Surah At-Tur — The Mount
Surah At-Tur (The Mount) is chapter 52 of the Quran, with 49 verses. This page presents the Arabic text with a Twi translation, verse by verse.
وَٱلطُّورِ
Mede Bepͻ Tuur (a Mene Mose kasaa wͻ soͻ)
Ayah 1وَكِتَٰبࣲ مَّسۡطُورࣲ
Ne Nwoma a yatwerε
Ayah 2فِي رَقࣲّ مَّنشُورࣲ
Wͻ aboa nwoma a yatrε mu soͻ
Ayah 3وَٱلۡبَيۡتِ ٱلۡمَعۡمُورِ
Ne Efie no a ( Soro abͻfoͻ) twa ho hyia
Ayah 4وَٱلسَّقۡفِ ٱلۡمَرۡفُوعِ
Ne (ͻsoro) nkurusoͻ a yapagya
Ayah 5وَٱلۡبَحۡرِ ٱلۡمَسۡجُورِ
Ne ͻpo a nsuo ayiri ayε mma (anaasε ͻpo a egya bεtͻ mu wͻ Atemmuda) no di nse sε
Ayah 6إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعࣱ
“Nokorε, wo Wura Nyankopͻn asotwee no besi ampa
Ayah 7مَّا لَهُۥ مِن دَافِعࣲ
Na enni obia obetumi asi ano kwan
Ayah 8يَوۡمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوۡرࣰ ا
Ɛda a ͻsoro bεwoso nwosoeε paa no
Ayah 9وَتَسِيرُ ٱلۡجِبَالُ سَيۡرࣰ ا
Na mmepͻ betutu afri hͻ tutu paa no
Ayah 10فَوَيۡلࣱ يَوۡمَئِذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِينَ
Saa Da no due nka wͻn a wͻ’faa nokorε no atorᴐsԑm no
Ayah 11ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي خَوۡضࣲ يَلۡعَبُونَ
Wͻn a wͻ’de ahuhudeε na εgye wͻn ani no
Ayah 12يَوۡمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا
Ɛda no a yεbepia wͻn wͻ ͻhyε so akͻ Amanehunu gya no mu no
Ayah 13هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ
(Yε’bεka akyerε wͻn sε): “Ogya no a na moka sε εyε nkontompo no nie
Ayah 14أَفَسِحۡرٌ هَٰذَآ أَمۡ أَنتُمۡ لَا تُبۡصِرُونَ
Woi yε nkonyaa anaa naadaasεm, anaasε monhunu?”
Ayah 15ٱصۡلَوۡهَا فَٱصۡبِرُوٓاْ أَوۡ لَا تَصۡبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡكُمۡۖ إِنَّمَا تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Monhye wͻ mu; sε mosi aboterε o, sε monsi aboterε o, εyε asεm korͻ mamo. Dwuma a modiiε no ara ho akatua na yεde tua moka
Ayah 16إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَنَعِيمࣲ
Nokorε sε Nyamesurofoͻ no benya Aheman ne anigyeε
Ayah 17فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ وَوَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ
Wͻ’bεgye wͻn ani wͻ deε wͻn Wura Nyankopͻn de ama wͻn no ho; (efrisε) wͻn Wura ayi wͻn afri Amane hunu gya asotwee no mu
Ayah 18كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
“Monfa anigyeε nnidi na monom wͻ dwuma (pa) a modiiε no ho”
Ayah 19مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّصۡفُوفَةࣲۖ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ
Wͻ’bεgyegye adamu wᴐ ahennwa a yahyehyε no santen so; na yεde ‘Huur’ (ͻsoro aheman mu mmaa no a) wͻn ani mma akεse-akεse fεfεεfε bεka wͻn ho
Ayah 20وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَٱتَّبَعَتۡهُمۡ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلۡحَقۡنَا بِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَمَآ أَلَتۡنَٰهُم مِّنۡ عَمَلِهِم مِّن شَيۡءࣲۚ كُلُّ ٱمۡرِيِٕۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينࣱ
Wͻn a wͻ’agye adie na wͻn mma dii wͻn akyi wͻ gyidie mu no, Yε’de wͻn mma no bεka wͻn ho; na Yε’nte hwee mfri wͻn dwumadie akatua no so. Yε’de onipa biara kraa asi awowa ama dwuma a nensa diiε
Ayah 21وَأَمۡدَدۡنَٰهُم بِفَٰكِهَةࣲ وَلَحۡمࣲ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ
Yε’bεma nnuaba ne εnam, emu deε εyε wͻn akͻnnͻ biara abu wͻn so
Ayah 22يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأۡسࣰ ا لَّا لَغۡوࣱ فِيهَا وَلَا تَأۡثِيمࣱ
Nkuruwa (a nsa pa) a εmma ahuhusεm anaa εmfa bͻne mma befri woi hͻ akͻ woi hͻ
Ayah 23۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ غِلۡمَانࣱ لَّهُمۡ كَأَنَّهُمۡ لُؤۡلُؤࣱ مَّكۡنُونࣱ
Mmeranteε asomfoͻ a wͻ’yε wͻn dea, wͻ’te sε nhwene pa a yε’de asie, betwa wͻn ho ahyia (asom wͻn)
Ayah 24وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
Wͻ’bεdane wͻn ho de wͻn anim ahwε wͻn ho anim abisa
Ayah 25قَالُوٓاْ إِنَّا كُنَّا قَبۡلُ فِيٓ أَهۡلِنَا مُشۡفِقِينَ
Wͻ’bεka sε: “Kane a na yε’wͻ y’abusuafoͻ mu no (nyinaa) na yesuro (Nyankopͻn abufuo ne N’asotwee no)
Ayah 26فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ
Enti Nyankopͻn adom yεn, εna W’ayi yεn afri (Amanehunu gya) mframa hyehyeε no mu
Ayah 27إِنَّا كُنَّا مِن قَبۡلُ نَدۡعُوهُۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡبَرُّ ٱلرَّحِيمُ
Nokorε sε, kanee no yesu frεε no. Nokorε sε Ͻyε Otumfoͻ a Ɔwͻ ayεmyε, Ɔne Mmͻborͻhunufoͻ Hene no
Ayah 28فَذَكِّرۡ فَمَآ أَنتَ بِنِعۡمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنࣲ وَلَا مَجۡنُونٍ
Enti (Nkͻmhyεni), wodeε tu (amanfoͻ no) fo; na wo Wura Nyankopͻn adom ho nti no wonnyε pε-adeε-hununi anaa ͻbͻdamfoͻ
Ayah 29أَمۡ يَقُولُونَ شَاعِرࣱ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيۡبَ ٱلۡمَنُونِ
Anaasε wͻ’ka sε (Nkͻmhyεni) yε ͻdwomtoni, enti montwεn no wͻ mmusuo berε bi mu
Ayah 30قُلۡ تَرَبَّصُواْ فَإِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُتَرَبِّصِينَ
(Nkͻmhyεni), ka sε: “Montwεn, na menso meka mo ne wͻn a wͻ’retwεn no ho“
Ayah 31أَمۡ تَأۡمُرُهُمۡ أَحۡلَٰمُهُم بِهَٰذَآۚ أَمۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ
Anaasε wͻn adwen na εhyε wͻn saa, anaasε wͻ’yε nnipa a wͻ’te atua
Ayah 32أَمۡ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥۚ بَل لَّا يُؤۡمِنُونَ
Anaasε wͻ’ka sε, (Nkͻmhyεni) no ara na abͻ netrim (atwerε Qur’aan no)? Daabi, gye na wͻ’nnye nnie
Ayah 33فَلۡيَأۡتُواْ بِحَدِيثࣲ مِّثۡلِهِۦٓ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ
Ɛneε wͻ’mfa asεm bi a εte saa mmra sε wͻ’yε nokwafoͻ ampa a
Ayah 34أَمۡ خُلِقُواْ مِنۡ غَيۡرِ شَيۡءٍ أَمۡ هُمُ ٱلۡخَٰلِقُونَ
Anaasε εnyε biribi mu na yεbͻͻ wͻn fire? Anaasε wͻn ara ne Ɔbͻͻ adeε no
Ayah 35أَمۡ خَلَقُواْ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ
Anaasε wͻn na wͻ’bͻͻ soro ne asaase? Daabi, gye na wͻ’nnye nnie
Ayah 36أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمۡ هُمُ ٱلۡمُصَۜيۡطِرُونَ
Anaasε wo Wura Nyankopͻn akoradeε no wͻ wͻn hͻ? Anaasε wͻn wͻ so tumi
Ayah 37أَمۡ لَهُمۡ سُلَّمࣱ يَسۡتَمِعُونَ فِيهِۖ فَلۡيَأۡتِ مُسۡتَمِعُهُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينٍ
Anaasε wͻn wͻ atwedeε (a wͻ’de foro kͻ soro) kotie (Soro abͻfoͻ no, ne deε εrekͻso wͻhͻ)? Ɛneε wͻn atiefoͻ no mfa wͻn nyinasoͻ pefee mmra
Ayah 38أَمۡ لَهُ ٱلۡبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلۡبَنُونَ
Anaasε (Nyankopͻn) wͻ mma mmaa εna monso mowͻ mma mmarima
Ayah 39أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ
Anaasε (Nkͻmhyεni) wobisa wͻn akatua εna εka no mu ayε duduudu ama wͻn
Ayah 40أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ
Anaasε Asumade (anaasε) Ahuntasεm no wͻ wͻn hͻ na wͻ’twerε to hͻ
Ayah 41أَمۡ يُرِيدُونَ كَيۡدࣰ اۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ هُمُ ٱلۡمَكِيدُونَ
Anaasε wͻ’pε sε wͻ’bͻ pͻ (bͻne) bi (tia Nkͻmhyεni)? Ɛneε wͻn a wͻ’nnye nnie no ara na wͻ’bεtͻ fidie no mu
Ayah 42أَمۡ لَهُمۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
Anaasε wͻn wͻ awurade foforͻ bi ka Nyankopͻn ho? Kronkron Hene ne Nyankopͻn, Ɔkorͻn kyεn deε wͻ’de bata Neho no
Ayah 43وَإِن يَرَوۡاْ كِسۡفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطࣰ ا يَقُولُواْ سَحَابࣱ مَّرۡكُومࣱ
Sε wͻ’rehunu ͻsoro no fa bi sε εrete ahweε a, anka wͻ’bεka sε: “Mununkum a ano aboa’’
Ayah 44فَذَرۡهُمۡ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي فِيهِ يُصۡعَقُونَ
Enti (Nkͻmhyεni), wodeε gyae wͻn kosi sε wͻ’behyia wͻn Da no a (ehu ne suro) bεma wͻn atwitwa ahwe ama adeε atͻ wͻn soͻ no
Ayah 45يَوۡمَ لَا يُغۡنِي عَنۡهُمۡ كَيۡدُهُمۡ شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
Ɛda no a wͻn pͻ a wͻ’bͻeε no ho mma mfasoͻ biara mma wͻn, na obiara mmoa wͻn no
Ayah 46وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابࣰ ا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
Nokorε sε wͻn a wͻ’di bͻne no san wͻ asotwee foforͻ (wͻ wiase ha); nanso nnipa pii nnim
Ayah 47وَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعۡيُنِنَاۖ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ
Enti (Nkͻmhyεni), wodeε si aboterε fama wo Wura Nyankopͻn atemmuo no, na nokorε sε wo wͻ Y’ani so (anaasε Yehu wo anaa Yε’bͻ woho ban); na bͻ wo Wura Nyankopͻn abodin wͻ εberε a wobεsͻre (afri nna mu)
Ayah 48وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَإِدۡبَٰرَ ٱلنُّجُومِ
Na fa anadwo no mu bi nso bͻ no abodin, na εberε a nsoromma bεkͻ akͻtͻ no nso (bͻ no abodin)
Ayah 49