Surah Adh-Dhaariyat — The Winnowing Winds
Surah Adh-Dhaariyat (The Winnowing Winds) is chapter 51 of the Quran, with 60 verses. This page presents the Arabic text with a Twi translation, verse by verse.
وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوࣰ ا
Mede (mframa den a) etu mfutro hwete
Ayah 1فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرࣰ ا
Ne mununkum a εsoa nsuo a emu yε duro
Ayah 2فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرࣰ ا
Ne nsuom hyεn a εnam po so bͻkͻͻ
Ayah 3فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا
Ne (Soro abͻfoͻ) no a wͻ’kyekyε ahyεdeε no, di nse sε
Ayah 4إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقࣱ
Ampa, deε yahyε mo ho bͻ no yε nokorε paa
Ayah 5وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعࣱ
Nokorε nso sε Akatua (da) no besi
Ayah 6وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ
Mede ͻsoro a akwan ahodoͻ wͻ mu no di nse sε
Ayah 7إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلࣲ مُّخۡتَلِفࣲ
“Nokorε sε, mowͻ nsεm sononko-sononko (na moka fa Nkͻmhyεni ne Qur’aan ho)
Ayah 8يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ
Obi a wayera na ͻdane neho (fri Nokorε no ho no) dane neho fri ho
Ayah 9قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ
Due nka wͻn a wͻ’bͻ wͻn trim twa, nkontompo no
Ayah 10ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةࣲ سَاهُونَ
Wͻn a wͻn wͻ anibianaso ne awerεfire mu no
Ayah 11يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ
Wͻ’bisa (dedi fεw) sε: “Ɛberε bεn ne Owusͻreε da no?’’
Ayah 12يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ
Ɛne Ɛda no a yεbεsͻ wͻn ahwε anaasε yεbεhyε wͻn aniεyaa wͻ Ogya no mu no
Ayah 13ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ
(Yε’bεka akyerε wͻn sε): “ Monka monsͻhwε no a na morepε no ntεm no nhwε“
Ayah 14إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ
Nokorε sε Nyame-surofoͻ no wͻ Soro aheman no ne nsuo aniwa mu
Ayah 15ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ
Wͻ’regye deε wͻn Wura Nyankopͻn dema wͻn no. Nokorε sε kane no na wͻ’yε ayεmyεfoͻ
Ayah 16كَانُواْ قَلِيلࣰ ا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ
Na (εberε) ketewaabi na na wͻ’de da wͻ anadwo
Ayah 17وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ
Na ahomakye no wͻ’de srε (Nyankopͻn hͻ) bͻnefakyε
Ayah 18وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقࣱّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ
Na adesrεfoͻ ne ahiafoͻ wͻ kyεfa wͻ wͻn agyapadeε mu
Ayah 19وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتࣱ لِّلۡمُوقِنِينَ
Nsεnkyerεnee (pii) wͻ asaase so dema wͻn a wͻ’agye die no
Ayah 20وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ
Ɛne mo nipa dua no mu nso; enti mo nnhunu anaa
Ayah 21وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ
Ɔsoro na moakͻnhoma ne deε yahyε mo ho bͻ no wͻ
Ayah 22فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقࣱّ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ
Enti Mede ͻsoro ne asaase Wura no di nse sε, (deε yahyε mo ho bͻ no) yε nokorε sεdeε morekasa no ara pεpεεpε
Ayah 23هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ
Enti Abraham ahͻhoͻ nimuonyamfoͻ no ho asεm no abeduru wo hͻ
Ayah 24إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمࣰ اۖ قَالَ سَلَٰمࣱ قَوۡمࣱ مُّنكَرُونَ
Ɛberε a wͻ’baa nehͻ no, wͻ’kaa sε: “‘Salaam’ Asomdwiε nka wo“.(Abraham nso) kaa sε: “Salaam: Asomdwiε nka mo”; moyε ahͻhoͻ a yenni mo
Ayah 25فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلࣲ سَمِينࣲ
Enti ͻdanee neho kͻͻ nefiefoͻ hͻ de nantwie a wadͻre nam a yahoͻ (anaasε yatotoo) bae
Ayah 26فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
Ɔde besii wͻn anim kaa sε: ”Adεn monnidi?”
Ayah 27فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةࣰۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمࣲ
Enti onyaa wͻn ho suro bi. (Abͻfoͻ no) kaa sε: “Ensuro! Wͻ’de abarimaa nimdefoͻ bi (Is’haaq) hyεε no bͻ “
Ayah 28فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةࣲ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمࣱ
Abraham yere (Saratu) de nteamu fri bae, na ͻbͻͻ (ͻno ara) aniso kaa sε: Aberewa bonini
Ayah 29قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ
Wͻ’kaa sε: “Saa ara na wo Wura Nyankopͻn aka. Nokorε sε Ɔne Onyansafoͻ no, Ɔne Onimdefoͻ no
Ayah 30۞قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
Abraham kaa sε: “Asomafoͻ, na mo amaneε paa ne sεn?”
Ayah 31قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمࣲ مُّجۡرِمِينَ
Wͻ’kaa sε: “Y’asoma yεn wͻ amanfoͻ nnebͻneεfoͻ bi hͻ
Ayah 32لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةࣰ مِّن طِينࣲ
Sε yεnkͻto aboͻ a yεde nεteε a yatoo na ayε ngu wͻn so
Ayah 33مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ
(Aboͻ a yεde nεteε a yato na ayε a) yahyε no nso fri wo Wura Nyankopͻn hͻ dema abͻneεfoͻ no (a obiara din wͻ nedeε soͻ)“
Ayah 34فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Enti Yeyii obiara a na ͻyε gyedieni frii mu
Ayah 35فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتࣲ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ
Na Y’annya efie biara gyesε (efie) baako pε na na εyε Muslimifoͻ (fie)
Ayah 36وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةࣰ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
Enti Ye’gyaa nsεnkyerεnee wͻ hͻ maa wͻn a wͻ’suro asotwee yaaya no
Ayah 37وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ
Mose hͻ nso, εberε a Yε’de nyinasoͻ pefee somaa no kͻͻ Farao hͻ
Ayah 38فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونࣱ
Nanso (Farao) de neho too netumi so kaa sε: “Nkoyaayini anaasε ͻbͻdamfoͻ”
Ayah 39فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمࣱ
Enti Yε’pari sͻͻ ͻne nedͻm no mu, na Yε’de wͻn guu ͻpo mu; na ͻyε obi a ͻfata soboͻ
Ayah 40وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ
Aadfoᴐ no hᴐ nso , εberε a Yε’somaa mframa nini no baa wͻn soͻ
Ayah 41مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ
Adeε biara nnihͻ a εtoo no na egyaee no, na mmom ebubuu mu yεε no muhumuhu tesε nsoo (anaa kasεε a ahunu)
Ayah 42وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينࣲ
Samuudfoͻ no hͻ nso; εberε a yεka kyerεε wͻn sε: “Modeε monye moani nkosi εberε bi “
Ayah 43فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ
Nanso wͻ’tee wͻn Wura Nyankopͻn ahyεdeε no so atua. Enti nteamu asotwee no sͻͻ wͻn mu aberε a na wͻn ani tua
Ayah 44فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامࣲ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ
Wͻ’antumi ansͻre anyina (wͻn nan so), na wͻ’antumi ammoa wͻn ho nso
Ayah 45وَقَوۡمَ نُوحࣲ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمࣰ ا فَٰسِقِينَ
Noa nkorͻfoͻ na wͻ’dii kan; na wͻ’yε nnipa nsεmͻnedifoͻ
Ayah 46وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدࣲ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ
Yε’de Yetumi na esii ͻsoro no, na nokorε sε, Yεn ara na Yε’bae (ͻsoro) ntrεmu no mu
Ayah 47وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ
Ɛna Yε’de asaase no nso asε hͻ; na sεdeε Y’asi atrε mu yie paa
Ayah 48وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
Adeε biara no Ya’bͻ no mmienu mmienu (onini ne ͻbedeε) sεdeε mobεkaeε
Ayah 49فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ
Enti monwane nkͻ mo Wura Nyankopͻn hͻ. Nokorε sε meyε kͻkͻbͻni pefee fri Nehͻ mamo
Ayah 50وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ
Na monhwε na moanyε awurade foforͻ biara anka Nyankopͻn ho. Nokorε sε, meyε kͻkͻbͻni pefee fri Nehͻ mamo
Ayah 51كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ
Saa ara nso na Asomafoͻ a wͻ’baa amanfoͻ a wͻ’dii wͻn anim kan no hͻ no, wͻ’ka kyerεε wͻn sε wͻ’yε nkoyaayifoͻ anaasε wͻn abobͻ adam
Ayah 52أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمࣱ طَاغُونَ
(Tetefoͻ no) na wͻ’tuu wͻn fo saa anaa? Daabi, wͻn ara yε nnipa a wͻ’to mmara
Ayah 53فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومࣲ
Enti twe woho fri wͻn ho, na yεmmͻ wo soboͻ
Ayah 54وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Na tufo, efrisε afutuo no ho wͻ mfasoͻ ma agyidiefoͻ no
Ayah 55وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ
Ɛnyε hwee ho nti na Mebͻͻ Jinn ne nnipa, na mmom (Mebͻͻ wͻn) sε wͻ’nsom Me
Ayah 56مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقࣲ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ
Mennhwehwε akͻnhoma biara wͻ wͻn hͻ, na mennhwehwε nso sε wͻ’ma Me biribi nni
Ayah 57إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ
Nokorε sε, Nyankopͻn ne Ɔkyε adeε Hene; Otumfoͻ Ɔhoͻdenfoͻ paa ne no
Ayah 58فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبࣰ ا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ
Nokorε sε, wͻn a wͻ’di bͻne no wͻ bͻne so asotwee tesε wͻn a wͻ’dii kan wͻ wͻn anim no ara pεpεεpε; enti εmma wͻn mpre ho sε Memfa (asotwee no) mmra
Ayah 59فَوَيۡلࣱ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
Enti due nka wͻn a wͻ’po (nokorε) no wͻ wͻn Da a yahyε wͻn ho bͻ no mu
Ayah 60