Surah Al-Jumu'a — Friday
Surah Al-Jumu'a (Friday) is chapter 62 of the Quran, with 11 verses. This page presents the Arabic text with a Twi translation, verse by verse.
يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ ٱلۡمَلِكِ ٱلۡقُدُّوسِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ
Adeε a εwͻ soro ne adeε a εwͻ asaase so nyinaa bͻ Ɔhene, Kronkron, Otumfoͻ, Nyansafoͻ Nyankopͻn no abodin
Ayah 1هُوَ ٱلَّذِي بَعَثَ فِي ٱلۡأُمِّيِّـۧنَ رَسُولࣰ ا مِّنۡهُمۡ يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمۡ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحِكۡمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبۡلُ لَفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينࣲ
Ɔno na W’ayi Ɔsomafoͻ afri fratamfoͻ no mu a ͻrekenkan Nensεm no kyerε wͻn, na ͻrete wͻn ho (fri abosomsom fii ho), εna ͻrekyerε wͻn (Qur’aan) Nwoma no ne Nyansa no, εwom sε kane no na anka wͻn wͻ ͻyera pefee mu deε
Ayah 2وَءَاخَرِينَ مِنۡهُمۡ لَمَّا يَلۡحَقُواْ بِهِمۡۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
(Wasan nso asoma no ama) wͻn mu wᴐn a wͻ’nnya mεkaa wͻn ho. Ɔne Otumfoͻ no a Otumi ade nyinaa yε, Onyansafoͻ no
Ayah 3ذَٰلِكَ فَضۡلُ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ
Woi yε Nyankopͻn adom, Ɔdema obi a Ɔpε. Nyankopͻn na Adom kεseε no yε Nedea
Ayah 4مَثَلُ ٱلَّذِينَ حُمِّلُواْ ٱلتَّوۡرَىٰةَ ثُمَّ لَمۡ يَحۡمِلُوهَا كَمَثَلِ ٱلۡحِمَارِ يَحۡمِلُ أَسۡفَارَۢاۚ بِئۡسَ مَثَلُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Wͻn a yεde Tora hyεε wͻn nsa na wͻ’amfa anyε adwuma no, wͻn mfatoho tesε afunumu a ͻso nkrataa. Mfatoho bͻne paa na εwͻ hͻ ma amanfoͻ no a wͻ’fa Nyankopͻn nsεm no atorᴐsԑm. Nyankopͻn deε Ɔnkyerε abͻnefoͻ no kwan
Ayah 5قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ هَادُوٓاْ إِن زَعَمۡتُمۡ أَنَّكُمۡ أَوۡلِيَآءُ لِلَّهِ مِن دُونِ ٱلنَّاسِ فَتَمَنَّوُاْ ٱلۡمَوۡتَ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
(Nkͻmhyεni), ka sε: “Mo Yudafoͻ, sε moadwen yε mo sε monko ara ne Nyankopͻn adͻfo, na nnipa a aka no deε wͻ’nka ho a, εneε moma mokͻn nͻ owuo, sε moyε nokwafoͻ ampa a
Ayah 6وَلَا يَتَمَنَّوۡنَهُۥٓ أَبَدَۢا بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡۚ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلظَّٰلِمِينَ
Nanso wͻn kͻn nnͻ (owuo) da, εnam dwuma a wͻnsa adi ato wͻn anim no ho nti. Nyankopͻn deε Onim abͻnefoͻ no
Ayah 7قُلۡ إِنَّ ٱلۡمَوۡتَ ٱلَّذِي تَفِرُّونَ مِنۡهُ فَإِنَّهُۥ مُلَٰقِيكُمۡۖ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
(Nkͻmhyεni), ka sε: “Nokorε sε, owuo no a moredwane no no, ampa sε ͻbehyia mo, na afei moasan akͻ Kokoa mu ne Badwa mu Nimdefoͻ no hͻ, na afei W’abͻ mo dwuma a modiiε no (nyinaa) ho amaneε
Ayah 8يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَوٰةِ مِن يَوۡمِ ٱلۡجُمُعَةِ فَٱسۡعَوۡاْ إِلَىٰ ذِكۡرِ ٱللَّهِ وَذَرُواْ ٱلۡبَيۡعَۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرࣱ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
Mo a moagye adie, sε yεyε Azaan dema Efiada Nyame frε no a, monyε no ntεm nkͻkaekae Nyankopͻn, na monyae adwadie no. Woi na εyε papa ma mo, sε anka monim a
Ayah 9فَإِذَا قُضِيَتِ ٱلصَّلَوٰةُ فَٱنتَشِرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَٱبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرࣰ ا لَّعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
Nasε mowie Nyamefrε no a, monhwete wͻ asaase no so na monkͻhwehwε Nyankopͻn adom no; na monkae Nyankopͻn pii sεdeε mobedi nkonim
Ayah 10وَإِذَا رَأَوۡاْ تِجَٰرَةً أَوۡ لَهۡوًا ٱنفَضُّوٓاْ إِلَيۡهَا وَتَرَكُوكَ قَآئِمࣰ اۚ قُلۡ مَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرࣱ مِّنَ ٱللَّهۡوِ وَمِنَ ٱلتِّجَٰرَةِۚ وَٱللَّهُ خَيۡرُ ٱلرَّٰزِقِينَ
Nanso sε wͻ’hunu adwadideε, anaa anigyesεm bi a, na wͻ’akyere akͻgu so, na wͻ’agya wo hͻ ama wogyina hͻ. Ka sε: “Deε εwͻ Nyankopͻn hͻ no yε kyεn anigyesεm ne adwadie no. Onyankopͻn na Ɔkyε akyεdeε pa paa, anaa Ͻbᴐ nnipa akᴐnhoma pa
Ayah 11