Surah Ad-Dukhaan — The Smoke

Surah Ad-Dukhaan (The Smoke) is chapter 44 of the Quran, with 59 verses. This page presents the Arabic text with a Twi translation, verse by verse.

حمٓ

Haa – Miim

Ayah 1

وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ

Mede Nwoma no a εda (biribiara) adi pefee no di nse sε

Ayah 2

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةࣲ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ

Nokorε, Ye’sianee (Qur’aan) no wͻ nhyira anadwo (Lailatul Qadr) no mu. Nokorε sε Yεn na Y’εbͻ (nnipa) kͻkͻ

Ayah 3

فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ

(Saa anadwo no) mu na yεtoto dwumadie a edi mmu biara ho ntotoeε

Ayah 4

أَمۡرࣰ ا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ

Ahyεdeε a efiri Yεn hͻ. Nokorε sε Yεn na Yε’soma Asomafoͻ

Ayah 5

رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

(Ɛyε) ahummͻborͻ firi wo Wura Nyankopͻn hͻ. Nokorε sε Ɔne Otiefoͻ no a Ɔte biribiara no, na Ɔne Onimdefoͻ no

Ayah 6

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

Ɔsoro ne asaase ne deε εwͻ mfimfii Wura no, sε moadwen si mo pi ampa a

Ayah 7

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Awurade foforͻ biara nni hͻ gyesε Ɔno nko ara, Ɔma nkwa εna Okum; (Ɔne) mo Wura Nyankopͻn ne moagyanom tetefoͻ no nso Wura Nyankopͻn no

Ayah 8

بَلۡ هُمۡ فِي شَكࣲّ يَلۡعَبُونَ

Aane, wͻn adwen nnsi wͻn pi, εna wͻ’redi agorͻ

Ayah 9

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانࣲ مُّبِينࣲ‏

Enti twεn εda no a wisie kumoo a εda adi pefee bεba ewiem no

Ayah 10

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمࣱ‏

Ɛbεkata nnipa so. (Boniayεfoͻ no bεka sε): “Woi yε asotwee a εyε ya paa

Ayah 11

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

Ye‘Wura, yi asotwee no firi yεn so, Nokorε sε (afei deε) yε’yε agyidiefoͻ

Ayah 12

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولࣱ مُّبِينࣱ‏

Afutuo bεn bio, wͻ ԑberε a Ɔsomafoͻ aba wͻn hͻ rekyerεkyerε biribiara mu pefee

Ayah 13

ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمࣱ مَّجۡنُونٌ

Nanso wͻ’dane wͻn ho firi ne ho, na wͻ’ka sε: obi na ͻkyerε no, ͻyε bͻdamfoͻ

Ayah 14

إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ

Nokorε sε, Ye’beyi asotwee no (kakra). Nokorε sε mobεsan akͻ (mo bͻne no) mu

Ayah 15

يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

Ɛda a Yε’bεpari asͻ (wͻn) mu nsͻdene no, nokorε sε Yε’betua wͻn bͻne no so ka

Ayah 16

۞وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولࣱ كَرِيمٌ

Nokorε sε Yε’sͻͻ Faro nkorͻfoͻ a wͻ’dii wͻn anim kan no hwεe; na Ɔsomafoͻ Onimuonyamfoͻ no baa wͻn hͻ

Ayah 17

أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

(Bεka kyerεε wͻn) sε: ”Fa Onyankopͻn nkoa no mame“. Nokorε meyε Ɔsomafoͻ nokwafoͻ ma mo

Ayah 18

وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ‏

Na monhwε na moamma mohoso wͻ Nyankopͻn so. Nokorε sε mede tumi anaa nyinasoͻ pefee paa abrε mo

Ayah 19

وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ

Mehwehwε ntwitwagyeε afiri me Wura nemo Wura Nyankopͻn no hͻ sε monnsi me aboͻ nnku me

Ayah 20

وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ

Sε monnye me nni a monyae me komm

Ayah 21

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمࣱ مُّجۡرِمُونَ

Enti (Mose) su frεε ne Wura Nyankopͻn sε: “Saa nkorͻfoͻ yi yε nnipa bͻnefoͻ”

Ayah 22

فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

{Onyankopͻn ka kyerεε Mose sε}: “Fa Menkoa no nante anadwo, nokorε sε (Farao ne ne dͻm no) be ti mo

Ayah 23

وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندࣱ مُّغۡرَقُونَ

(Sε wone wo nkorͻfoͻ twa nsuo no wie a) gyae ͻpo a ayε dinn na emu akyekyε no Nokorε sε (Farao ne nenkorͻfoͻ) yε εdͻm a nsuo bεfa wͻn

Ayah 24

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

Turo ne asutire dodoͻ sεn na wͻ’gyaaε

Ayah 25

وَزُرُوعࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ‏

Ne mfuo ne adan pa

Ayah 26

وَنَعۡمَةࣲ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ

Ne nnepa a na wͻn anigye ho no

Ayah 27

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ

Saa na εteε. Yε’maa nnipa foforͻ bεtenaa wͻn anan mu

Ayah 28

فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ

Enti ͻsoro ne asaase ansu wͻn, na yamma wͻn berε

Ayah 29

وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ

Ampa sε Yε’gyee Israel mma no firii animguaseε asotwee no mu

Ayah 30

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيࣰ ا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

(Yε’gyee wͻn) firi Farao nsam. Nokorε sε na ͻyε ahomasoͻ, na ͻka nsεmmͻnedifoͻ no ho

Ayah 31

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

Ampa sε Yεde nimdeε yii (Israel mma) no maa wͻ’kyεn amansan no nyinaa (wͻ Mose berε so)

Ayah 32

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤࣱ اْ مُّبِينٌ

Yε’maa wͻn nsεnkyerεnee nso a nsͻhwε pefee wͻ mu

Ayah 33

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ

Nokorε sε saa nkorͻfoͻ (Qurashfoͻ) yi ka sε

Ayah 34

إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ

“Ɛno ara ne yewuo a edi kan no, na yennyane yεn mfri owuo mu bio

Ayah 35

فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Sε moyε nokwafoͻ ampa (sε yεbεsan anyane yεn afri owuo mu bio a) εneε momfa y’agya nom (a wͻn awuo no) mmra”

Ayah 36

أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعࣲ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ

Saa nkorͻfoͻ yi na εyε, anaasε Tubbafoͻ no, ne wͻn a wͻ’dii wͻn anim kan noa? Yε’sεee wͻn (nyinaa) efirisε nokorε, na wͻ’yε abͻneεfoͻ

Ayah 37

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ

Ɛnnyε agodie nti na Yε’bͻͻ ͻsoro ne asaase ne deε εwͻ mfimfii no

Ayah 38

مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

Y’ammͻ ne mmienu wͻ (agorͻ so) na mmom nokorε nti, nanso wͻn mu pii nnim

Ayah 39

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ

Nokorε sε Aseni Da no yε εberε a yahyε ama wͻn nyinaa

Ayah 40

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلࣰ ى شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

(Ɛyε) Da a adamfoͻ ho mma mfasoͻ mma adamfoͻ bi, na wͻ’nnya mmoa nso

Ayah 41

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Gyesε obia Nyankopͻn ahu no mmͻbͻ. Nokorε sε Ɔne Otumfoͻ no a Otumi ade nyinaa yε, Ɔne Mmͻborͻhunufoͻ Hene no

Ayah 42

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ

Nokorε sε, dua Zaquum

Ayah 43

طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ

Yε abͻneεfoͻ no aduane

Ayah 44

كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ

Ɛtesε yaawa a yanane; ehuru wͻ (wͻn) yafunu mu

Ayah 45

كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ

Tesε nsuo hyeε a εrehuro

Ayah 46

خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

(Yε’bεka akyerε Abͻfoͻ aniεdenfoͻ no sε): “Monyere no ntwe n’ase nkͻto Amanehunu gya no mfinfii

Ayah 47

ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ

Na afei monhwie nsuohyeε asotwee ngu ne tiri so

Ayah 48

ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ

“Ka hwε, (na w’adwen yε wo sε) wo ne otumfoͻ nimuonyamfoͻ no

Ayah 49

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ

Nokorε sε woi na na moadwen nnsi pi wͻ ho no

Ayah 50

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينࣲ‏

Nokorε sε, Nyamesurofoͻ no wͻ baabi a ahotᴐ wͻ

Ayah 51

فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

Wͻ Aheman ne nsubͻnten mu

Ayah 52

يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ

Wͻ’firafira serekye kyeme ntomapa duuduro bi ma wͻn anim kyerε wͻn ho wͻn ho anim

Ayah 53

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ‏

Saa (na εbεyε). Na Yε’de mmaa ahoͻfεfoͻ a wͻn ani-mma akεse-akεse bεka wͻn ho

Ayah 54

يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ

Wͻ’de ahotᴐ bεfrε aduaba biara a (wͻ’pε)

Ayah 55

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

Wͻ’nnka owuo nhwε (bio), gyesε owuo a edii kan no (ara), na Ɔbεbͻ wͻn ho ban afiri Amanehunu gya no asotwee no mu

Ayah 56

فَضۡلࣰ ا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

(Woi yε) adom a efiri wo Wura Nyankopͻn hͻ. Ɛno ne nkonimdie kεseε paa no

Ayah 57

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ

Ampa sε Y’ama (Qur’aan yi) ayε mmrε wͻ wo kεterεma so sεdeε wͻ’bεkaeε

Ayah 58

فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ

Enti wodeε twεn; nokorε sε wͻn (nso) retwεn

Ayah 59