Surah An-Naba — The Announcement

Surah An-Naba (The Announcement) is chapter 78 of the Quran, with 40 verses. This page presents the Arabic text with a Twi translation, verse by verse.

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

Ɛfa εdeεn ho na wͻ’rebisa wͻn ho wͻn ho no

Ayah 1

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ

Ɛfa Amanebͻ (anaasε Asεm) kεseε no ho asεm no anaa

Ayah 2

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ

Ɛno na wͻ’regye ho akyinnyeε no

Ayah 3

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

Nokorε sε wͻ’behunu

Ayah 4

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

Nokorε bio sε wͻ’behunu

Ayah 5

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا

Yεnfaa asaase nsεε hͻ ntrεε mu

Ayah 6

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا

Ɛna Y’ayε mmepͻ tesε epie de atintim soͻ

Ayah 7

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا

Ɛna Y’abͻ mo mmienu mmienu (onini ne ͻbedeε)

Ayah 8

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا

Ɛna Y’ayε monna no ahomegyeε (berε paa)

Ayah 9

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا

Ɛna Y’ayε anadwo (sε) akatasoͻ (ama mo)

Ayah 10

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا

Ɛna Y’ayε adekyeε no (εberε a mode) hwehwε akͻnhoma

Ayah 11

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا

Ɛna Y’asi ͻsoro nson a εyε den papaapa wͻ mo apampamu

Ayah 12

وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا

Ɛna Y’ayε kanea a εhyerεn papaapa wͻ mu

Ayah 13

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا

Ɛna Ye’siane nsuo firi mununkum no mu ma no bu soͻ

Ayah 14

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا

Sεdeε Yε’de bεma nnuaba ne mfudeε afifire

Ayah 15

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا

Na turo mu nneεma nso bεka abͻmu yuu

Ayah 16

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا

Nokorε sε Asenni Da no yε εberε a y’ahyε ato hͻ

Ayah 17

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا

Ɛda a yε’bεbͻ Totorobεnto no mu no, mobεba no akuo-akuo

Ayah 18

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا

Na ͻsoro bebue na ayε apono

Ayah 19

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا

Mmepͻ nso betutu afri hͻ na (asaase so) ayε sε kum-aforͻteε

Ayah 20

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا

Nokorε sε, Amanehunu gya no tε baabi retwεn

Ayah 21

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا

Ɛhͻ ne abͻneεfoͻ no nnkyi

Ayah 22

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا

Wͻ’bεtena mu mfi tenten

Ayah 23

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا

Wͻ’nnya nnyunu wͻ hͻ, na wͻ’nnya anom deε biara nso nnka nnhwε

Ayah 24

إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا

Gyesε nsuo hyeε a aben papaapa ne ekuro mu nsuo (na wͻ’bεnom)

Ayah 25

جَزَآءࣰ وِفَاقًا

Akatua a εfata (wͻn) ne no

Ayah 26

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا

Nokorε sε, na wͻ’nnsuro (wͻn dwumadi bͻne no ho) akontabuo no

Ayah 27

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا

Wͻ’faa Yεn Nsεm no atorͻsεm paa

Ayah 28

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا

Biribiara nso y’atwerε ato hͻ wͻ Nwoma mu

Ayah 29

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا

Enti monka (modwumadi bͻne no so aba) nhwε, na Yε’mmfa hwee nka moho gyesε asotwee

Ayah 30

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا

Nokorε sε, nkonimdie wͻ Nyame-surofoͻ no

Ayah 31

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا

(Wͻ’benya) Turo, ne bobe

Ayah 32

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا

Ɛne mmabaawa a wͻ’bͻ tipεn

Ayah 33

وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا

Ne nkuruwa a yahyehyε no ma-ma

Ayah 34

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا

Wͻ’nnte nsεm hunu anaa nkontomposεm biara wͻ hͻ

Ayah 35

جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا

Akatua a efiri wo Wura Nyankopͻn hͻ, εyε akyεdeε a εsom bo

Ayah 36

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا

Ͻsoro ne Asaase ne deε εwͻ mfinfii no Wura, Ahummͻborͻ Hene no, obiara nni hᴐ a (obenya akokoᴐduro) sε ͻne no bεkasa

Ayah 37

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا

Ɛda a Honhom no ne Soro abͻfoͻ no bεto santen no, obiara nnkasa gyesε obi a Ahummͻborͻ Hene no ama no kwan, na ͻbεka asεm a εyε

Ayah 38

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

Saa Da no yε nokorε, enti obi a ͻpε no, ͻnfa ne Wura Nyankopͻn hͻ nyε ne nnkyi

Ayah 39

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا

Nokorε sε Yε’rebͻ mo kͻkͻ fa asotwee a abεn no ho. Ɛda a onipa behunu dwuma a nensa adi ato n’anim no, boniayεni no bεka sε: “Ɛkaa menkoa anka meyε mfuturo”

Ayah 40