Surah Nooh — Noah
Surah Nooh (Noah) is chapter 71 of the Quran, with 28 verses. This page presents the Arabic text with a Twi translation, verse by verse.
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمࣱ
Nokorε sε Yε’somaa Noa maa no kͻͻ nenkorͻfoͻ hͻ. (Yε’ka kyerεε no) sε: “Bͻ wo nkorͻfoͻ no kͻkͻ ansa na asotwee yaaya no aba wͻn so
Ayah 1قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرࣱ مُّبِينٌ
(Noa) kaa sε: ”Menkorͻfoͻ meyε kͻkͻbͻni pefee ma mo
Ayah 2أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ
Sε: “Monsom Nyankopͻn na monsuro no, na monyε sotie ma me
Ayah 3يَغۡفِرۡ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرۡكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلࣲ مُّسَمًّىۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
(Sε moyε saa a) Ɔde mobͻne no mu bi bεkyε mo, na W’ama mo εberε akosi εberε a yahyε ato hͻ no. Nokorε sε Onyankopͻn berε no so a, yenntu nnhyε da, sε anka monim a
Ayah 4قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلࣰ ا وَنَهَارࣰ ا
(Noa) kaa sε: ”Me Wura (Nyankopͻn) m’afrε me nkorͻfoͻ no anadwo ne adekyeε mu
Ayah 5فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيٓ إِلَّا فِرَارࣰ ا
Nanso mefrε no nnyε nkͻsoͻ biara mma wͻn, na mmom dwanee na wͻ’redwanee
Ayah 6وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوۡتُهُمۡ لِتَغۡفِرَ لَهُمۡ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَٱسۡتَغۡشَوۡاْ ثِيَابَهُمۡ وَأَصَرُّواْ وَٱسۡتَكۡبَرُواْ ٱسۡتِكۡبَارࣰ ا
Ԑberε biara a mεfrε wͻn sεdeε Wode wͻn bͻne bεkyε wͻn no, wͻ’de wͻn nsa teaa sisi wͻn aso, de wͻn ntoma katakata wͻn ho, na wͻ’tͻ kͻ (bͻne) so, na wͻ’yε akεsesεm yε ahomasoͻ papaapa
Ayah 7ثُمَّ إِنِّي دَعَوۡتُهُمۡ جِهَارࣰ ا
Afei m’atea mu afrε wͻn pefee mu
Ayah 8ثُمَّ إِنِّيٓ أَعۡلَنتُ لَهُمۡ وَأَسۡرَرۡتُ لَهُمۡ إِسۡرَارࣰ ا
M’asan akasa akyerε wͻn wͻ badwa mu, asan akasa akyerε wͻn wͻ kokoa mu
Ayah 9فَقُلۡتُ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارࣰ ا
M’aka akyerε wͻn sε: “Monsrε mo Wura Nyankopͻn hͻ bͻnefakyε; nokorε sε, Ɔne Bͻnefakyε Hene
Ayah 10يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارࣰ ا
Ɔbεma nsuo atͻ fri soro ama no abu mo so
Ayah 11وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلࣲ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّٰتࣲ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَٰرࣰ ا
Na W’ama mo ahonyadeε (anaa sika) ne mma pii, na W’ama mo anya mfuo, na W’ama mo nsubͻnten
Ayah 12مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارࣰ ا
Ɛdeεn na εha mo a enti monhwehwε nkͻsoͻ ne kεseyε wͻ Nyankopͻn hͻ
Ayah 13وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا
Ampa sε Ɔnam akwan hodoͻ so na abͻ mo
Ayah 14أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتࣲ طِبَاقࣰ ا
Monhunuu sεdeε Nyankopͻn asi abͻ ͻsoro nson a, εtoatoa soͻ
Ayah 15وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورࣰ ا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجࣰ ا
Ɛna W’ayε bosome no nhyerεnee wͻ mu, εna W’ayε awia no nso kanea
Ayah 16وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتࣰ ا
Nyankopͻn na W’ama mo afifi mfifiriε pa wͻ asaase no soͻ
Ayah 17ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجࣰ ا
Afei Ɔbεma mo asan akͻ asaase no mu, na W’ama mo apue pue paa (wͻ Atemmuda)
Ayah 18وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطࣰ ا
Nyankopͻn na W’ayε asaase de asε hͻ atrε mu ama mo
Ayah 19لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلࣰ ا فِجَاجࣰ ا
Sεdeε mobεnante emu akwan a, εtrε no soͻ
Ayah 20قَالَ نُوحࣱ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارࣰ ا
Noa kaa sε: “Me Wura Nyankopͻn, nokorε sε, wͻ’ate me so atua, na wͻ’di obi a n’agyapadeε ne ne mma mmfa nkͻsopa bi mma no, gyesε berεguo no akyi
Ayah 21وَمَكَرُواْ مَكۡرࣰ ا كُبَّارࣰ ا
Na wͻn abͻ pͻ kεseε bi paa
Ayah 22وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدࣰّ ا وَلَا سُوَاعࣰ ا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرࣰ ا
Wͻ’ka sε: “Monhwε na moanyae mo anyame no (som); Monhwε na monnyae ‘Wadda’ anaa ‘Suwaa-a’ anaa ‘Yaguusa’ εne ‘Ya’uuqa’ εne ‘Nasra’ (som da)
Ayah 23وَقَدۡ أَضَلُّواْ كَثِيرࣰ اۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلࣰ ا
Nokorε sε, wͻn ayera nnipa pii; na abͻneεfoͻ no deε (Awurade), εmma wͻn nnya nkͻsoͻ biara, na mmom ma wͻ’nyera anna ma wͻnsopa
Ayah 24مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارࣰ ا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارࣰ ا
Wͻn bͻne nti nsuo faa wͻn na wͻ’bεsan nso akͻ Amanehunu gyem, na wͻ’nnya ͻboafoͻ wͻ Nyankopͻn akyi
Ayah 25وَقَالَ نُوحࣱ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ دَيَّارًا
Noa kaa sε: “Me Wura Nyankopͻn, ennya boniayεfoͻ no mu biara wͻ asaase no so
Ayah 26إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرࣰ ا كَفَّارࣰ ا
Efrisε, sε Wogyae wͻn a, wͻ’bεyera Wonkoa no; na abͻnefoͻ boniayεfoͻ nko ara na wͻ’bεwo wͻn
Ayah 27رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنࣰ ا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا
Me Wura Nyankopͻn, fa mene m’awofoͻ ne obiara a, ͻde gyidie bewura me fie ha, ne agyidiefoͻ mmarima ne agyidiefoͻ mmaa bͻne kyε yεn. Na abͻnefoͻ no deε εmma wͻ’nnya nkͻsoͻ, na mmom ma wͻ’nsopa
Ayah 28