تۆ زۆر خۆتت بهشت دهزانی و خۆشت زۆر بهماقووڵ دهخسته بهرچاو
Ayah 49إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ
بهڕاستی ئا ئهمه ئهو دۆزهخهیه کاتی خۆی گومانتان لێی ههبوو، مووجادهلهتان لهسهری دهکرد
Ayah 50إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينࣲ
(لهولاشهوه له بهههشدا له سایهی میهرهبانی پهروهردگارا): بهڕاستی ئهوانهی که پارێزگارو دیندارن، له جێگه و شوێنێکی زۆر ئارامدا ژیان دهبهنه سهر
Ayah 51فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ
له باخچه و باخهکانی بهههشتدا، له پاڵ کارێز و کانی و تاڤگهکاندا دهژین (ههمیشه له سهیران و خۆشیدان)
Ayah 52يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ
دهپۆشن له ئاوریشمی تهنك و ئهستوور، لهو کاتهدا، خۆشهویستان بهرامبهر یهك دادهنیشن و (بهڕووی خۆشهوه بۆ یهکتر دهڕوانن و گفتوگۆی خۆش و بهتام دهکهن)
Ayah 53كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ
ههروهها حوری چاوگهش و گوڵئهنداممان کردووه به هاوسهریان
Ayah 54يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ
بانگ دهکهن تیایدا بۆ ههموو جۆره میوهیهك، بێ ئهوهی بترسن له تهواو بوون و، نهخۆش کهوتن و لهبهرچاو کهوتن
Ayah 55لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ
له ههمووی خۆشتر ئهوهیه که ههرگیز تاڵی مردن ناچێژن تیایدا جگه لهو مردنهی یهکهمجار و پهروهردگاریان له سزای دۆزهخیش به دووری گرتوون و پاڕاستوونی
Ayah 56فَضۡلࣰ ا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
جا ئهمه ڕێزو فهزڵێکی تایبهتیه لهلایهن پهروهردگاری تووه ئهی پێغهمبهر صلی الله علیه وسلم، ئهی ئیماندار، بهڕاستی تهنها ئهوهیه سهرکهوتنی گهورهو بێ سنوور
Ayah 57فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
ئهی پێغهمبهر صلی الله علیه وسلم، کهواته بۆیه بهزمانی تۆ ئهم قورئانهمان بهڕوونی و ئاسانی ڕهوانهکردووه، بۆ ئهوهی یاداوهری و ئامۆژگاری وهربگرن و دابچڵهکێن
Ayah 58فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ
کهواته تۆ ئیتر چاوهڕێی پێش هاتنی بهڵێنهکانی ئێمه بکه له دنیا و قیامهتدا، چونکه بێگومان ئهوانیش چاوهڕێن
Ayah 59