Surah Al-Haaqqa — The Reality
Surah Al-Haaqqa (The Reality) is chapter 69 of the Quran, with 52 verses. This page presents the Arabic text with a Twi translation, verse by verse.
ٱلۡحَآقَّةُ
Nokorε paa no
Ayah 1مَا ٱلۡحَآقَّةُ
Ɛdeεn ne Nokorε paa no
Ayah 2وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ
Na εdeεn na εbεkyerε wo sεdeε Nokorε paa no siteε
Ayah 3كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ
Samuudfoͻ ne Aadfoͻ faa Mobͻmuu, Dede ne Gyegyeegye Da no sԑ atorᴐsԑm
Ayah 4فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ
Enti Samuudfoͻ no, yεde Nteamu denden bi a εborosoͻ na εsεee wͻn
Ayah 5وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةࣲ
Aadfoͻ no nso yεde mframa bͻne huhuuhu bi a εpͻ soͻ na εsεee wͻn
Ayah 6سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالࣲ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومࣰ اۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةࣲ
(Mframa no) toaa so bͻͻ wͻn anadwo (nna) nson ne adekyeε (nna) nwͻtwe, na εhͻ na wohunu nkorͻfoͻ no sε wͻ'deda hͻ tesε akyiresua dua (anaasε bεtene) a tokuro da mu hoo
Ayah 7فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةࣲ
Enti w’ahunu wͻn mu bi nea ͻkaaeε
Ayah 8وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
Ɛna Farao ne wͻn a wͻ’dii n’anim kan no, ne nkuro bi a yεdanee wͻn butuuε no nso de bͻne baae
Ayah 9فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِيَةً
Wͻ’yεε wͻn Wura Nyankopͻn Asomafoͻ no asεm ho asoͻden, enti Ͻde asotwee a emu yε den twee wͻn aso
Ayah 10إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ
Nokorε sε, εberε a nsuo no yiriiε (wͻ Noa pεn soͻ) no, Yε’de motenaa nsuo mu hyεn mu
Ayah 11لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِيَهَآ أُذُنࣱ وَٰعِيَةࣱ
Sεdeε Y’εde bεyε afutusεm ama mo, na obi a ͻwͻ aso debεto netri mu
Ayah 12فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَٰحِدَةࣱ
Sε yεbͻ Totorobεnto no mu bͻ prεko a
Ayah 13وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ
Na yε’pagya asaase ne mmepͻ, na εyam yam prεko a
Ayah 14فَيَوۡمَئِذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
Saa Da no na εberε no aso
Ayah 15وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذࣲ وَاهِيَةࣱ
Ɔsoro mu besunsuan wͻ saa Da no ama no ayε mmrε, (n’ahoͻden no bεsa)
Ayah 16وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ ثَمَٰنِيَةࣱ
Na Soro abͻfoͻ begyina-gyina nentweaso, na (Soro abͻfoͻ) nwͻtwe na wͻ’bεsoa wo Wura Nyankopͻn Ahennwa no wͻ wͻn apampamu saa da no
Ayah 17يَوۡمَئِذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةࣱ
Saa Da no, yεde mobεba (mo Wura Nyankopͻn anim), na momu biara asumasεm nnsuma
Ayah 18فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ
Enti obi a, yεde (ne dwumadie ho) Nwoma bεma no wͻ nensa nifa mu no, (ͻde anigyeε) bεka sε: “Momra mεgye me Nwoma no nkenkan bi
Ayah 19إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ
Na menim yie sε, mehyia m’akontabuo
Ayah 20فَهُوَ فِي عِيشَةࣲ رَّاضِيَةࣲ
Enti obenya ahotͻ asetena
Ayah 21فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ
Wͻ Aheman a εkorͻn no mu
Ayah 22قُطُوفُهَا دَانِيَةࣱ
Emu nnuaba no bεn (wͻn)
Ayah 23كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ
(Yε’bεka akyerε wͻn sε): “Monfa anigyeε nnidi na monom, εnam deε moyε detoo moanim wͻ nna a atwa mu no mu no nti
Ayah 24وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ
Na mmom obi a yεde ne Nwoma bεma no wͻ nensa benkum mu no, ͻbεka sε: Ɛkaa menko a, anka yannfa me Nwoma no amma me koraa
Ayah 25وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ
Mennnim sεdeε m’akontabuo besi ayε
Ayah 26يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ
Kaa menko na anka (mawu) ama asεm asa
Ayah 27مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ
Mahonyadeε ho amma me mfasoͻ
Ayah 28هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ
Metumii afri mensa
Ayah 29خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
(Yε’bεka akyerε Soro abͻfoͻ no sε): ”Monsͻ ne mu, na mongu no mpokyerε
Ayah 30ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ
Afei monfa no nwura Amanehunu gya no mu
Ayah 31ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰ ا فَٱسۡلُكُوهُ
Afei monfa nkͻnsͻnkͻnsͻn a ne tenten yε basamu aduͻson no nkyekyere no
Ayah 32إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ
Nokorε sε, na ͻnnye Nyankopͻn Kεseε no nni
Ayah 33وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
Na ͻnnhyε mma wͻ’nnidi mma ahiafoͻ no bi
Ayah 34فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمࣱ
Enti Ɛnnε deε onni ͻdͻfo biara wͻ ha
Ayah 35وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينࣲ
Onni aduane nso (a obedie), gyesε akuro mu nsuo (ne efii)
Ayah 36لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ
Obiara nni hͻ a obedie gyesε abͻnefoͻ no
Ayah 37فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ
Mede adeε a moani hunu
Ayah 38وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ
Ne adeε a moani nnhunu di nse sε
Ayah 39إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ
Nokorε, (Qur’aan) yε Ɔsomafoͻ Nimuonyamfoͻ (Gebriel) no asεm
Ayah 40وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تُؤۡمِنُونَ
Na εnnyε ͻdwomtoni asεm. Mogyidie a εwͻ mu no sua
Ayah 41وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تَذَكَّرُونَ
Na εnnyε ntafowayifoͻ nso kasaa, - εho adwen a modwen no sua
Ayah 42تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
(Qur’aan) yε Adiyisεm a efiri Abͻdeε nyinaa Wura Nyankopͻn no hͻ
Ayah 43وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ
Sε anka (Nkͻmhyεni) abͻ netrim aka atorͻsεm bi ato Yεn so a
Ayah 44لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ
Anka Y’asͻ ne mu wͻ nensa nifa
Ayah 45ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ
Na Y’atwa n’akoma nkomena mu afri ne ho
Ayah 46فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ
Na momu biara nnihͻ a, anka obetumi asi Yεn neho kwan
Ayah 47وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِينَ
Nokorε sε (Qur’aan) yε Afutusεm ma Nyame-surofoͻ no
Ayah 48وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
Na nokorε sε, Yenim yie sε, momu binom wͻ hͻ a wͻ’nnye nnie
Ayah 49وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
Nokorɛ sɛ (Qur’aan) yε akomasεeε ma boniayεfoͻ no
Ayah 50وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ
Ampa nso sε, εno ne Nokorε pefee no
Ayah 51فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
Enti bͻ wo Wura Nyankopͻn Kεseε no abodin
Ayah 52