Surah Al-Fajr — The Dawn
Surah Al-Fajr (The Dawn) is chapter 89 of the Quran, with 30 verses. This page presents the Arabic text with a Kurdish translation, verse by verse.
وَٱلۡفَجۡرِ
سوێند به بهرهبهیان
Ayah 1وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ
سوێندم بهو شهوانهی که ده شهون (ههندێک دهڵێن ده شهوی کۆتایی ڕهمهزانه، ههندێکیش دهڵێن ده شهوی سهرهتای مانگی ذی الحجهیه که کاتی ئهنجامدانی حهجه، ههردوو بۆنهکهش پیرۆزن)
Ayah 2وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
سوێند به ئهو شتانه که جووتن، ههروهها سوێند به ههموو ئهو شتانهی که تاکن (یاخود سوێند به شهوه جووت و شهوه تاکهکان)
Ayah 3وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ
به ههموو شهوێک کاتێک تێدهپهڕێت (له سهرهنجامی سوڕانهوهی زهوی بهدهوری خۆیدا)
Ayah 4هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ
ئایا لهو شتانهدا سوێندی شایسته نییه بۆ کهسێك خاوهنی عهقڵ و بیروهۆش بێت؟
Ayah 5أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
ئایا نهتزانیووه پهروهردگاری تۆ چی کرد به هۆزی عاد
Ayah 6إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
که ئهویش هۆزی (ارم) و خاوهنی پایهی بهرزو کۆڵهکه و نیرگهی درێژ بوون (قهومی عاد له شاری ئیرهم که باڵابهرزو تێکسمڕاو بوون، خانووبهره و کۆشک و تهلاری گهوره و بهرزیان دروست دهکرد)
Ayah 7ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ
له سهردهمی ئهواندا له هیچ شار و شوێنێکدا، کۆشك و تهلاری وهک ئهوهی ئهوان دروست نهکراوه
Ayah 8وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
ئایا نهتزانیووه قهومی ثمودیش خوا چی لێکردن، ئهوانهی له دۆڵ و شیوهکانهوه بهردیان دهتاشی و دهیانگواستهوه بۆ ناو قهدی چیاکان و لهوێ خانوویان دروست دهکرد؟
Ayah 9وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ
ههروهها فیرعهونی خاوهن ئههرامهکان، (چ کۆشک و بینایهکی مهحکهمیان وهکو مێخ دادهکوتی به زهویدا)
Ayah 10ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
ئهوانهی که ستهمیان بهرپاکرد له وڵاتداو خهڵکیان دهچهوسانهوه
Ayah 11فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ
جا خراپه و تاوان و گوناهی زۆریان ئهنجامدهدا
Ayah 12فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
(دوای ماوهیهکی دیاریکراو) پهروهردگاری تۆ سزاو خهشـم و قینی خۆی ڕژاند بهسهریاندا و تهفرو تونای کردن
Ayah 13إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
بهڕاستی پهروهردگاری تۆ ههمیشه و بهردهوام ئامادهیه که تۆڵه له ستهمکاران بسێنێت
Ayah 14فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ
جا کاتێک ئادهمیزاد لهلایهن پهروهردگاریهوه تاقی دهکرێتهوه، زێزی لێ دهنێت و نازو نیعمهتی بهسهردا دهڕێژێت، دهڵێت: (به خوا وا دیاره) پهروهردگارم خۆشی دهوێم ڕێزم ههیه لای
Ayah 15وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ
بهڵام کاتێک تاقی دهکاتهوه و ڕزق و ڕۆزی کهمی پێدهبهخشێت و لێی دهگرێتهوه دهڵێت: وا دیاره پهروهردگارم منی خۆش ناوێت و ڕقی لێمه و ڕیسوای کردووم
Ayah 16كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ
نهخێر ئهو شتانه، هیچی وا نیه، (نهبهخشین مانی ڕێز و قهدره، نهلێگرتنهوه مانای بێ ڕێزی و بێ قهدرییه، بهڵکو ئێوه (سهرهڕای ئهو بیرو بۆچوونه چهوتانهتان) ڕێزی ههتیو ناگرن ونازی پێنادهن
Ayah 17وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
هانی یهکتر نادهن بۆ ئهوهی خۆراک ببهخشن بهههژار و نهداران
Ayah 18وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا
میڕاتی دهخۆن و ههمووی دهماشنهوه (حهق خزمان و نهدارانی لێ نادهن)
Ayah 19وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا
ماڵ و سامان و دارایشتان زۆر خۆشدهوێت (رهچاوی حهڵاڵ و حهرام ناکهن)
Ayah 20كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا
نهخێر، (ههر ئاوا بۆتان نالوێت)، کاتێك دێت که زهوی ورد و خاش دهکرێت و لهناکاو دهدرێت بهیهکدا
Ayah 21وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا
پهروهردگارت دێت و فریشتهکانیش پۆل پۆل (هاتنی پهروهردگاری مهزن خۆی نهبێت کهس نازانێت چۆنه)
Ayah 22وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
ئهو ڕۆژه دۆزهخ دههێنرێت و نیشان دهدرێت، جا ئهو ڕۆژه (ئادهمیزادی بێ باوهڕ) دهزانێت چ پهندێکی بهسهر خۆی هێناوه، بهڵام تازه بهخۆدا هاتنهوه و پهشیمانی هیچ سوودێکی نیه و دادی نادات؟
Ayah 23يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
(ئهوسا به کهساسی و ههناسهی ساردهوه) دهڵێت: خۆزگه بۆ ئهم ژیانهم دهست پێشخهریم بکردایه
Ayah 24فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ
جا ئیتر ئهو ڕۆژه کهس وهک خوا بهخشم و قین نیه له بێ باوهڕان، لهبهرئهوه سزایهکیان دهدات که کهس ناتوانێت سزای لهو چهشنه بدات
Ayah 25وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ
کهسیش وهک ئهو زاته (بێ باوهڕان) نابهستێتهوه و بهندیان ناکات
Ayah 26يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
(شایانی باسه به ئیماندارای سهرفراز له سهرهمهرگدا دهوترێت) ئهی خاوهنی دڵ و دهروونی پڕ له ئارامی (ئهی ئادهمیزادی ژیر و هۆشمهند که له تهمهنی کۆتای دنیادا پهروهردگارت ناسی و بهجوانی دهتپهرست)
Ayah 27ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ
بگهڕێرهوه بۆ لای پهروهردگارت که تۆ لهو ڕازیت و ئهویش له تۆ ڕازیه
Ayah 28فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي
ده بچۆره ڕیزی بهنده چاکه نازدار و بهڕێزهکانمهوه
Ayah 29وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
بچۆره بهههشته خۆشه ڕازاوهکهمهوه
Ayah 30