Soera Abasa — He frowned

Soera Abasa (He frowned) — 80/114 · 42 verse. Lees en luister met Arabiese teks en Afrikaanse vertaling.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

Hy1 het gefrons en weggedraai

Ayah 1

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

omdat die blinde man na hom gekom het

Ayah 2

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

En wat sal u laat besef dat hy dit gedoen het, sodat hy homself kan reinig

Ayah 3

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ

of dat hy aandagtig kan word, sodat die Vermaning hom kan baat

Ayah 4

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

Maar aan hom wat homself sonder sorge ag

Ayah 5

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

aan hom skenk u u aandag

Ayah 6

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

U is sonder blaam as hy hom nie wil laat louter nie

Ayah 7

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ

Maar met hom wat hardstrewend na u kom

Ayah 8

وَهُوَ يَخۡشَىٰ

en Allah vrees

Ayah 9

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

met hom is u onverskillig

Ayah 10

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ‏

Nee, dit is waarlik ’n Vermaning

Ayah 11

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

Laat hom dan wat wil, dit in ag neem

Ayah 12

فِي صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ‏

Dit is in eerbare geskrifte

Ayah 13

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

verhewe, gereinig

Ayah 14

بِأَيۡدِي سَفَرَةࣲ‏

in die hande van skrywers

Ayah 15

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ‏

edel, deugsaam

Ayah 16

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ

Wee die mens! Hoe ondankbaar is hy

Ayah 17

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ

Van wat het Hy hom geskape

Ayah 18

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Uit ’n nietige sperm. Hy skep hom en stel sy verhoudinge vas

Ayah 19

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

dan maak Hy sy weg vir hom gelyk

Ayah 20

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

en gee ook dat hy moet sterf, en wys vir hom ’n graf aan

Ayah 21

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

Daarna, wanneer Hy wil, sal Hy hom weer opwek

Ayah 22

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ

Nee, maar hy doen nie wat Hy hom gebied nie

Ayah 23

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Laat die mens dan sy voedsel beskou

Ayah 24

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبࣰّ ا

hoe Ons die water in oorvloed laat neerstort

Ayah 25

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّ ا

dan die aarde laat oopskeur

Ayah 26

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبࣰّ ا

en daarna die graan daaruit laat groei

Ayah 27

وَعِنَبࣰ ا وَقَضۡبࣰ ا

ook druiwe en groente

Ayah 28

وَزَيۡتُونࣰ ا وَنَخۡلࣰ ا

en die olyfboom en die dadelpalm

Ayah 29

وَحَدَآئِقَ غُلۡبࣰ ا

en digbeplante tuine

Ayah 30

وَفَٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّ ا

en vrugte en weigras

Ayah 31

مَّتَٰعࣰ ا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

’n voorsiening vir julle en julle vee

Ayah 32

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Maar as die oorverdowende geskreeu kom

Ayah 33

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ

die Dag waarop ’n man van sy broer sal vlug

Ayah 34

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

en van sy moeder en sy vader

Ayah 35

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

en van sy vrou en sy kinders

Ayah 36

لِكُلِّ ٱمۡرِيࣲٕ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ يُغۡنِيهِ

op dié Dag sal elke man ’n aangeleentheid hê wat hom alleen sal besig hou

Ayah 37

وُجُوهࣱ يَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ‏

Op dié Dag sal sommige gesigte stralend wees

Ayah 38

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ‏

laggend, vrolik

Ayah 39

وَوُجُوهࣱ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةࣱ‏

En op dié Dag sal daar op sommige gesigte stof lê

Ayah 40

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

duisternis sal hulle bedek

Ayah 41

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

Hulle is die ongelowiges, die goddeloses. Wanneer Die Son Opgevou Sal Word

Ayah 42