Surah Al-Haaqqa — The Reality

Surah Al-Haaqqa (The Reality) is chapter 69 of the Quran, with 52 verses. This page presents the Arabic text with a Twi translation, verse by verse.

ٱلۡحَآقَّةُ

Nokorε paa no

Ayah 1

مَا ٱلۡحَآقَّةُ

Ɛdeεn ne Nokorε paa no

Ayah 2

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ

Na εdeεn na εbεkyerε wo sεdeε Nokorε paa no siteε

Ayah 3

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ

Samuudfoͻ ne Aadfoͻ faa Mobͻmuu, Dede ne Gyegyeegye Da no sԑ atorᴐsԑm

Ayah 4

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ

Enti Samuudfoͻ no, yεde Nteamu denden bi a εborosoͻ na εsεee wͻn

Ayah 5

وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةࣲ‏

Aadfoͻ no nso yεde mframa bͻne huhuuhu bi a εpͻ soͻ na εsεee wͻn

Ayah 6

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالࣲ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومࣰ اۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةࣲ‏

(Mframa no) toaa so bͻͻ wͻn anadwo (nna) nson ne adekyeε (nna) nwͻtwe, na εhͻ na wohunu nkorͻfoͻ no sε wͻ'deda hͻ tesε akyiresua dua (anaasε bεtene) a tokuro da mu hoo

Ayah 7

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةࣲ‏

Enti w’ahunu wͻn mu bi nea ͻkaaeε

Ayah 8

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ

Ɛna Farao ne wͻn a wͻ’dii n’anim kan no, ne nkuro bi a yεdanee wͻn butuuε no nso de bͻne baae

Ayah 9

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِيَةً

Wͻ’yεε wͻn Wura Nyankopͻn Asomafoͻ no asεm ho asoͻden, enti Ͻde asotwee a emu yε den twee wͻn aso

Ayah 10

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ

Nokorε sε, εberε a nsuo no yiriiε (wͻ Noa pεn soͻ) no, Yε’de motenaa nsuo mu hyεn mu

Ayah 11

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِيَهَآ أُذُنࣱ وَٰعِيَةࣱ‏

Sεdeε Y’εde bεyε afutusεm ama mo, na obi a ͻwͻ aso debεto netri mu

Ayah 12

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَٰحِدَةࣱ‏

Sε yεbͻ Totorobεnto no mu bͻ prεko a

Ayah 13

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ‏

Na yε’pagya asaase ne mmepͻ, na εyam yam prεko a

Ayah 14

فَيَوۡمَئِذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

Saa Da no na εberε no aso

Ayah 15

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذࣲ وَاهِيَةࣱ‏

Ɔsoro mu besunsuan wͻ saa Da no ama no ayε mmrε, (n’ahoͻden no bεsa)

Ayah 16

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ ثَمَٰنِيَةࣱ‏

Na Soro abͻfoͻ begyina-gyina nentweaso, na (Soro abͻfoͻ) nwͻtwe na wͻ’bεsoa wo Wura Nyankopͻn Ahennwa no wͻ wͻn apampamu saa da no

Ayah 17

يَوۡمَئِذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةࣱ‏

Saa Da no, yεde mobεba (mo Wura Nyankopͻn anim), na momu biara asumasεm nnsuma

Ayah 18

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ

Enti obi a, yεde (ne dwumadie ho) Nwoma bεma no wͻ nensa nifa mu no, (ͻde anigyeε) bεka sε: “Momra mεgye me Nwoma no nkenkan bi

Ayah 19

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ

Na menim yie sε, mehyia m’akontabuo

Ayah 20

فَهُوَ فِي عِيشَةࣲ رَّاضِيَةࣲ‏

Enti obenya ahotͻ asetena

Ayah 21

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ‏

Wͻ Aheman a εkorͻn no mu

Ayah 22

قُطُوفُهَا دَانِيَةࣱ‏

Emu nnuaba no bεn (wͻn)

Ayah 23

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ

(Yε’bεka akyerε wͻn sε): “Monfa anigyeε nnidi na monom, εnam deε moyε detoo moanim wͻ nna a atwa mu no mu no nti

Ayah 24

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ

Na mmom obi a yεde ne Nwoma bεma no wͻ nensa benkum mu no, ͻbεka sε: Ɛkaa menko a, anka yannfa me Nwoma no amma me koraa

Ayah 25

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ

Mennnim sεdeε m’akontabuo besi ayε

Ayah 26

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ

Kaa menko na anka (mawu) ama asεm asa

Ayah 27

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ

Mahonyadeε ho amma me mfasoͻ

Ayah 28

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ

Metumii afri mensa

Ayah 29

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

(Yε’bεka akyerε Soro abͻfoͻ no sε): ”Monsͻ ne mu, na mongu no mpokyerε

Ayah 30

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ

Afei monfa no nwura Amanehunu gya no mu

Ayah 31

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰ ا فَٱسۡلُكُوهُ

Afei monfa nkͻnsͻnkͻnsͻn a ne tenten yε basamu aduͻson no nkyekyere no

Ayah 32

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ

Nokorε sε, na ͻnnye Nyankopͻn Kεseε no nni

Ayah 33

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

Na ͻnnhyε mma wͻ’nnidi mma ahiafoͻ no bi

Ayah 34

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمࣱ‏

Enti Ɛnnε deε onni ͻdͻfo biara wͻ ha

Ayah 35

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينࣲ‏

Onni aduane nso (a obedie), gyesε akuro mu nsuo (ne efii)

Ayah 36

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ

Obiara nni hͻ a obedie gyesε abͻnefoͻ no

Ayah 37

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ

Mede adeε a moani hunu

Ayah 38

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ

Ne adeε a moani nnhunu di nse sε

Ayah 39

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ‏

Nokorε, (Qur’aan) yε Ɔsomafoͻ Nimuonyamfoͻ (Gebriel) no asεm

Ayah 40

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تُؤۡمِنُونَ

Na εnnyε ͻdwomtoni asεm. Mogyidie a εwͻ mu no sua

Ayah 41

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تَذَكَّرُونَ

Na εnnyε ntafowayifoͻ nso kasaa, - εho adwen a modwen no sua

Ayah 42

تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

(Qur’aan) yε Adiyisεm a efiri Abͻdeε nyinaa Wura Nyankopͻn no hͻ

Ayah 43

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ

Sε anka (Nkͻmhyεni) abͻ netrim aka atorͻsεm bi ato Yεn so a

Ayah 44

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ

Anka Y’asͻ ne mu wͻ nensa nifa

Ayah 45

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ

Na Y’atwa n’akoma nkomena mu afri ne ho

Ayah 46

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ

Na momu biara nnihͻ a, anka obetumi asi Yεn neho kwan

Ayah 47

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِينَ

Nokorε sε (Qur’aan) yε Afutusεm ma Nyame-surofoͻ no

Ayah 48

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ

Na nokorε sε, Yenim yie sε, momu binom wͻ hͻ a wͻ’nnye nnie

Ayah 49

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ

Nokorɛ sɛ (Qur’aan) yε akomasεeε ma boniayεfoͻ no

Ayah 50

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ

Ampa nso sε, εno ne Nokorε pefee no

Ayah 51

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

Enti bͻ wo Wura Nyankopͻn Kεseε no abodin

Ayah 52